The Explanation of the Twelve-Month Caturthī Vrata

Verse 1

सनातन उवाचग । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि चतुर्थ्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि कृत्वा नरा नार्योऽभीष्टान्कामानवाप्नुयुः ॥ १ ॥

ஸனாதனன் கூறினான்—ஓ விப்ரரே, கேளுங்கள்; சதுர்த்தியின் விரதங்களை நான் விளக்குகிறேன். அவற்றைச் செய்தால் ஆணும் பெண்ணும் தம் விரும்பிய வரங்களைப் பெறுவர்।

Verse 2

चैत्रमासचतुर्थ्यां तु वासुदेवस्वरूपिणम् । गणपं सम्यगभ्यर्च्य दत्त्वा कांचनदक्षिणाम् ॥ २ ॥

சைத்ர மாத சதுர்த்தியில் வாசுதேவ-ஸ்வரூபனான கணபதியை முறையாக ஆராதித்து, பொன் தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 3

विप्राय विष्णुलोकं तु गच्छेद्देवनमस्कृतः । वैशाखस्य चतुर्थ्यां तु प्रार्थ्यं संकर्षणाह्वयम् ॥ ३ ॥

தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவன், பிராமணரின் நலனுக்காக விஷ்ணுலோகத்தை அடைவான். வைசாக சதுர்த்தியில் ‘சங்கர்ஷணன்’ என்ற நாமத்தால் பிரார்த்திக்க வேண்டும்।

Verse 4

गृहस्थद्विजमुख्येभ्यः शंखं दत्त्वा विधानवित् । प्राप्य संकर्षणं लोकं मोदते बहुकल्पकम् ॥ ४ ॥

விதியை அறிந்தவன், சிறந்த கிருஹஸ்த த்விஜர்களுக்கு சங்கத்தைத் தானமாக அளித்து, சங்கர்ஷண லோகத்தை அடைந்து அங்கே பல கல்பங்கள் மகிழ்வான்।

Verse 5

ज्येष्ठमासचतुर्थ्यां तु प्रार्च्य प्रद्युम्नरूपिणम् । फलं मूलं च युथेभ्यो दत्त्वा स्वर्गं लभेन्नरः ॥ ५ ॥

ஜ்யேஷ்ட மாத சதுர்த்தியன்று பகவானை பிரத்யும்ன ரூபமாக விதிப்படி வழிபட்டு, கூட்டத்தார்க்கு பழங்களும் மூலங்களும் (கிழங்குகளும்) தானமளித்தால் மனிதன் ஸ்வர்க்கத்தை அடைவான்।

Verse 6

आषाढस्य चतुर्थ्यां तु संप्रपूज्यानिरुद्धकम् । यतिभ्योऽलाबुपात्राणि दत्त्वाभीष्टं लभेन्नरः ॥ ६ ॥

ஆஷாட மாத சதுர்த்தியன்று பகவான் அனிருத்தரை விதிப்படி வழிபட்டு, யதிகளுக்கு அலாபு-பாத்திரங்கள் (சுரைக்காய் பாத்திரங்கள்) தானமளித்தால் விரும்பிய வரம் கிடைக்கும்।

Verse 7

चतुर्मूर्तिव्रतान्येवं कृत्वा द्वादशवत्सरम् । उद्यापनं विधानेन कर्तव्यं फलमिच्छता ॥ ७ ॥

இவ்வாறு பகவானின் நான்கு மூர்த்திகளுக்குரிய விரதங்களை பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் அனுஷ்டித்து, பலன் விரும்புபவன் விதிப்படி உத்யாபனம் (நிறைவு சடங்கு) செய்ய வேண்டும்।

Verse 8

अन्यज्ज्येष्ठचतुर्थ्यां तु सतीव्रतमनुत्तमम् । कृत्वा गणपतेर्मातुर्लोके मोदेत तत्समम् ॥ ८ ॥

மேலும், ஜ்யேஷ்ட மாத சதுர்த்தியன்று ‘ஸதீ-விரதம்’ எனும் ஒப்பற்ற விரதத்தை அனுஷ்டித்தால், சாதகன் கணபதியின் தாயின் லோகத்தில் அவளுக்குச் சமமான இன்பத்தில் மகிழ்வான்।

Verse 9

तथाऽषाढचतुर्थ्यां तु व्रतमन्यच्छुभावहम् । रथंतराह्वकल्पस्य ह्यादिभूतं दिनं यतः ॥ ९ ॥

அதேபோல் ஆஷாட மாத சதுர்த்தியன்று இன்னொரு மங்களகரமான விரதம் உள்ளது; ஏனெனில் அந்த நாள் ‘ரதந்தர’ எனப்படும் கல்பத்தின் தொடக்க நாளாகக் கருதப்படுகிறது।

Verse 10

श्रद्धापूतेन मनसा गणेशं विधिना नरः । पूजयित्वा लभेच्चापि फलं देवादिदुर्गमम् ॥ १० ॥

நம்பிக்கையால் தூய்மையடைந்த மனத்துடன் விதிப்படி கணேசனை வழிபடுகிறவன், தேவர்களுக்கும் அரிதான பலனை நிச்சயமாக அடைகிறான்।

Verse 11

श्रावणस्य चतुर्थ्यां तु जाति चंद्रोदये मुने ॥ ११ ॥

முனிவரே! ஸ்ராவண மாதத்தின் சதுர்த்தி திதியில் ‘ஜாதி-சந்திரோதயம்’ எனப்படும் விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 12

गणेशाय प्रदद्याच्च ह्यर्घ्यं विधिविदांवरः । लम्बोदरं चतुर्बाहुं त्रिनेत्रं रक्तवर्णकम् ॥ १२ ॥

விதிமுறைகளை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன் கணேசனுக்கு அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்—அவர் லம்போதரன், நான்கு கரங்களுடையவன், மூன்று கண்களுடையவன், செந்நிறத்தவன்।

Verse 13

नानारत्नविभूषाढ्यं प्रसन्नास्यं विचिंतयेत् । आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चयेत् ॥ १३ ॥

பல ரத்தின ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அமைதியான அருள்மிகு முகத்துடன் உள்ள தேவனைத் தியானித்து; பின்னர் ஆவாஹனம் முதலான எல்லா உபசாரங்களாலும் முழுமையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 14

नैवेद्यं मोदकं दद्याद्गणेशप्रीतिदायकम् । एवं व्रतं विधायाथ भुक्त्वा मोदकमेव च ॥ १४ ॥

கணேசனுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் மோதகத்தை நைவேத்யமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு விரதத்தை முறையாக நிறைவேற்றிய பின், மோதகமே மட்டும் உண்ண வேண்டும்।

Verse 15

सुखं स्वप्यान्निशायां तु भूमावेव कृतार्चनः । व्रतस्यास्य प्रभावेण कामान्मनसि चिंतितान् ॥ १५ ॥

ஆராதனை செய்து முடித்த பின், இரவில் வெறும் தரையிலேயே சுகமாக உறங்க வேண்டும். இந்த விரதத்தின் பிரபாவத்தால் மனத்தில் நினைத்த ஆசைகள் நிறைவேறும்.

Verse 16

लब्ध्वा लेके परं चापि गणेशपदमाप्नुयात् । नानेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये ॥ १६ ॥

பரலோகத்தில் உயர்ந்த உலகை அடைந்து, கணேசப் பதத்தையும் (திருவாசஸ்தானத்தையும்) பெறுவான். மூன்று உலகங்களிலும் இதற்கு ஒப்பான விரதம் வேறில்லை.

Verse 17

तस्मात्कार्यं प्रयत्नेन सर्वान्कामानभीप्सता । अथास्मिन्नेव दिवसे दूर्वागणपति व्रतम् ॥ १७ ॥

ஆகையால் எல்லா விருப்பங்களையும் பெற விரும்புவோர் இதை முயற்சியுடன் செய்ய வேண்டும். மேலும் இன்றே தூர்வா-கணபதி விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 18

केचिदिच्छंति देवर्षे तद्विधानं वदामि ते । हैमं निर्माय गणपं ताम्रपात्रोपरि स्थितम् ॥ १८ ॥

தேவரிஷியே, சிலர் இதன் விதியை விரும்புகின்றனர்; உமக்கு அதைச் சொல்கிறேன். பொன்னால் கணபன் உருவம் செய்து, அதைச் செம்புப் பாத்திரத்தின் மேல் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 19

वेष्टितं रक्तवस्त्रेण सर्वतोभद्रमंडले । पूजयेद्रक्तकुसुमैः पत्रिकाभिश्च पंचभिः ॥ १९ ॥

சர்வதோபத்ர மண்டலத்தில் அதைச் சிவப்பு துணியால் சுற்றி, சிவப்பு மலர்களாலும் ஐந்து இலை-அர்ப்பணங்களாலும் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 20

बिल्वपत्रमपामार्गं शमी दूर्वा हरिप्रिया । आभिरन्यश्च कुसुमैरभ्यर्च्य फलमोदकैः ॥ २० ॥

பில்வ இலை, அபாமார்கம், சமீ, தூர்வா—ஹரிக்கு பிரியமானவை—மேலும் பிற மலர்களுடன், கனிகளும் இனிய நைவேத்யமும் அர்ப்பணித்து முறையாக இறைவனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 21

आचार्याय विधिज्ञाय सत्कृत्य विनिवेदयेत् । उपहारं प्रकल्प्याथ दद्यादर्घं समुद्यते । ततः संप्रारथ्य विघ्नेशमूर्तिं सोपस्करां मुने ॥ २१ ॥

விதிகளை அறிந்த ஆசாரியரை மரியாதையுடன் போற்றி அவருக்கு காணிக்கையை முறையாக சமர்ப்பிக்க வேண்டும். பின்னர் தக்க பரிசை ஏற்பாடு செய்து எழுந்து அர்க்யம் அளிக்க; அதன் பின், ஓ முனிவரே, தேவையான பூஜை உபகரணங்களுடன் வி஘்னேச மூர்த்தியை வேண்ட வேண்டும்।

Verse 22

आचार्याय विधिज्ञाय सत्कृत्य विनिवेदयेत् । कृत्वैवं पंच वर्षाणि समुपास्य यथाविधि ॥ २२ ॥

விதிகளை அறிந்த ஆசாரியரை உரிய முறையில் போற்றி அவரிடம் தன்னை முறையாக ஒப்படைக்க வேண்டும். இவ்வாறு ஐந்து ஆண்டுகள் விதிப்படி ஆசாரியரை அணுகி உபாசித்து சேவை செய்ய வேண்டும்।

Verse 23

भुक्त्वेह भोगानखिलान् लोकं गणपतेर्व्रजेत् । अथ भाद्रचतुर्थ्यां तु बहुलाधेनुसंज्ञकम् ॥ २३ ॥

இவ்வுலகில் எல்லா போகங்களையும் முழுமையாக அனுபவித்த பின் கணபதியின் லோகத்தை அடைகிறான். இப்போது பாத்ரபத மாதத்தின் சதுர்த்தியில் ‘பஹுலாதேனு’ எனப்படும் விரதம் கூறப்படுகிறது।

Verse 24

पूजनी योऽत्र यत्नेन स्रग्गंधयवसादिभिः । ततः प्रदक्षिणीकृत्य शक्तश्चेद्दानमाचरेत् ॥ २४ ॥

இங்கே மாலைகள், நறுமணம், யவம் முதலிய அர்ப்பணங்களால் கவனத்துடன் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் பிரதட்சிணம் செய்து, இயன்றால் தானமும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 25

अशक्तः पुरेतां तु नमस्कृत्य विसर्जयेत् । पंचाब्दं वादशाब्दं वा षोडशाब्दमथापि वा ॥ २५ ॥

யாரேனும் இயலாதவராயின், முன்போல் வணங்கி முறையாக விரதத்தை நிறைவு செய்து விடைபெறச் செய்ய வேண்டும்—ஐந்து ஆண்டுகளிலோ, பத்து ஆண்டுகளிலோ, அல்லது பதினாறு ஆண்டுகளிலோ கூட।

Verse 26

व्रतं कृत्वा समुद्याप्य धेनुं दद्यात्पयस्विनीम् । प्रभावेण व्रतस्यास्य भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् ॥ २६ ॥

விரதத்தைச் செய்து முறையாக உத்யாபனம் நிறைவேற்றிய பின், பால் தரும் பசுவை தானமாக அளிக்க வேண்டும். இவ்விரதத்தின் பலனால் மனமகிழ் போகங்கள் அனுபவிக்கப்படுகின்றன।

Verse 27

सत्कृतो देवतावृंदैर्गोलोकं समवाप्नुयात् । अथ शुक्ल चतुर्थ्यां तु सिद्धवैनायकव्रतम् ॥ २७ ॥

தேவர்களின் கூட்டத்தால் போற்றப்பட்டு அவர் கோலோகத்தை அடைவார். இனி சுக்லபட்சத்தின் சதுர்த்தி நாளில் ‘சித்த-வைநாயக விரதம்’ உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 28

आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चनम् । एकाग्रमानसो भूत्वा ध्यायेत्सिद्धिविनायकम् ॥ २८ ॥

ஆவாஹனம் முதலிய எல்லா உபசாரங்களாலும் முறையாக அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். பின்னர் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி சித்தி-விநாயகரை தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 29

एकदंतं शूर्पकर्णं गजवक्त्रं चतुर्भुजम् । पाशांकुशधरं देवं तप्तकांचनसन्निभम् ॥ २९ ॥

நான் அந்த தேவனைத் தியானிக்கிறேன்—ஒருதந்தன், சூற்பகர்ணன், யானைமுகன், நான்குகரத்தவன்; பாசமும் அங்குசமும் தாங்கி, காய்ந்த பொன்னென ஒளிர்வான்।

Verse 30

एकविंशति पत्राणि चैकविंशतिनामभिः । समर्पयेद्भक्तियुक्तस्तानि नामानि वै श्रृणु ॥ ३० ॥

பக்தியுடன் இருபத்தொன்று இலைகளை இருபத்தொன்று நாமங்களோடு சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இப்போது அந்த நாமங்களை நிச்சயமாகக் கேளுங்கள்॥

Verse 31

सुमुखाय शमीपत्रं गणाधीशाय भृंगजम् । उमापुत्राय बैल्वं तु दूर्वां गजमुखाय च ॥ ३१ ॥

சுமுகருக்கு சாமி இலை, கணாதீசருக்கு ப்ருங்கராஜம், உமாபுத்திரருக்கு பில்வ இலை, கஜமுகருக்கு தூர்வா புல் அர்ப்பணிக்கவும்॥

Verse 32

लंबोदराय बदरीं धत्तूरं हरसूनवे । शूर्पकर्णाय तुलसीं वक्रतुंडाय शिंबिजम् ॥ ३२ ॥

லம்போதரருக்கு பதரி, ஹரசூனவருக்கு தத்தூரம், சூற்பகர்ணருக்கு துளசி, வக்ரதுண்டருக்கு சிம்பிஜம் அர்ப்பணிக்கவும்॥

Verse 33

गुहाग्रजायापामार्गमेकदंताय बार्हतम् । हेरम्बाय तु सिंदूरं चतिर्होत्रे च पत्रजम् ॥ ३३ ॥

குஹாக்ரஜருக்கு அபாமார்கம், ஏகதந்தருக்கு பார்ஹதம், ஹேரம்பருக்கு சிந்தூரம், சதுர்ஹோத்ரருக்கு பத்திரஜம் அர்ப்பணிக்கவும்॥

Verse 34

सर्वेश्वरायागस्त्यस्य पत्रं प्रीतिविवर्द्धनम् । दूर्वायुग्मं ततो गृह्य गंधपुष्पाक्षतैर्युतम् ॥ ३४ ॥

சர்வேஸ்வரருக்கு அகஸ்திய இலை மகிழ்ச்சியை வளர்க்கும் என கூறப்படுகிறது. பின்னர் நறுமணம், மலர்கள், அக்ஷதை உடன் தூர்வா இரட்டையை எடுத்துத் தாருங்கள்॥

Verse 35

पूजां निवेदयेद्भक्तियुक्तो मोदकपंचकम् । आचमय्य नमस्कृत्य संप्रार्थ्य च विसर्ज्जयेत् ॥ ३५ ॥

பக்தியுடன் பூஜையில் ஐந்து மோதகங்களை நைவேத்யமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் ஆச்சமனம் செய்து, வணங்கி, பிரார்த்தித்து முறையாக விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 36

विनायकस्य प्रतिमां हैमीं सोपस्करां मुने । निवेदयेच्च गुरवे द्विजेभ्यो दक्षिणां ददेत् ॥ ३६ ॥

முனிவரே, பூஜை உபகரணங்களுடன் கூடிய விநாயகரின் பொன் விக்ரகத்தை குருவுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; மேலும் த்விஜர்களுக்கு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 37

एवं कृतार्चनो भक्त्या पंच वर्षाणि नारद । उपास्य लभते कामानैहिकामुष्मिकान् शुभान् ॥ ३७ ॥

நாரதரே, இவ்விதம் பக்தியுடன் அர்ச்சனை செய்து ஐந்து ஆண்டுகள் உபாசனை செய்பவன் இவ்வுலகமும் மறுவுலகமும் சார்ந்த நல்வரங்களைப் பெறுவான்.

Verse 38

अस्यां चतुर्थ्यां शशिनं न पश्येच्च कदाचन । पश्यन् मिथ्याभिशाप तु लभते नात्र संशयः । अथ तद्दोषनाशाय मन्त्रं पौराणिकं पठेत् ॥ ३८ ॥

இந்த சதுர்த்தியில் சந்திரனை எப்போதும் பார்க்கக் கூடாது. பார்த்தால் ஐயமின்றி பொய்யாபவாதத்தின் சாபம் ஏற்படும். ஆகவே அந்த தோஷம் நீங்க புராண மந்திரத்தை பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 39

सिंहः प्रसेनममधीत्सिंहो जांबवता हतः । सकुमारक मा रोदीस्तव ह्येष स्यमंतकः ॥ ३९ ॥

சிங்கம் பிரசேனனை விழுங்கியது; அந்தச் சிங்கம் ஜாம்பவானால் கொல்லப்பட்டது. குழந்தையே, அழாதே—இந்த ச்யமந்தக மணியே நிச்சயமாக உன்னுடையது.

Verse 40

इषशुक्लचतुर्थ्यां तु कपर्द्दीशं विनायकम् ॥ ४० ॥

ஈஷ மாதத்தின் சுக்லபட்ச சதுர்த்தியில் கபர்த்தீசப் பெருமான் விநாயகரை முறையாக வழிபட வேண்டும்।

Verse 41

पौरुषेण तु सूक्तेन पूजयेदुपचारकैः । अकारणान्मुष्टिगतांस्तंडुलान्सकपर्द्दिकान् ॥ ४१ ॥

பௌருஷ சூக்தத்தால் உபசாரங்களுடன் பூஜை செய்து, எந்தச் சிறப்பு காரணமுமின்றி கைப்பிடி அரிசியை கபர்திகை (கௌரி) உடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 42

विप्राय बटवे दद्याद्गंधपुष्पार्चिताय च । तंडुला वैश्वदैवत्या हरदैवत्यमिश्रिताः ॥ ४२ ॥

சந்தனம்/நறுமணம், மலர்களால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட பிராமணருக்கோ அல்லது பட்டுக்க (பிரம்மச்சாரி) மாணவருக்கோ தானம் அளிக்க வேண்டும்; அரிசி விஸ்வேதேவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டதாகவும், ஹரன் (சிவன்) தெய்வத்திற்கானதுடன் கலந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும்।

Verse 43

कपर्दिगणनाथोऽसौ प्रीयतां तैः समर्पितैः । चतुर्थ्यां कार्तिके कृष्णे करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ४३ ॥

அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அவை மூலம் கபர்தி கணநாதர் திருப்தியடைவாராக. கார்த்திக மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்த்தியில் ‘கரக’ எனும் விரதம் நினைவுகூரப்படுகிறது।

Verse 44

स्त्रीणामेवाधिकारोऽत्र तद्विधानमुदीर्यते । पूजयेच्च गणाधीशं स्नाता स्त्रीसमलंकृता ॥ ४४ ॥

இங்கே அதிகாரம் பெண்களுக்கே; ஆகவே இதன் விதி கூறப்படுகிறது. நீராடி அலங்கரித்த பெண் கணாதீசன் கணேசனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 45

तदग्रे पूर्णपक्वान्नं विन्यसेत्करकान्दश । समर्प्य देवदेवाय भक्त्या प्रयतमानसा ॥ ४५ ॥

பின்னர் அதன் முன்னே முழுமையாக சமைந்த அன்னம் நிரம்பிய பத்து கரகங்கள் (பாத்திரங்கள்) வைக்க வேண்டும். தூய, கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் தேவர்களின் தேவனுக்கு பக்தியால் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 46

देवो मे प्रीयतामेवमुच्चार्य्याथ समर्पयेत् । सुवासिनीभ्यो विप्रेभ्यो यथाकामं च सादरम् ॥ ४६ ॥

“என் மீது இறைவன் பிரியமடையட்டும்” என்று உச்சரித்து பின்னர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதன் பின் மரியாதையுடன் சுவாசினிகளுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் விருப்பத்திற்கேற்ப தானம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 47

ततश्चंद्रोदये रात्रौ दत्त्वार्घं विधिपूर्वकम् । भुञ्जीत मिष्टमन्नं च व्रतस्य परिपूर्तये ॥ ४७ ॥

பின்னர் இரவில் சந்திரோதயத்தில் விதிப்படி அர்க்யம் அளித்து, விரதத்தின் நிறைவு பெற இனிய அன்னம் உண்ண வேண்டும்.

Verse 48

यद्वा क्षीरेण करकं पूर्णं तोयेन वा मुने । सपूगाक्षतरत्नाढ्यं द्विजाय प्रतिपादयेत् ॥ ४८ ॥

அல்லது, முனிவரே, பால்—அல்லது நீர்—நிரம்பிய கரகத்தை, சுபாரி, அக்ஷதம் மற்றும் ரத்தினங்களுடன் அலங்கரித்து இருபிறப்பாளன் (பிராமணன்) ஒருவருக்கு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 49

एतत्कृत्वा व्रतं नारी षोडशद्वादशाब्दकम् । उपायनं विधायाथ व्रतमेतद्विसर्ज्जयेत् ॥ ४९ ॥

இந்த விரதத்தை பெண் பதினாறு அல்லது பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் அனுஷ்டித்து, பின்னர் உபாயனம் (நிறைவு அர்ப்பணம்) செய்து, அதன் பின் விதிப்படி இந்த விரதத்தை முறையாக நிறைவு செய்து விட வேண்டும்.

Verse 50

यावज्जीवं तु वा नार्या कार्य्यं सौभाग्यवांछया । व्रतेनानेन सदृशं स्त्रीणां सौभाग्यदायकम् ॥ ५० ॥

சௌபாக்கியத்தை விரும்பும் பெண் வாழ்நாள் முழுவதும் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்; பெண்களுக்கு சௌபாக்கியம் அளிப்பதில் இதற்கு ஒப்பான விரதம் வேறில்லை।

Verse 51

विद्यते भुवनेष्वन्यत्तस्मान्नित्यमिति स्थितिः । ऊर्ज्जशुक्लचतुर्थ्यां तु नागव्रतमुदाहृतम् ॥ ५१ ॥

உலகங்களில் இதைத் தவிர உண்மையில் நிலைத்தது வேறொன்றும் இல்லை; ஆகவே நித்தியத் தத்துவத்தில் நிலைபெற வேண்டும். அதனால் ஊர்ஜ மாதத்தின் சுக்லபட்ச சதுர்த்தியில் ‘நாகவிரதம்’ விதிக்கப்பட்டுள்ளது।

Verse 52

प्रातर्व्रतं तु संकल्प्य धेनुशृंजगलं शुचि । पीत्वा स्नात्वाथ मध्याह्ने शंखपालादिपन्नगान् ॥ ५२ ॥

காலை விரதத்தைச் சங்கல்பித்து தூய்மையுடன் ‘தேனுஷ்ருங்கஜலம்’ அருந்தி; பின்னர் நீராடி மதியவேளையில் சங்கபாலன் முதலிய பன்னகர்களை விதிப்படி தர்ப்பண-ஆராதனை செய்ய வேண்டும்।

Verse 53

शेषं चाह्वामपूर्वैस्तु पूजयेदुपचारकैः । क्षीरेणाप्यायनं कुर्यादेतन्नागव्रतं स्मृतम् ॥ ५३ ॥

முதலில் சேஷநாகனை ஆவாஹனம் செய்து, உரிய உபசாரங்களுடன் வழிபட வேண்டும்; மேலும் பாலால் அவருக்கு ஆப்யாயனம் (போஷணச் சேவை) செய்ய வேண்டும்—இதுவே நாகவிரதம் என நினைவுறுத்தப்படுகிறது।

Verse 54

एवंकृते तु विप्रेंद्र नृभिर्नागव्रते शुभे । विषाणि नश्यंत्यचिरान्न दशंति च पन्नगाः ॥ ५४ ॥

ஓ விப்ரேந்திரரே! மக்கள் இந்தப் புனித நாகவிரதத்தை முறையாகச் செய்தால், விஷத்தின் வலிமை விரைவில் அழியும்; பன்னகங்களும் கடிக்காது।

Verse 55

मार्गशुक्लचतुर्थ्यां तु वर्षं यावन्मुनीश्वरा । क्षपयेदेकभक्तेन नक्तेनाथ द्वितीयकम् ॥ ५५ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்லபட்ச சதுர்த்தியிலிருந்து, ஓ முனீஸ்வரரே, இந்த விரதத்தை ஒரு ஆண்டு முழுவதும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். பகலில் ஏகபக்தம் (ஒருமுறை உணவு) கொண்டு, இரண்டாம் முறையாக நக்தவிரதம் (இரவில் மட்டும்) அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 56

अयाचितोपवासाभ्यां तृतीयकचतुर्थके । एवं क्रमेण विधिवच्चत्वार्यब्दानि मानवः ॥ ५६ ॥

மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் ஆண்டுகளில் அயாசித-போஜனம் (கேட்காமல் கிடைத்த அன்னம்) மற்றும் உபவாசம்—இவ்விரு நியமங்களையும் விதிப்படி கடைப்பிடிக்க வேண்டும். இவ்வாறு முறையாக நியமங்களை அனுஷ்டித்து மனிதன் நான்கு ஆண்டுகளை நிறைவு செய்கிறான்.

Verse 57

समाप्य च ततोऽस्यांते व्रतस्नातो महाव्रती । कारयेद्धेमघटितं भूगणेर्मूषकं रथम् ॥ ५७ ॥

பின்னர் விரதத்தை நிறைவு செய்து, விரத முடிவில் விரதஸ்நானம் செய்த மகாவிரதீ, பூகணருக்காக பொன்னால் செய்யப்பட்ட மூஷக-ரதத்தை அமைக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 58

अशक्तो वर्णकैरेव शुभ्रं चाब्जं सुपत्रकम् । तस्योपरि घटं स्थाप्य ताम्रपात्रेण संयुतम् ॥ ५८ ॥

செய்ய இயலாதவர் என்றால், நிறங்களால் வெண்மையான அழகிய இதழ்கள் கொண்ட தாமரையை உருவாக்கி, அதன் மேல் செம்புப் பாத்திரத்துடன் கூடிய கலசத்தை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 59

पूरयेत्तंडलैः शुभ्रैस्तस्योपरि गणेश्वरम् । न्यसेद्वस्त्रयुगाच्छन्नं गंधाद्यैः पूजयेच्च तम् ॥ ५९ ॥

அந்த கலசத்தை தூய வெண்மையான அரிசித் துகள்களால் நிரப்ப வேண்டும். அதன் மேல் இரு வஸ்திரங்களால் மூடப்பட்ட கணேஸ்வரரை நிறுவி, சந்தனம் முதலிய உபசாரங்களால் வழிபட வேண்டும்.

Verse 60

नैवेद्यं मोदकं कल्प्यं गणेशः प्रीयतामिति । जागरैर्शीतवाद्याद्यैः पुराणाख्यानकैश्चरेत् ॥ ६० ॥

நைவேத்யமாக, குறிப்பாக இனிய மோதகங்களைத் தயாரித்து “கணேசர் பிரீதியடையட்டும்” என்று வேண்ட வேண்டும். குளிர்ந்த இனிய வாத்தியங்களும் புராணக் கதாபாடமும் உடன் இரவு ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 61

प्रभाते विमले स्नात्वा होमं कृत्वा विधानतः । तिलव्रीहियवश्वेतसुर्षपाज्यैः सखंडकैः ॥ ६१ ॥

தூய விடியலில் நீராடி விதிப்படி ஹோமம் செய்ய வேண்டும். எள், அரிசி, யவம், வெள்ளை கடுகு, நெய்—சிறு சிறு துண்டுகளுடன்—ஆஹுதிகள் இட வேண்டும்.

Verse 62

गणो गणाधिपश्चैव कूष्मांडस्त्रिपुरांतकः । लंबोदरैकदंतौ च रुक्मदंष्ट्रश्च विघ्नपः ॥ ६२ ॥

அவர் ‘கண’, ‘கணாதிப’, ‘கூஷ்மாண்ட’, ‘திரிபுராந்தக’, ‘லம்போதர’, ‘ஏகதந்த’, ‘ருக்மதம்ஷ்ட்ர’, ‘விக்னப’ எனப் போற்றப்படுகிறார்.

Verse 63

ब्रह्मा यमोऽथ वरुणः सोमसूर्यहुताशनाः । गन्धमादी परमेष्ठीत्येवं षोडशनामभिः ॥ ६३ ॥

அவரை ‘பிரம்மா’, ‘யமன்’, ‘வருணன்’, ‘சோமன்’, ‘சூரியன்’, ‘ஹுதாசனன் (அக்னி)’, ‘கந்தமாதி’, ‘பரமேஷ்டி’—இவ்வாறு பதினாறு நாமங்களால் போற்றுவர்.

Verse 64

प्रणवाद्यैर्ङेंनमोंऽतैः प्रत्येकं दहने हुनेत् । वक्रतुंडेति ङेंतेन बर्मांतेनाष्टयुक्छतम् ॥ ६४ ॥

ஒவ்வொரு ஆஹுதியையும் ‘ஓம்’ என்று தொடங்கி ‘நமः’ என்று முடியும் மந்திரங்களால் அக்னியில் இட வேண்டும். பின்னர் ‘வக்ரதுண்ட-’ என்று தொடங்கி ‘பர்மன்’ (காவல்-வாக்கியம்) என்று முடியும் மந்திரத்தால் 108 ஆஹுதிகள் செய்ய வேண்டும்.

Verse 65

ततो व्याहृतिभिः शक्त्या हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् । दिक्पालान्पूजयित्वा च ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः ॥ ६५ ॥

பின்னர் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப வ்யாஹ்ருதிகளுடன் ஆஹுதிகளை அளித்து பூர்ணாஹுதியை நிறைவேற்ற வேண்டும். திக்பாலர்களை வழிபட்டு பின் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 66

चतुत्विंशतिसंख्याकान् मोदकैः पायसैस्तथा । सवत्सां गां ततो दद्यादाचार्याय सदक्षिणाम् ॥ ६६ ॥

இருபத்திநான்கு மோதகங்களையும் பாயசத்தையும் நிவேதனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஆசாரியருக்கு தக்ஷிணையுடன் கன்றுடன் கூடிய பசுவை தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 67

अन्योभ्योऽपि यथाशक्ति भूयसीं च ततो ददेत् । प्रणम्य दक्षिणीकृत्य प्रविसृज्य द्विजोत्तमाम् ॥ ६७ ॥

பின்னர் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப பிறருக்கும் தானம் அளிக்க வேண்டும்—மேலும் பெருந்தாராளமாக. வணங்கி தக்ஷிணை அளித்து சிறந்த பிராமணரை மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும்.

Verse 68

बन्धुभिः सह भुंजीत स्वयं च प्रीतमानसः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा भुक्त्वा भोगानिहोत्तमान् ॥ ६८ ॥

அவன் உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உண்ண வேண்டும்; தானும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் இருக்க வேண்டும். இந்த விரதத்தைச் செய்தால் மனிதன் இவ்வுலகில் சிறந்த போகங்களை அனுபவிக்கிறான்.

Verse 69

सायुज्यं लभते विष्णोर्गणेशस्य प्रसादतः । केचिद्वरव्रतं नाम प्राहुरेतस्य नारद ॥ ६९ ॥

கணேசரின் அருளால் அவன் விஷ்ணுவின் சாயுஜ்யத்தை அடைகிறான். ஓ நாரதா, சிலர் இந்த அனுஷ்டானத்தை ‘வர-விரதம்’ என்று கூறுகின்றனர்.

Verse 70

विधानमेतदेवापि फलं चापीह तत्समम् । पौषमासचतुर्थ्यां तु विघ्नेशं प्रार्थ्य भक्तितः ॥ ७० ॥

இதுவே விதியாகக் கூறப்பட்டது; இங்கே அதன் பலனும் அதேபோலவே. பௌஷ மாத சதுர்த்தியில் பக்தியுடன் வி஘்நேசர் (கணேசர்) அவர்களைப் பிரார்த்திக்க வேண்டும்।

Verse 71

विप्रैकं भोजयेच्चैवं मोदकैर्दक्षिणां ददेत् । एवं कृते मुने भूयाद्व्रती संपत्तिभाजनम् ॥ ७१ ॥

இவ்வாறு ஒரே ஒரு பிராமணருக்கு உணவளித்து, மோதகங்களைத் தட்சிணையாக அளிக்க வேண்டும். முனிவரே, இப்படி செய்தால் விரதம் கொண்டவன் பின்னர் செல்வத்திற்கு உரிய பாத்திரமாகிறான்।

Verse 72

माघकृष्णचतुर्थ्यां तु संकष्टव्रतमुच्यते । तत्रोपवासं संकल्प्य व्रती नियमपूर्वकम् ॥ ७२ ॥

மাঘ மாதக் கிருஷ்ண சதுர்த்தி ‘சங்கஷ்ட விரதம்’ எனப்படுகிறது. அன்று விரதம் கொண்டவன் உபவாசத்தைச் சங்கல்பித்து, நியமங்களுடன் விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 73

चंद्रोदयमभिव्याप्य तिष्ठेत्प्रयतमानसः । ततश्चंद्रोदये प्राप्ते मृन्मयं गणनायकम् ॥ ७३ ॥

சந்திரோதயம் வரையில் கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் காத்திருக்க வேண்டும். பின்னர் சந்திரன் உதித்தவுடன் மண்ணால் செய்யப்பட்ட கணநாயகர் (கணேசர்) அவர்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 74

विधाय विन्यसेत्पीठे सायुधं च सवाहनम् । उपचारैः षोडशभिः समभ्यर्च्य विधानतः ॥ ७४ ॥

விதிப்படி ஏற்பாடு செய்து (தெய்வத்தை) பீடத்தில் நிறுவ வேண்டும்—ஆயுதங்களும் வாகனமும் உடன். பின்னர் விதிமுறையின்படி ஷோடசோபசாரங்களால் முறையாக ஆராதிக்க வேண்டும்।

Verse 75

मोदकं चापि नैवेद्यं सगुडं तिलकुट्टकम् । ततोऽर्घ्यं ताम्रजे पात्रे रक्तचंदनमिश्रितम् ॥ ७५ ॥

மோதகம் மற்றும் வெல்லம் கலந்த எள்ளு இனிப்பை நைவேத்யமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் செம்புப் பாத்திரத்தில் செங்கந்தனம் கலந்து அர்க்யம் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 76

सकुशं च सदूर्वं च पुष्पाक्षतसमन्वितम् । सशमीपत्रदधि च कृत्वा चंद्राय दापयेत् ॥ ७६ ॥

குசா புல், தூர்வா புல், மலர்கள், அக்ஷதை ஆகியவற்றுடன், சாமி இலைகளும் தயிரும் சேர்த்து சந்திரதேவனுக்கு அர்ப்பணிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 77

गगनार्णवमाणिक्य चंद्र दाक्षायणीपते । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं गणेशप्रतिरूपक ॥ ७७ ॥

ஆகாயக் கடலின் மாணிக்கமே, சந்திரா, தாக்ஷாயணியின் நாதனே! கணேசன் போன்ற வடிவுடையவனே, நான் அளித்த இந்த அர்க்யத்தை ஏற்றருள்வாயாக.

Verse 78

एवं दत्त्वा गणेशाय दिव्यार्घ्यं पापनाशनम् । शक्त्या संभोज्य विप्राग्र्यान्स्वयं भुंजीत चाज्ञया ॥ ७८ ॥

இவ்வாறு பாவநாசகமான தெய்வீக அர்க்யத்தை கணேசனுக்கு அர்ப்பணித்து, தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப சிறந்த பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் அனுமதி பெற்று தானும் உண்க.

Verse 79

एवं कृत्वा व्रतं विप्र संकष्टाख्यं शूभावहम् । समृद्धो धनधान्यैः स्यान्न च संकष्टमाप्नुयात् ॥ ७९ ॥

ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு ‘சங்கஷ்ட’ எனப்படும் மங்களகரமான விரதத்தைச் செய்தால், செல்வமும் தானியமும் பெருகும்; துன்பத்தில் விழமாட்டான்.

Verse 80

माघशुक्लचतुर्थ्यां तु गौरीव्रतमनुत्तमम् । तस्यां तु गौरी संपूज्या संयुक्ता योगिनीगणैः ॥ ८० ॥

மாசி (மா஘) மாத சுக்லப் பக்ஷ சதுர்த்தி நாளில் ஒப்பற்ற ‘கௌரீ விரதம்’ நடைபெறும். அந்நாளில் யோகினீகணங்களுடன் கூடிய தேவீ கௌரியை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 81

नरैः स्त्रीभिर्विशेषेण कुंदपुष्पैः सकुंकुमैः । रक्तसूत्रे रक्तपुष्पैस्तथैवालक्तकेन च ॥ ८१ ॥

ஆண்களும், குறிப்பாக பெண்களும், குந்த மலர்களில் குங்குமம் கலந்து, சிவப்பு நூல், சிவப்பு மலர்கள், மேலும் சிவப்பு ஆல்தா (அலத்தா) கொண்டு இவ்விதியைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 82

धूपैर्दीपंश्च बलिभिः सगुडैनार्द्रकेण च । पयसा पायसेनापि लवणेन च पालकैः ॥ ८२ ॥

தூபம், தீபம், பலி-நைவேத்யம்; வெல்லம், تازா இஞ்சி; பால், பாயசம் (கீர்), உப்பு மற்றும் பாலக் போன்ற கீரைகளுடன் (பூஜை) செய்ய வேண்டும்.

Verse 83

पूज्याश्चाविधवा नार्यस्तथा विप्राः सुशोभनाः । सौभाग्यवृद्धये देयो भोक्तव्यं बंधुभिः सह ॥ ८३ ॥

விதவையல்லாத பெண்களைப் போற்ற வேண்டும்; அதுபோலத் தகுதியான சிறந்த பிராமணர்களையும் மதிக்க வேண்டும். சௌபாக்யம் பெருக தானம் அளித்து, பிரசாதத்தை உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உண்ண வேண்டும்.

Verse 84

इदं गौरीव्रतं विप्र सौभाग्यारोग्यवर्द्धनम् । प्रतिवर्षं प्रकर्त्तव्यं नारीभिश्च नरैस्तथा ॥ ८४ ॥

ஓ விப்ரரே! இந்தக் கௌரீ விரதம் சௌபாக்யமும் ஆரோக்கியமும் வளர்க்கும். இதை ஆண்டுதோறும் பெண்களும் ஆண்களும் அவசியம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 85

ढुंढिव्रतं परैः प्रोक्तं कैश्चित्कुंडव्रतं स्मृतम् । ललिताव्रतमित्यन्यैः शांतिव्रतमथापरैः ॥ ८५ ॥

சிலர் இதை ‘டுண்டி-விரதம்’ எனக் கூறுவர்; சிலர் ‘குண்ட-விரதம்’ என நினைவர். மற்றோர் சிலர் ‘லலிதா-விரதம்’ என்றும், இன்னோர் சிலர் ‘சாந்தி-விரதம்’ என்றும் அழைப்பர்.

Verse 86

स्नानं दानं जपो होमः सर्वमस्यां कृतं मुने । भवेत्सह स्रगुणितं प्रसादाद्दंतिनः सदा ॥ ८६ ॥

முனிவரே! இந்நாளில் செய்யப்படும் ஸ்நானம், தானம், ஜபம், ஹோமம்—இவை அனைத்தும் தந்தி (கணேசன்) அருளால் எப்போதும் ஆயிரமடங்கு பலன் தரும்.

Verse 87

चतुर्थ्यां फाल्गुने मासि ढुंढिराजव्रतं शुभम् । तिलषिष्टैर्द्विजान् भोज्य स्वयं चाश्नीत मानवः ॥ ८७ ॥

பால்குண மாதத்தின் சதுர்த்தி நாளில் புனிதமான டுண்டிராஜ-விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். எள்ளால் செய்யப்பட்ட உணவுகளால் த்விஜர்களை (பிராமணர்களை) போஜனம் செய்து, சாதகனும் தானும் அதையே உண்ண வேண்டும்.

Verse 88

गणेशाराधनपरो दानहोमप्रपूजनैः । तिलैरेव कृतैः सिद्धिं प्राप्नुयात्तत्प्रसादतः ॥ ८८ ॥

கணேச ஆராதனையில் ஈடுபட்டு, எள்ளினாலேயே தானம், ஹோமம், பூஜை ஆகியவற்றைச் செய்பவன்—அவரின் அருளால் சித்தியை அடைவான்.

Verse 89

सौवर्णं गजवक्त्रं च कृत्वा संपूज्य यत्नतः । द्विजाग्र्याय प्रदातव्यं सर्वसंपत्समृद्धये ॥ ८९ ॥

யானைமுகன் (கணேசன்) என்பவரின் பொன்னாலான உருவத்தைச் செய்து, மிகுந்த கவனத்துடன் முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் எல்லாச் செல்வமும் வளமும் பெருகுவதற்காக அதைச் சிறந்த பிராமணருக்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 90

यस्मिन्कस्मिन्भवेन्मासि चतुर्थी रविवारयुक् । सांगारका वा विप्रेंद्र सा विशेषफलप्रदा ॥ ९० ॥

ஹே பிராமணசிறந்தவரே! எந்த மாதத்திலாயினும் சதுர்த்தி ஞாயிற்றுக்கிழமையுடன் வந்தாலோ, அல்லது செவ்வாயுடன் கூடிய ‘சாங்காரகா’ சதுர்த்தியாக இருந்தாலோ, அது விசேஷமான உயர்ந்த பலனை அளிக்கும்.

Verse 91

सर्वासु च चतुर्थीषु शुक्लास्वप्यसितासु च । विघ्नेश एव देवेशः संपूज्यो भक्तितत्परैः ॥ ९१ ॥

ஒவ்வொரு சதுர்த்தியிலும்—சுக்லபட்சமாயினும் கிருஷ்ணபட்சமாயினும்—பக்தியில் நிலைத்தவர்கள் முழு பக்தியுடன் தேவர்களின் ஈசனான வி஘்நேசனை மட்டுமே முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 92

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वाद्शमास चतुर्थीव्रतनिरूपणं नाम त्रयोदशाधिकसततमोऽध्यायः ॥ ११३ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹத் உபாக்யானத்தில், நான்காம் பாதத்தில், ‘பன்னிரண்டு மாத சதுர்த்தி விரத விளக்கம்’ எனப் பெயருடைய நூற்று பதின்மூன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.