The Second Twelve-Month Vrata: Dvitīyā Observances and Their Fruits

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि द्वितीयाया व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोके महीयते ॥ १ ॥

சனாதனன் கூறினான்—ஓ விப்ரரே, கேளுங்கள்; இரண்டாம் திதியான த்விதீயாவின் விரதங்களை உமக்குச் சொல்கிறேன். அவற்றை பக்தியுடன் செய்தால் மனிதன் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 2

चैत्रशुक्लद्वितीयायां ब्रह्मणं च सशक्तिकम् । हविष्यान्नेन गन्धाद्यैः स्तोष्य सर्वक्रतूद्भवम् ॥ २ ॥

சைத்ர மாத சுக்லப் பக்ஷத்தின் த்விதீயா நாளில், பிரம்மாவை அவருடைய சக்தியுடன் வழிபட வேண்டும். ஹவிஷ்யான்னம், நறுமணங்கள் முதலியவற்றால் எல்லா யாகங்களின் ஆதியாய அவரைத் துதிக்க வேண்டும்.

Verse 3

फलं लब्ध्वाखिलान्कामानंते ब्रह्मपदं लभेत् । अस्मिन्नेव दिने विप्र बालेंदुमुदितं परे ॥ ३ ॥

இதன் பலனைப் பெற்றவன் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றிக் கொண்டு, இறுதியில் பிரம்மபதத்தை அடைவான். ஓ விப்ரரே, சுக்லப் பக்ஷத்தில் இளநிலா உதயமான அதே நாளிலேயே இது நிகழும்.

Verse 4

समभ्यर्च्य निशारंभे भुक्तिमुक्तिफलं भवेत् । अथवास्मिन्दिने भक्त्या दस्रावभ्यर्च्य यत्नतः ॥ ४ ॥

இரவு தொடக்கத்தில் முறையாக வழிபட்டால் போகமும் மோட்சமும் ஆகிய இரு பலனும் கிடைக்கும். அல்லது இன்றே பக்தியுடன் தஸரர்களை முயற்சியுடன் வழிபட்டாலும் அதே பலன் உண்டாகும்॥४॥

Verse 5

सुवर्णरजते नेत्रे प्रदद्याच्च द्विजातये । पूर्णयात्राव्रते ह्यस्मिन्दध्ना वापि घृतेन च ॥ ५ ॥

இந்த பூர்ணயாத்திரா விரதத்தில் இருபிறப்பான் (பிராமணன்) ஒருவருக்கு தங்கம்-வெள்ளியால் செய்யப்பட்ட கண்-இரட்டையை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; மேலும் தயிர் அல்லது நெய்யையும் சேர்த்து வழங்க வேண்டும்॥५॥

Verse 6

नेत्रव्रतं द्वादश वत्सरान्वै कृत्या भवेद्भूमिपतिर्द्विजेंद्र । सुरूपरूपोऽरिगणप्रतापी धर्माभिरामो नृपवर्गमुख्यः ॥ ६ ॥

ஓ த்விஜேந்திரரே! பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் முறையாக நேத்ரவிரதத்தை அனுஷ்டித்தால், ஒருவர் பூமியின் அரசனாவான்—அழகிய உருவம் உடையவன், பகைவர் கூட்டத்தை அடக்கும் வீரன், தர்மத்தில் இன்புறுபவன், அரசர்களில் முதன்மையானவன்॥६॥

Verse 7

राधशुक्लद्वितीयायां ब्रह्मणं विष्णुरूपिणम् । समर्च्य सप्तधान्यान्याढ्यकुंभोपरि विधानतः ॥ ७ ॥

ராதா மாதத்தின் சுக்லபட்ச த்விதீயையில், விஷ்ணுரூபியான பிரம்மாவை முறையாக வழிபட்டு, விதிப்படி நிறைந்த கலசத்தின் மேல் ஏழு வகை தானியங்களை அமைக்க வேண்டும்॥७॥

Verse 8

विष्णुलोकमवाप्नोति भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । ज्येष्ठशुक्लद्वितीयायां भास्करं भुवनाधिपम् ॥ ८ ॥

மனமகிழும் போகங்களை அனுபவித்த பின், இறுதியில் விஷ்ணுலோகத்தை அடைகிறான்—ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் சுக்லபட்ச த்விதீயையில் உலகாதிபதியான பாஸ்கரன் (சூரியன்) வழிபாட்டுக்குரிய பலன் இதுவென கூறப்படுகிறது॥८॥

Verse 9

चतुवक्त्रस्वरूपं च समभ्यर्च्य विधानतः । भोजयित्वा द्विजान् भक्त्या भास्करं लोकमाप्नुयात् ॥ ९ ॥

விதிப்படி நான்முக (பிரம்மா) ரூபத்தை முறையாக வழிபட்டு, பக்தியுடன் த்விஜர்களுக்கு அன்னம் அளித்தால், பகாஸ்கரன் (சூரியன்) உலகத்தை அடைவான்।

Verse 10

आषाढस्य सिते पक्षे द्वितीया पुण्यसंयुता । तस्यां रथं समारोप्य रामं सह सुभद्रया ॥ १० ॥

ஆஷாட மாத சுக்லப் பக்ஷத்தின் புண்ணிய த்விதீயா திதியில், ரதத்தில் ராமனை சுபத்ரையுடன் அமர்த்த வேண்டும்।

Verse 11

द्विजादिभिर्व्रती सार्धं परिक्रम्य पुरादिकम् । जलाशयांतिकं गत्वा कारयेच्च महोत्सवम् ॥ ११ ॥

விரதம் கொண்டவன் த்விஜர்கள் முதலிய பக்தர்களுடன் நகரமும் புனித இடங்களையும் சுற்றி வலம் வந்து, பின்னர் நீர்த்தேக்கத்தின் அருகே சென்று மகோৎসவம் நடத்த வேண்டும்।

Verse 12

तदन्ते देवभवने निवेश्य च यथाविधि । ब्राह्मणान्भोजयेच्चैव व्रतस्यास्य प्रपूर्तये ॥ १२ ॥

இறுதியில் விதிப்படி ஆலயத்தில் (தெய்வம்/அனுஷ்டானம்) நிறுவி, இந்த விரதம் நிறைவேறுவதற்காக பிராமணர்களுக்கும் அன்னம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 13

नभः शुक्लद्वितीयायां विश्वकर्मा प्रजापतिः । स्वपितीति तिथिः पुण्या ह्यशोकशयनाह्वया ॥ १३ ॥

நபஸ் (பாத்ரபத) மாத சுக்ல த்விதீயாவில் பிரஜாபதி விஸ்வகர்மாவை வழிபட வேண்டும். இந்த புண்ணிய திதி ‘ஸ்வபிதீ’ என்றும் ‘அசோக-சயனம்’ என்றும் புகழ்பெற்றது।

Verse 14

सशक्तिक तु शय्यास्थं पूजयित्वा चतुर्मुखम् । इममुच्चारयेन्मंत्रं प्रणम्य जगतां पतिम् ॥ १४ ॥

சக்தியுடன் படுக்கையில் துயிலும் நான்முகப் பிரம்மாவை விதிப்படி வழிபட்டு, உலகங்களின் அதிபதியை வணங்கி இம்மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்।

Verse 15

श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकांत श्रीवास श्रीपते प्रभो । गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामद ॥ १५ ॥

ஸ்ரீவத்ஸம் தாங்கியவனே, ஸ்ரீகாந்தனே, ஸ்ரீவாசனே, ஸ்ரீபதியே, பிரபுவே! என் இல்லறம் அழியாமல் இருக்கட்டும்; தர்மம்-அர்த்தம்-காமம் அளிப்பவனே, காத்தருள்வாய்।

Verse 16

चंद्रार्द्धदानमत्रोक्तं सर्वसिद्धिविधायकम् । भाद्रशुक्लद्वितीयायां शक्ररूपं जगद्विधिम् ॥ १६ ॥

இங்கு கூறப்பட்ட ‘அரையிலா-நிலா தானம்’ எல்லாச் சித்திகளையும் அளிப்பதாகும். பாத்ரபத சுக்ல த்விதீயையில், சக்ரன் (இந்திரன்) ரூபத்தில் உலகத்தை ஒழுங்குபடுத்தும் இறைவனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 17

पूजयित्वा विधानेनन सर्वक्रतुफलं लभेत् । आश्विने मासि वै पुण्या द्वितीया शुक्लपक्षगा ॥ १७ ॥

விதிப்படி வழிபட்டால் எல்லா யாகங்களின் பலனும் கிடைக்கும். ஆஸ்வின மாதத்தில் சுக்லபக்ஷத்தில் வரும் புண்ணிய த்விதீயை மிகப் புனிதமானது।

Verse 18

दानं प्रदत्तमेतस्यामनंतफलमुच्यते । ऊर्ज्जशुक्लद्वितीयायां यमो यमुनया पुरा ॥ १८ ॥

இந்நாளில் அளிக்கப்படும் தானம் முடிவில்லா பலனைத் தரும் என்று கூறப்படுகிறது. ஊர்ஜ (கார்த்திக) சுக்ல த்விதீயையில் பழங்காலத்தில் யமன் யமுனையுடன் தொடர்புடையதாகச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 19

भोजितः स्वगृहे तेन द्वितीयैषा यमाह्वया । पुष्टिप्रवर्द्धनं चात्र भगिन्या भोजनं गृहे ॥ १९ ॥

அவன் தன் இல்லத்தில் உணவளித்தான்—இது இரண்டாம் அனுஷ்டானம் ‘யமா’ எனப்படுகிறது. இங்கு வீட்டில் சகோதரியை உணவளித்தால் புஷ்டியும் செழிப்பும் பெருகும்.

Verse 20

वस्त्रालंकारपूर्वं तु तस्मै देयमतः परम् ॥ २० ॥

முதலில் அவனுக்கு ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அதன் பின் அளிக்க வேண்டிய தானத்தை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 21

यस्यां तिथौ यमुनया यमराजदेवः संभोजितो निजकरात्स्वसृसौहृदेन । तस्यां स्वसुः करतलादिह यो भुनक्ति प्राप्नोति रत्नधनधान्यमनुत्तमं सः ॥ २१ ॥

யமுனை தேவி சகோதரி அன்புடன் தன் கையால் யமராஜ தேவனுக்கு உணவளித்த திதியில்—அதே திதியில் இங்கு தன் சகோதரியின் கையிலிருந்து உண்பவன், ரத்தினம், செல்வம், தானியம் ஆகிய உன்னத செழிப்பை அடைவான்.

Verse 22

मार्गशुक्लद्वितीयायां श्राद्धेन पितृपूजनम् । आरोग्यं लभते चापि पुत्रपौत्रसमन्वयः ॥ २२ ॥

மார்கசீர்ஷ சுக்ல த்விதீயையில் ஸ்ராத்தம் செய்து பித்ருக்களை வழிபட்டால் ஆரோக்கியம் கிடைக்கும்; மேலும் புத்ர-பௌத்ர பரம்பரையின் அருளும் பெறப்படும்.

Verse 23

पौषशुक्लद्वितीयायां गोश्रृंगोदकमार्जनम् । सर्वकामप्रदं नॄणामास्ते बालेंदुदर्शनम् ॥ २३ ॥

பௌஷ சுக்ல த்விதீயையில் பசுவின் கொம்பால் புனிதப்படுத்திய நீரால் மார்ஜனம் செய்வது எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பதாக கூறப்படுகிறது; மேலும் இளம்பிறைச் சந்திர தரிசனமும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 24

योऽर्घ्यदानेन बालेंदुं हविष्याशी जितेंद्रियः । पूजयेत्साज्यसुमनेधर्मकामार्थसिद्धये ॥ २४ ॥

இந்திரியங்களை வென்று ஹவிஷ்ய உணவால் வாழ்ந்து, அர்க்யதானத்தால் இளஞ்சந்திரனை நெய் மற்றும் மலர்களுடன் வழிபடுவான் தர்ம‑காம‑அர்த்த சித்தியை அடைவான்।

Verse 25

माघशुक्लद्वितीयायां भानुरूपं प्रजापतिम् । समभ्यर्च्य यथान्यायं पूजयेद्रक्तपुष्पकैः ॥ २५ ॥

மাঘ சுக்லப் பக்ஷத்தின் த்விதீயையில், சூரியரூபப் பிரஜாபதியை விதிப்படி அர்ச்சித்து, செம்மலர்களால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 26

रक्तैर्गंवैस्तथा स्वर्णमूर्तिं निर्माय शक्तितः । ततः पूर्णं ताम्रपात्रं गाघृमैर्वापितण्डुलैः ॥ २६ ॥

செந்நிறப் பசுக்களை தானமாக அளித்து, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப பொன்மூர்த்தியை உருவாக்கி; பின்னர் நெய் அல்லது வேகவைத்த அரிசித் துகள்களால் நிரம்பிய செம்புப் பாத்திரத்தைத் தயாரிக்க வேண்டும்।

Verse 27

समर्प्य देवे भक्त्यैव स मूर्तिं प्रददेद्द्विजे । एवं कृते व्रते विप्र साक्षात्सूर्य इवोदितः ॥ २७ ॥

அம்மூர்த்தியை பக்தியால் மட்டும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணித்து, பின்னர் அதை த்விஜன் (பிராமணன்) ஒருவருக்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும். ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு விரதம் செய்தால் அவன் உதித்த சூரியனைப் போல ஒளிர்வான்।

Verse 28

दुरासदो दुराधर्षो जायते भुविमानवः । इह कामान्वराम्भुक्त्वा यात्यंते ब्रह्मणः पदम् ॥ २८ ॥

மனிதன் பூமியில் வெல்ல இயலாதவனாகவும் அணுக இயலாதவனாகவும் பிறக்கிறான்; இங்கு சிறந்த ஆசைநிறைவேற்றங்களை அனுபவித்து, இறுதியில் பிரம்மத்தின் பரம பதத்தை அடைகிறான்।

Verse 29

सर्वदेवस्तुतोऽभीक्ष्णं विमानवरमास्थितः । अथ फाल्गुनशुक्लाया द्वितीयायां द्विजोत्तमः ॥ २९ ॥

அனைத்து தேவர்களாலும் இடையறாது போற்றப்பட்ட அவர், சிறந்த திவ்ய விமானத்தில் ஏறினார். பின்னர், ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே, பாகுன சுக்லபட்சத்தின் த்விதீயை நாளில்…॥

Verse 30

पुष्पैः शिवं समभ्यर्च्य सुश्वेतैश्च सुगंधिभिः । पुष्पैर्वितानकं कृत्वा पुष्पालंकरणैः शुभैः ॥ ३० ॥

மிகவும் வெண்மையும் நறுமணமும் கொண்ட மலர்களால் சிவனை முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும். மலர்களால் விதானம் அமைத்து, மங்களமான மலரலங்காரங்களால் பூஜை இடத்தை அலங்கரிக்க வேண்டும்॥

Verse 31

नैवेद्यैर्विविधैर्धूपैर्दीपर्नीराजनादिभिः । प्रसाद्य प्रणमेच्चैव साष्टांगं पतितो भुवि ॥ ३१ ॥

பலவகை நைவேத்யம், தூபம், தீபம், நீராஜனம் (ஆரத்தி) முதலியவற்றால் இறைவனைப் பிரசன்னப்படுத்தி, பின்னர் தரையில் விழுந்து சாஷ்டாங்கமாக வணங்க வேண்டும்॥

Verse 32

एवमभ्यर्च्य देवेशं मर्त्यो व्याधिविवर्जितः । धनधान्यसमायुक्तो जीवेद्विर्षशतं ध्रुवम् ॥ ३२ ॥

இவ்வாறு தேவேசனை முறையாக வழிபட்டால் மனிதன் நோயின்றி இருப்பான்; செல்வமும் தானியமும் நிறைந்து, நிச்சயமாக நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான்॥

Verse 33

यद्विधानं द्वितीयासु शुक्लपक्षगतासु वा । प्रोक्तं तदेव कृष्णासु कर्त्तव्यं विधिकोविदैः ॥ ३३ ॥

சுக்லபட்சத்தில் வரும் த்விதீயைகளுக்குச் சொல்லப்பட்ட விதிமுறை எதுவோ, அதே விதிமுறையையே கிருஷ்ணபட்சத் த்விதீயைகளிலும் விதி அறிந்தோர் செய்ய வேண்டும்॥

Verse 34

वह्निरेव पृथङ्मास्सु नानारूपवपुर्द्धरः । पूज्यते हि द्वितीयासु ब्रह्मचर्य्यादि पूर्ववत् ॥ ३४ ॥

அக்னிதேவரே ஒவ்வொரு மாதத்திலும் பல்வேறு ரூபங்களும் உடல்களும் ஏற்று விளங்குகிறார். த்விதீயா திதியில் முன் கூறிய பிரம்மச்சர்ய முதலிய விரதங்களுடன் அவரையே வழிபட வேண்டும்.

Verse 35

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासद्वितीयाव्रतनिरूपणं नामैकादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ १११ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், ‘த்வாதசமாச-த்விதீயா-வ்ரத நிரூபணம்’ எனும் நூற்று பதினொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.