The Exposition of the Anukramaṇī (Index/Summary) of the Liṅga Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं लिंगसंज्ञितम् । पठतां श्रृण्वतां चैव भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ १ ॥

பிரம்மா கூறினார்—மகனே, கேள்; இப்போது ‘லிங்க’ என அழைக்கப்படும் புராணத்தை நான் உரைப்பேன். இதை ஓதுவோருக்கும் கேட்போருக்கும் இது போகமும் மோக்ஷமும் அளிக்கும் ॥१॥

Verse 2

यच्च लिंगाभिधं तिष्ठन्वह्निलिंगे हरोऽभ्यधात् । मह्यं धर्मादिसिद्ध्यर्थं मग्निकल्पकथाश्रयम् ॥ २ ॥

மேலும் ‘லிங்க’ எனப்படும் ரூபத்தில்—அக்னி-லிங்கத்தில் நிலைத்து—ஹரன் (சிவன்) கூறினான்: “எனக்கு தர்மம் முதலிய இலக்குகள் सिद्धியாகும்படி, இக்கதை அக்னிகல்பக் கதையை ஆதாரமாகக் கொண்டது” ॥२॥

Verse 3

तदेव व्यासदेवेन भागद्वयसमन्वितम् । पुराणं लिंगमुदितं बह्वाख्यानविचित्रितम् ॥ ३ ॥

அதே நூலை வ்யாசதேவர் இரு பகுதிகளாக அமைத்தார்; அதுவே ‘லிங்க புராணம்’ எனப் புகழப்படுகிறது, பல உபாக்யானங்களால் வித்தியாசமாக அலங்கரிக்கப்பட்டது ॥३॥

Verse 4

तदेकादशसाहस्रं हरमाहात्म्यसूचकम् । परं सर्वपुराणानां सारभूतं जगत्त्रये ॥ ४ ॥

அது பதினொன்று ஆயிரம் ச்லோகங்களைக் கொண்டது; ஹரன் (சிவன்) மகிமையை அறிவிக்கிறது. மூவுலகிலும் எல்லாப் புராணங்களிலும் அது பரமமும் சாரமுமானதாகக் கருதப்படுகிறது ॥४॥

Verse 5

पुराणोपक्रमे प्रश्नः सृष्टिः संक्षेपतः पुरा । योगाख्यानं ततः प्रोक्तं कल्पाख्यानं ततः परम् ॥ ५ ॥

புராணத்தின் தொடக்கத்திலேயே ஒரு கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது; பின்னர் பழம்பெரும் படைப்பு சுருக்கமாக விளக்கப்படுகிறது. அதன் பின் யோகக் கதையுரை போதிக்கப்படுகிறது; அதற்குப் பிறகு கல்பக் கதையுரை வருகிறது.

Verse 6

लिंगोद्भवस्तदंबा च कीर्तिता हि ततः परम् । सनत्कुमारशैलादिसंवादश्चाथ पावनः ॥ ६ ॥

அதன்பின் லிங்கத்தின் தோற்றமும் தெய்வீக அம்பையின் (அம்மையின்) வர்ணனையும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் சைலம் முதலியோருடன் சனத்குமாரரின் புனித உரையாடல் தொடர்கிறது.

Verse 7

ततो दाधीचचरितं युगधर्मनिरूपणम् । ततो भुवन कोशाख्या सूर्यसोमान्वयस्ततः ॥ ७ ॥

பின்னர் ததீசி சரிதம் கூறப்படுகிறது; யுகதர்மங்களின் விளக்கமும் தரப்படுகிறது. அதன் பின் ‘புவன-கோசம்’ எனும் பகுதி, பின்னர் சூரிய-சோம வம்ச வரலாறு வருகிறது.

Verse 8

ततश्च विस्तरात्सर्गस्त्रिपुराख्यानकं तथा । लिंगप्रतिष्ठा च ततः पशुपाशविमोक्षणम् ॥ ८ ॥

பின்னர் படைப்பு (ஸர்கம்) விரிவாகவும், திரிபுரக் கதையும் கூறப்படுகிறது. அதன் பின் லிங்கப் பிரதிஷ்டை, பின்னர் பசுவை பாசப் பந்தங்களிலிருந்து விடுவித்தல் வர்ணிக்கப்படுகிறது.

Verse 9

शिवव्रतानि च तथा सदाचारनिरूपणम् । प्रायश्चितान्यरिष्टानि काशीश्रीशैलवर्णनम् ॥ ९ ॥

மேலும் சிவவிரதங்கள், சதாசார விளக்கம், பலவகை பிராயச்சித்தங்கள், அரிஷ்டங்கள் (அபசகுனம்-ஆபத்து) நீக்கி அமைதிப்படுத்துதல், காசி மற்றும் ஸ்ரீசைலம் பற்றிய வர்ணனையும் கூறப்படுகிறது.

Verse 10

अंधकाख्यानकं पश्चाद्वाराहचरितं पुनः । नृसिंहचरितं पश्चाज्जलंधरवधस्ततः ॥ १० ॥

அதன்பின் அந்தகன் வரலாறு, மீண்டும் பகவான் வராஹ அவதாரச் சரிதம்; அதன் பின் நரசிம்மச் சரிதம், இறுதியில் ஜலந்தர வதம் கூறப்படுகிறது।

Verse 11

शैवं सहस्रनामाथ दक्षयज्ञविनाशनम् । कामस्य दहनं पश्चाद्गिरिजायाः करग्रहः ॥ ११ ॥

அடுத்து ஷைவ ஸஹஸ்ரநாமம், பின்னர் தக்ஷ யாக நாசம்; அதன் பின் காம தஹனம், இறுதியில் கிரிஜை (பார்வதி) கரக்ரஹணம் (திருமணம்) கூறப்படுகிறது।

Verse 12

ततो विनायकाख्यानं नृपाख्यानं शिवस्य च । उपमन्युकथा चापि पूर्वभाग इतीरितः ॥ १२ ॥

அதன்பின் விநாயகன் வரலாறு, அரசன் வரலாறு, சிவனுடைய செய்தியும்; மேலும் உபமன்யு கதையும்—இதுவே பூர்வபாகம் என உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 13

विष्णुमाहात्म्यकथनमंबरीषकथा ततः । सनत्कुमारनंदीशसंवादश्च पुनर्मुने ॥ १३ ॥

பின்னர் பகவான் விஷ்ணுவின் மஹாத்மிய உரை, அதன் பின் அம்பரீஷன் கதை; மேலும் முனிவரே, சனத்குமாரர்–நந்தீசர் உரையாடலும் மீண்டும் வருகிறது।

Verse 14

शिवमाहात्म्यसंयुक्तः स्नानयागादिकं ततः । सूर्यपूजाविधिश्चैव शिवपूजा च मुक्तिदा ॥ १४ ॥

சிவ மஹாத்மியத்துடன் இணைந்து, பின்னர் ஸ்நானம், யாகம் முதலிய விதிகள் கூறப்படுகின்றன; மேலும் சூரிய பூஜை முறைவும், முக்தி அளிக்கும் சிவ பூஜையும் விளக்கப்படுகிறது।

Verse 15

दानानि बहुधाक्तानि श्राद्धप्रकरणं ततः । प्रतिष्ठातं त्रमुदितं ततोऽघोरस्य कीर्तनम् ॥ १५ ॥

பின்னர் பலவகை தானங்கள் கூறப்படுகின்றன; அதன் பின் ஸ்ராத்த விதிப் பிரகரணம் வருகிறது. அடுத்ததாக பிரதிஷ்டாதன்–திரமுதிதன் வரலாறு, பின்னர் அகோரரின் கீர்த்தனம் உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 16

वज्रेश्वरी महाविद्या गायत्रीमहिमा ततः । त्र्यंबकस्य च माहात्म्यं पुराणश्रवणस्य च ॥ १६ ॥

அதன்பின் வஜ்ரேஸ்வரியின் மகாவித்யை, பின்னர் காயத்ரியின் மகிமை; மேலும் த்ரியம்பகன் (சிவன்) மகாத்மியம் மற்றும் புராணம் கேட்பதின் பெருமையும் கூறப்படுகிறது।

Verse 17

एवं चोपरिभागस्ते लैंगस्य कथितो मया । व्यासेन हि निबद्धस्य रुद्रामाहात्म्यसूचितः ॥ १७ ॥

இவ்வாறு வியாசர் இயற்றிய லிங்கப் புராணத்தின் மேல்பகுதியை நான் உனக்கு உரைத்தேன்; அதில் ருத்ரரின் மகாத்மியம் விளக்கப்பட்டுள்ளது।

Verse 18

लिखित्वैतत्पुराणं तु तिलधेनुसमन्वितम् । फाल्गुन्यां पूर्णिमायां यो दद्याद्भक्त्या द्विजातये ॥ १८ ॥

இந்தப் புராணத்தை எழுதச் செய்து, தில-தேனு தானத்துடன், பால்குனி பௌர்ணமி நாளில் பக்தியுடன் ஒரு த்விஜருக்கு அளிப்பவன் மிகுந்த புண்ணியப் பலனை அடைவான்।

Verse 19

स लभेच्छिवसायुज्यं जरामरणवर्जितम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि लैंगं पापापहं नरः ॥ १९ ॥

பாவநாசகமான லிங்கப் புராணத்தை யார் பாராயணம் செய்கிறாரோ அல்லது கேட்கிறாரோ, அவர் முதுமை-மரணம் அற்ற சிவ-சாயுஜ்யத்தை அடைவார்।

Verse 20

स भुक्तभोगो लोकेऽस्मिन्नंते शिवपुरं व्रजेत् । लिंगानुक्रमणीमेतां पठेद्यः श्रृणुयात्तथा ॥ २० ॥

இந்த உலகில் அனுபவப் பயன்களை அனுபவித்து இறுதியில் அவன் சிவபுரத்திற்குச் செல்கிறான்—இந்த லிங்கபுராண அனுக்ரமணியைப் பாராயணம் செய்பவனும், அதுபோல பக்தியுடன் கேட்பவனும்.

Verse 21

तावुभौ शिवभक्तौ तु लोकद्वितयभोगिनौ । जायतां गिरिजाभर्तुः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ २१ ॥

அந்த இருவரும் சிவபக்தர்கள்; இரு உலகங்களின் செழிப்பையும் அனுபவிப்பவர்கள்—கிரிஜாபதியின் அருளால் பிறப்பாராக; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे लिंगपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम द्व्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०२ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தில், நான்காம் பாதத்தில் ‘லிங்கபுராண அனுக்ரமணீ நிரூபணம்’ எனும் நூற்று இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.