Shloka 1
Adhyaya 80 — Vaivasvata Manvantara: Enumeration of Manus and the Eighth Manu Sāvarṇi
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतकिर्तनं नामैकोनाशीतितमोऽध्यायः ।
अशीतितमोऽध्यायः— ८० ।
क्रौष्टुकिरुवाच स्वायम्भुवाद्याः कथिताः सप्तैते मनवो मम ।
तदन्तरेषु ये देवा राजानो मुनयस्तथा ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe sāvarṇike manvantare vaivasvatakīrtanaṃ nāmaikonāśītitamo 'dhyāyaḥ |
aśītitamo 'dhyāyaḥ—80 |
krauṣṭukir uvāca svāyambhuvādyāḥ kathitāḥ saptaite manavo mama |
tadantareṣu ye devā rājāno munayas tathā ||
இவ்வாறு ஸ்ரீ மார்கண்டேய புராணத்தில் ஸாவர்ணிக மன்வந்தரத்தில் ‘வைவர்ஸ்வதப் புகழுரை/ஆக்யானம்’ எனப்படும் எழுபத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது எண்பதாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. க்ரௌஷ்டுகி கூறினார்—ஸ்வாயம்புவ முதலிய ஏழு மனுக்களை நான் கேட்டேன்; அவர்களுக்கிடையிலான காலங்களில் எந்த தேவர்கள், அரசர்கள், முனிவர்கள் தோன்றுகின்றனர் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்।
FAQs
The question underscores a Purāṇic view of history as cyclic administration: gods, sages, and righteous kings recur in patterned eras, implying that dharma is renewed through institutional and spiritual stewardship.
Manvantara and Vaṃśānucarita: the inquiry explicitly requests details of gods/ṛṣis/kings for each manvantara interval, a hallmark of Purāṇic time-structure.
The ‘intervals’ (antara) can be read as liminal phases where order is reconstituted; esoterically, it reflects transitions in cosmic guṇas and the renewal of dharmic templates.