Shloka 1
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे वैवस्वतमन्वन्तरे साप्तसप्ततितमोऽध्यायः ।
अष्टसप्ततितमोऽध्यायः— ७८
मार्कण्डेय उवाच ।
ततस्तं तुष्टुवुर्देवास्तथा देवर्षयो रविम् ।
वाग्भिरोड्यमशेषस्य त्रैलोक्यस्य समागताः ॥
iti śrī-mārkaṇḍeya-purāṇe vaivasvata-manvantare saptasaptatitamo 'dhyāyaḥ / aṣṭasaptatitamo 'dhyāyaḥ—78 / mārkaṇḍeya uvāca / tatas taṃ tuṣṭuvur devās tathā devarṣayo ravim / vāgbhir oḍyam aśeṣasya trailokyasya samāgatāḥ
இவ்வாறு ஸ்ரீ மார்கண்டேய புராணத்தில் வைவைஸ்வத மன்வந்தரத்தில் எழுபத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது எழுபத்தெட்டாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. மார்கண்டேயர் கூறினார்—அப்போது மும்முலகமெங்கும் இருந்து கூடிய தேவர்களும் தேவ ரிஷிகளும் வாக்கு-அர்ப்பணம் (ஸ்தோத்திரங்கள்) கொண்டு ரவி (சூரியன்) ஐப் புகழ்ந்தனர்।
FAQs
When a destructive excess is rightly moderated, the community of beings responds with gratitude and praise; speech offered as stuti is a dharmic act aligning society with ṛta.
Manvantara: the colophon explicitly locates the narrative in Vaivasvata; the stuti also supports the Purāṇic function of reinforcing cosmic governance through praise and remembrance.
‘Offering of speech’ indicates mantra as subtle oblation: hymns stabilize the solar principle within the cosmos and within the practitioner’s inner world.