Shloka 62
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
ऋषिरुवाच एवं भवतु भद्रन्ते भद्रे प्रीतिमती भव ।
आरोपयामीन्दुमार्गे रेवत्यृक्षं कृते तव ॥
ṛṣiruvāca evaṃ bhavatu bhadrante bhadre prītimatī bhava | āropayāmīndu-mārge revatyṛkṣaṃ kṛte tava ||
முனிவர் கூறினார்—அப்படியே ஆகுக, மங்களமே. உயர்குலப் பெண்ணே, மகிழ்ந்து இரு. உன் பொருட்டு ரேவதி நட்சத்திரத்தைச் சந்திரப் பாதையில் உயர்த்தி நிறுவுவேன்.
FAQs
The verse presents the ideal of benevolent ascetic power: tapas is not merely self-mortification but a capacity used to support dharmic life (here, an auspicious marriage).
Touches Sthāna (cosmic arrangement) alongside Vaṃśānucarita: it narrates an adjustment in the celestial order while serving a genealogical storyline.
Placing Revati on the Moon’s path can symbolize aligning mind (often linked with the Moon) with an auspicious ‘station’—stabilizing the psyche for rightful union and progeny.