Shloka 96
Adhyaya 50 — Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)
देशाचारान् समयान् ज्ञातिधर्मं जपं होपं मङ्गलं देवतेष्टिम् ।
सम्यक्शौचं विधिवल्लोकवादान् पुंसस्त्वया कुर्वतो मास्तु सङ्गः ॥
deśācārān samayān jñātidharmaṃ japaṃ hopaṃ maṅgalaṃ devateṣṭim /
samyakśaucaṃ vidhivallokavādān puṃsas tvayā kurvato māstu saṅgaḥ
நாட்டுச் சடங்குகள், ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட மரபுகள், உறவுக் கடமைகள், ஜபம், ஹோமம், மங்கலச் சடங்குகள், தேவர் வழிபாடு, தூய்மை மற்றும் உரிய சமூக நெறிகள் ஆகியவற்றை முறையாகக் கடைப்பிடிப்பவனுடன்—ஓ யக்ஷா—உனக்கு எந்தச் சேர்க்கையும் இருக்க வேண்டாம்।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The righteous life is depicted as inherently protective: disciplined practice (ācāra) creates an environment where harmful forces find no ‘grip’. Dharma is thus both ethical and apotropaic (warding off harm).
Didactic dharma instruction; not pancalakṣaṇa.
Japa, homa, śauca, and deva-īṣṭi are ‘field-purifiers’. The Yakṣa’s non-association signals that sustained sattva and mantra-agni form a subtle boundary (rakṣā-cakra) around the practitioner.