Shloka 42
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
यथा घटीकुम्भकमाṇ्डलुस्थम् आकाशमेकं बहुधा हि दृष्टम् ।
तथा सुबाहुः स च काशिपोऽहं मल्ये च देहेषु शरीरभेदैः ॥
yathā ghaṭī-kumbhaka-maṇḍalu-stham ākāśam ekaṃ bahudhā hi dṛṣṭam | tathā subāhuḥ sa ca kāśipo ’haṃ malye ca deheṣu śarīra-bhedaiḥ ||
ஒரே ஆகாயம் சிறு குடம், கலசம் அல்லது நீர்பாத்திரத்தில் அடைக்கப்பட்டால் பலவாகத் தோன்றுவது போல, உடல் வேறுபாடுகளால்—இங்கே சுபாஹு, இங்கே காசிப, இங்கே நான்; மேலும் மல்லர்கள் மற்றும் பிற உடலுடையவர்களிடையிலும் (அவ்வாறே வேறுபாடு தோன்றுகிறது).
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Apparent differences among persons are conditioned by bodily ‘containers’; recognizing the underlying unity supports non-hatred, empathy, and impartiality.
A metaphysical teaching within the narrative frame; not a pañcalakṣaṇa element.
The pot-space analogy teaches that individuality is an upādhi (limiting adjunct). When the adjunct is ‘seen through,’ the one Self (like space) is understood as indivisible.