Shloka 22
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
पुत्रावूचतुः परित्यज्य च स्त्रीभोगान् तात! सर्वंस्तया विना ।
क्रीडन्नास्ते समं तुल्यैर्वयस्यैः शीलसम्पदा ॥
putrāv ūcatuḥ parityajya ca strībhogān tāta sarvaṁ stayā vinā | krīḍann āste samaṁ tulyair vayasyaiḥ śīla-sampadā ||
இரு புதல்வரும் கூறினர்—தந்தையே, அவள் இல்லாமல் அவன் பெண்களுடன் தொடர்புடைய எல்லா இன்பங்களையும் துறந்துவிட்டான். தன் வயதும் இயல்பும் ஒத்த தோழர்களுடன் மட்டும் விளையாடிக் கொண்டே இருக்கிறான்.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse frames a shift from sensual attachment to restraint and socially appropriate companionship, preparing the ground for a higher pursuit (a difficult goal requiring tapas and resolve).
This is primarily Ākhyāna (didactic narrative) rather than one of the core pañcalakṣaṇa headings; it supports dharma-teaching through story.
Renunciation of strī-bhoga symbolizes withdrawal of the senses (indriya-nigraha), a prerequisite for effective mantra/tapas leading to divine grace.