Shloka 3
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
हा हता: स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहता: । रुदन्त्य: करुणं वापि गृहीत्वा दक्षिणे करे
hā hatāḥ smeti vāśantyastīvrāśokasamāhatāḥ | rudantyaḥ karuṇaṃ vāpi gṛhītvā dakṣiṇe kare
கூர்ந்த துயரால் தாக்கப்பட்ட அவர்கள், “அய்யோ! நாங்கள் கொல்லப்பட்டோம்!” என்று அலறினர்; இரங்கலுடன் அழுதபடியே அவனை வலக்கையால் பற்றிக்கொண்டனர்।
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical reality that violence produces enduring sorrow for the living; it invites compassion and reflection on the human cost of conflict rather than triumphalism.
Lomaśa describes a scene of intense mourning: women, overwhelmed by grief, cry out that they are ruined and weep piteously while clutching something/someone in the right hand, emphasizing the immediacy of bereavement.