Shloka 4
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजको5पि सम कर्षति । कुररीणामिवार्तानां समाकृष्य तु त॑ं सुतम्
savye pāṇau gṛhītvā tu yājako 'pi sama-karṣati | kurarīṇām ivārtānāṁ samākṛṣya tu taṁ sutam ||
இடக்கையால் அவனைப் பற்றிக் கொண்டு யாஜகரும் இழுத்தார்; அந்த மகனைத் தம்மிடம் இழுத்துக்கொண்டே, துயருற்ற குரரீப் பறவைபோல் அவர் அலறினார்।
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense distress and attachment can lead to forceful, ethically troubling behavior—even by a priest—inviting reflection on self-control (dama) and compassion (dayā) as safeguards of dharma.
Lomāśa describes a scene where a priest grabs a boy by the left hand and drags him; the boy (or the one involved) cries out in anguish, compared to the plaintive cry of a kurarī-bird.