Shloka 12
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
रमते यस्तु पुत्रेण मोघं तस्य प्रजाफलम् । अकुर्वन्तो हि कर्माणि कुर्वन्तो निन्दितानि च
ramate yastu putreṇa moghaṃ tasya prajāphalam | akurvanto hi karmāṇi kurvanto ninditāni ca
ஆனால் ஒருவன் வெறும் மகனில் மட்டும் மகிழ்ந்து மயங்கினால், அவனுடைய சந்ததியின் ‘பலன்’ வீணாகிவிடும்; ஏனெனில் அவர்கள் செய்ய வேண்டிய கர்மங்களைச் செய்யார்; செய்தாலும் பழிக்கத்தக்க கர்மங்களையே செய்வார்.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Having a son is not, by itself, a meaningful ‘fruit’ unless it is connected with dharma: one must perform proper duties and avoid censured actions. Mere attachment or pride in progeny, without righteous conduct, renders the expected benefit of progeny futile.
In Udyoga Parva’s counsel-laden context, the speaker identified as “the son” delivers a moral observation: people who simply delight in having a son but neglect rightful duties and commit blameworthy acts undermine the very purpose traditionally associated with progeny.