Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
अथ विश्वरूपं नन्दनवनमुपगतं मातोवाच पुत्र कि परपक्षवर्धनस्त्वं मातुलपक्षं नाशयसि नार्हस्येवं कर्तुमिति स विश्वरूपो मातुर्वाक्यमनतिक्रमणीयमिति मत्वा सम्पूज्य हिरण्यकशिपुमगात्
atha viśvarūpaṃ nandanavanam upagataṃ mātovāca—putra kiṃ parapakṣa-vardhanas tvaṃ mātula-pakṣaṃ nāśayasi? nārhasi evaṃ kartum iti. sa viśvarūpo mātur vākyaṃ anatikramaṇīyam iti matvā sampūjya hiraṇyakaśipum agāt.
ஒருநாள் விஶ்வரூபன் நந்தனவனத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, அவன் தாய் கூறினாள்—“மகனே! ஏன் நீ எதிர்ப்பக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டு, உன் மாமாவின் பக்கத்தை அழிக்கிறாய்? இப்படிச் செய்வது உனக்குத் தகாது.” தாயின் சொல்லை மீற இயலாத கட்டளையாகக் கருதி, விஶ்வரூபன் அவளை வணங்கி மரியாதை செய்து விடைபெற்று, தானே ஹிரண்யகசிபுவிடம் சென்றான்।
अजुन उवाच
A parent’s instruction is presented as ‘anatikramaṇīya’—not to be overstepped—showing filial duty as a strong dharmic obligation, even when it clashes with one’s political or factional alignments.
Viśvarūpa is confronted by his mother in Nandana-grove; she reproaches him for aiding an opposing faction and harming his maternal uncle’s side. Accepting her command as binding, he honors her and then departs to meet Hiraṇyakaśipu.