Shloka 21
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
स्फीतांश्व शालियवसै्हंससारससेवितान् । पद्मिनीभिश्व शतश: श्रीमतीभिरलड्कृतान्
sphītāṁś ca śāliyavasaiḥ haṁsasārasasevitān | padminībhiś ca śataśaḥ śrīmatībhir alaṅkṛtān ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அந்த நாட்டில் பழுத்த நெற்பயிரும் செழித்த மேய்ச்சல் புல்லும் வயல்களை நிரப்பி வளம் பொங்கியது. எங்கும் அன்னங்களும் சாரசங்களும் உலாவின; தாமரைகளால் நிறைந்த நூற்றுக்கணக்கான அழகிய ஏரிகள்—திருமகளின் ஒளியும் செல்வச் செழிப்பும் பொலிந்து—அந்நாட்டை அலங்கரித்தன; இது ஒழுங்கான ஆட்சியால் கிடைத்த வளத்தின் நல்விளக்கம்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses natural abundance—ripened crops, thriving water-birds, and lotus-filled lakes—as markers of a well-governed, dharmic realm. Prosperity and beauty in the land are presented as outward signs of order, stability, and righteous administration.
Bhishma is describing the Videha region as exceptionally fertile and beautiful: fields heavy with grain and fodder, and numerous lotus-ponds frequented by swans and cranes. The passage functions as a vivid setting-description highlighting the country’s prosperity.