Shloka 20
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
तत्र ग्रामान् बहून् पश्चन् बचद्धनज्नरससभोजनान् । पल्लीघोषान् समृद्धांश्व बहुगोकुलसंकुलान्
tatra grāmān bahūn paśyan baddha-dhānya-rasa-bhojanān | pallī-ghoṣān samṛddhāṁś ca bahu-gokula-saṅkulān ||
அங்கே அவர் பல கிராமங்களை கண்டார்—அவற்றில் தானியம், நீர், சத்தான உணவுப்பொருட்கள் எங்கும் நிறைவாகச் சேமிக்கப்பட்டிருந்தன. செழிப்பான சிற்றூர்க் குடியிருப்புகளும் மாட்டுத்தொழுவங்களும் தோன்றின; அவை பல மாடுகளும் இடையர் குடிகளும் நிறைந்திருந்தன.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic marker of good governance and social stability: villages and pastoral settlements thrive when essentials—grain, water, and food—are secure and abundant, and when cattle wealth is protected and well-managed.
Bhīṣma describes what is seen on a journey or survey of the land: numerous well-provisioned villages and prosperous hamlets/cattle-stations, densely filled with cowherd communities and herds, indicating a flourishing countryside.