Shloka 27
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
चतुर्विशांस्ततो5पृच्छत् प्रश्नान् वेदस्य पार्थिव
caturviṁśāṁs tato 'pṛcchat praśnān vedasya pārthiva, pṛthvīnātha! tatpaścāt ānvīkṣikī-vidyā-sambandhe pañcaviṁśaṁ praśnam upasthāpayan; te caturviṁśati-praśnāḥ—1. viśvā kim? 2. aviśvaṁ kim? 3. aśvā kim? 4. aśvaḥ kaḥ? 5. mitraḥ kaḥ? 6. varuṇaḥ kaḥ?
ஓ பூமிநாதா! அதன் பின் அவன் வேதத்தைப் பற்றிய இருபத்துநான்கு கேள்விகளை முன்வைத்தான்; பின்னர் ஆன்வீக்ஷிகீ (தர்க்கவித்யை) குறித்து இருபத்திஐந்தாம் கேள்வியையும் எழுப்பினான். அந்த இருபத்துநான்கு வேதக் கேள்விகள் இவ்வாறு தொடங்கின—“விச்வா என்ன? அவிச்வ என்ன? அச்வா என்ன? அச்வ என்ன? மித்ரன் யார்? வருணன் யார்?”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The passage frames dharma-oriented learning as disciplined inquiry: Vedic terms and deities are not merely named but examined through precise questions, and this is complemented by ānvīkṣikī—critical reflection that tests meanings and principles.
Yājñavalkya reports that a king (addressed as ‘lord of the earth’) proceeds to question him: first with twenty-four definitional questions about Vedic concepts, and then with a twenty-fifth question about the science of rational inquiry; the text begins listing the Vedic questions (viśvā/aviśva, aśvā/aśva, Mitra, Varuṇa, etc.).