Shloka 26
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
किमत्र ब्रह्माण्यमृतं कि च वेद्यमनुत्तमम् । चिन्तयंस्तत्र चागत्य गन्धर्वो मामपृच्छत
kim atra brahmāṇy amṛtaṃ ki ca vedyam anuttamam | cintayaṃs tatra cāgatya gandharvo mām apṛcchata ||
“இவ்விஷயத்தில் அமரமும் அழிவற்றதுமான பிரம்மம் எது? மேலும் ஒப்பற்ற அறியத்தக்கது எது?” என்று நான் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அங்கே ஒரு கந்தர்வன் வந்து என்னைக் கேட்டான்.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames the central Upaniṣadic-style inquiry: identifying the deathless reality (Brahman) and the highest object of knowledge. It emphasizes reflective questioning as the doorway to liberation-oriented wisdom.
Yājñavalkya reports that a Gandharva, contemplating profound questions about the immortal Brahman and the supreme knowable, approaches and questions him—setting up a dialogue on ultimate knowledge.