Shloka 6
तुलाधार-उपदेशः
Tulādhāra’s Instruction to Jājali on Ahiṃsā and Abhaya-dāna
वायोरनियमस्पर्शों वादस्थानं स्वतन्त्रता । बलं शैघ्र्यं च मोक्ष च कर्म चेष्टा55त्मता भव:
bhīṣma uvāca | vāyor aniyata-sparśo vāg-adhisthānaṃ svatantratā | balaṃ śaighryaṃ ca mokṣaś ca karma ceṣṭātmatā bhavaḥ | aniyata-sparśaḥ vāk-indriyasya sthitiḥ calana-phirana-ādīnāṃ svatantratā balaṃ śīghra-gamitā mala-mūtra-ādīnāṃ śarīrāt bahiḥ niṣkāsanaṃ utkṣepaṇa-ādi karma kriyā-śaktiḥ prāṇaḥ janma-mṛtyū ca—ete sarve vāyoḥ guṇāḥ |
பீஷ்மர் கூறினார்—வாயுவின் குணங்கள்: நிலையற்ற தொடுதல் (ஒரிடத்தில் நிலைபெறாதது), வாக்கின் ஆதாரமாக இருப்பது, நடமாட்டத்திற்கு சுதந்திரம் அளிப்பது, வலிமை மற்றும் வேகத்தைத் தருவது; மலமூத்திரம் முதலியவற்றை உடலிலிருந்து வெளியேற்றுவது; தூக்கி எறிதல் போன்ற செயல்களை இயக்குவது; செயற்பாட்டு சக்தியாக இருப்பது; பிராணத் தத்துவமாக விளங்குவது; மேலும் பிறப்பு-இறப்புடன் அதன் தொடர்பு—இவையே வாயுவின் லட்சணங்கள்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse enumerates the functional ‘qualities’ of the vital wind (vāyu/prāṇa) that sustain embodied life—speech, movement, strength, swift activity, excretion, and the general power of action—showing that life and bodily agency depend on regulated inner forces; hence discipline and understanding of these forces support ethical self-control.
In Bhishma’s instruction during the Śānti Parva, he explains to the listener the constituents and operations within the body from an adhyātmika (inner, philosophical-physiological) perspective, here focusing specifically on the functions attributed to vāyu as a key sustaining principle.