Shloka 15
जापक–इक्ष्वाकु–सत्यविवादः
The Jāpaka, Ikṣvāku, and the Dispute on Truth and Merit
अवज्ञानमहंकारो दम्भश्नैव विगर्हित: । अहिंसा सत्यमक्रोध: सर्वाश्रमगतं तप:
bharadvāja uvāca | avajñānam ahaṅkāro dambhaś caiva vigarhitaḥ | ahiṃsā satyam akrodhaḥ sarvāśramagataṃ tapaḥ ||
பாரத்வாஜர் கூறினார்—அவமதிப்பு, அகங்காரம், வஞ்சகப் பாசாங்கு—இவை கண்டிக்கத்தக்க குற்றங்கள். எல்லா உயிர்களிடமும் அஹிம்சை, உண்மை, மேலும் மனத்தில் கோபம் எழாதபடி அடக்கி நிறுத்தும் கட்டுப்பாடு—இவை எல்லா ஆசிரமங்களுக்கும் பயன் தரும் தவமாகும்.
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts condemned vices—disrespect, ego-pride, and hypocrisy—with universally valid austerities: non-violence, truthfulness, and mastery over anger. It frames ethical self-restraint as true tapas, applicable to all stages of life.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, the sage Bharadvāja speaks as a teacher, laying down practical moral criteria: what conduct is censured and what disciplines count as genuine austerity for everyone, regardless of āśrama.