Shloka 3
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
चरन्तं ब्राह्मणं कज्चित् कल्पचित्तमनामयम् | पप्रच्छ राजा प्रह्मादो बुद्धिमान् बुद्धिसम्मतम्
bhīṣma uvāca | carantaṃ brāhmaṇaṃ kaścit kalpacittam anāmayam | papraccha rājā prahrādo buddhimān buddhisammatam ||
பூமியில் உலாவிய ஒரு பிராமணனை—உறுதியான மனத்துடன், துன்பமும் துயரமும் அற்றவனாக, நன்கு ஒழுங்குபட்ட அறிவுடையவனாக—கண்டு, அறிவாளியான அரசன் பிரஹ்லாதன் அவனை இவ்வாறு கேட்டான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wisdom is recognized by inner steadiness and freedom from agitation; therefore even a king should approach a composed, disciplined brāhmaṇa for guidance in dharma and right conduct.
Bhīṣma introduces a scene where King Prahrāda notices a serene wandering brāhmaṇa and, impressed by his evident composure and discernment, begins to question him—setting up a didactic conversation.