Shloka 6
यदृच्छया निपतितं चक्रमादित्यगोचरम् । महावातसमुत्थेन संशुष्कमिव सागरम्
sañjaya uvāca |
yadṛcchayā nipatitaṃ cakram ādityagocaram |
mahāvātasamutthena saṃśuṣkam iva sāgaram |
சஞ்சயன் கூறினான்—எதிர்பாராத விதியாக சூரிய வட்டம் தன் பாதையிலிருந்து விழுந்ததுபோல், பெருங்காற்றால் கடல் வறண்டதுபோல்—அந்த வேளையில் துரியோதனன் அப்படியே தோன்றினான். விதியும் போரின் விளைவுகளும் அவன் ஒளியையும் தன்னம்பிக்கையையும் சிதைத்தன; அவன் வலிமை பயனற்றதாயிற்று.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic similes to show how pride and power can collapse suddenly; in war, adharma-driven ambition meets inevitable reversal, highlighting impermanence and the moral weight of karma.
Sañjaya describes the scene with striking comparisons—sun’s disc fallen, ocean dried by a gale—to convey the shock and ruin visible in Duryodhana’s condition at that moment.