Shloka 99
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
हस्तिनासा: कूर्मनासा वृकनासास्तथा परे । दीर्घोच्छवासा दीर्घजड़्घा विकराला हाधोमुखा:
hastināsāḥ kūrmanāsā vṛkanāsās tathā pare | dīrghocchvāsā dīrghajaṅghā vikarālā hādhomukhāḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—சிலரின் மூக்கு யானையைப் போல, சிலரின் மூக்கு ஆமையைப் போல, மற்ற சிலரின் மூக்கு ஓநாயைப் போல இருந்தது. சிலர் நீண்ட, கனமான மூச்சை இழுத்து விட்டனர்; சிலரின் தொடைகள் மிக நீளமானவை; மேலும் சிலர் பயங்கரத் தோற்றத்துடன், முகம் கீழ்நோக்கித் திரும்பியவர்களாய் இருந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war and moral collapse are accompanied by ominous, unsettling signs—grotesque forms and fearful imagery—suggesting a world out of balance when adharma predominates.
Vaiśampāyana continues a descriptive passage listing terrifying, abnormal-looking beings (or apparitions) with animal-like features and dreadful forms, functioning as ominous portents within the Shalya Parva war narrative.