Shloka 100
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
महादंष्टा: हस्वदंष्टा श्षतुर्दष्टास्तथा परे । वारणेन्द्रनिभाश्चान्ये भीमा राजन् सहस्रश:
mahādaṃṣṭrāḥ hrasvadaṃṣṭrāś caturdaṃṣṭrās tathā pare | vāraṇendranibhāś cānye bhīmā rājan sahasraśaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—சிலருக்கு மிகப் பெரிய தந்தங்கள்; சிலருக்கு குறுகிய தந்தங்கள்; மற்ற சிலருக்கு நான்கு தந்தங்கள் இருந்தன. அரசே, மேலும் ஆயிரக்கணக்கான பிற பரிவாரங்களும் யானைமன்னனைப் போலப் பெருந்தோற்றமும் பயங்கரமும் உடையவர்களாய் இருந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses hyperbolic, fearsome imagery to convey the enormity of the forces present, implicitly reminding the listener that war magnifies terror and dehumanization; such descriptions heighten ethical reflection on the cost of conflict.
Vaiśaṃpāyana describes thousands of terrifying attendants—some with huge tusks, some with short tusks, and some with four tusks—comparing their massive, dreadful forms to great elephants.