Shloka 53
(सहाप्सरोभि: शुद्धाभिकवर्देवदूता श्व गुह्दका: । किरीटिनं संश्रिता: सम पुण्यगन्धा मनोरमा: ।।
sa-hāpsarobhiḥ śuddhābhir deva-dūtāś ca guhyakāḥ | kirīṭinaṃ saṃśritāḥ samāḥ puṇya-gandhā manoramāḥ ||
amanājñāś ca ye gandhās te sarve karṇam āśritāḥ |
viparītāny ariṣṭāni bhavanti vinaśiṣyatām ||
ye tv anta-kāle puruṣaṃ viparītam upāśritam |
praviśanti narāḥ kṣipraṃ mṛtyu-kāle ’bhyupāgate ||
te bhāvāḥ sahitāḥ karṇa praviṣṭāḥ sūta-nandanam ||
ojas tejaś ca siddhiś ca praharṣaḥ satya-vikramau |
manas-tuṣṭir jayaś cāpi tathānando nṛpottama ||
īdṛśāni nara-vyāghra tasmin saṃgrāma-sāgare |
nimittāni ca śubhrāṇi viviśur jiṣṇum āhave ||
ṛṣayo brāhmaṇaiḥ sārdham abhajan kirīṭinam |
tato deva-gaṇaiḥ sārthaṃ siddhāś ca caraṇaiḥ |
dvidhā-bhūtā mahārāja vyāśrayanta narottamau ||
vimānāni vicitrāṇi guṇavanti ca sarvaśaḥ |
samāruhya samājam ūrdhva-rathaṃ karṇa-pārthayoḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—தூய அப்சரஸ்களுடன் தேவதூதர்களும் குஹ்யகர்களும், புனித மணத்தால் நறுமணம் வீசி மனம்கவர்ந்தவர்களாய், கிரீடம் தரித்த அர்ஜுனனைச் சார்ந்தனர்; ஆனால் மனத்துக்கு இனியதல்லாத அசுப நாற்றங்கள் அனைத்தும் கர்ணனைச் சார்ந்தன. அழிவின் விளிம்பில் உள்ளவர்களுக்கு எதிர்மறை அரிஷ்டங்கள் தோன்றும்; இறுதிக் கணத்தில், மரணம் நெருங்கும்போது, எதிர்மறை விதியின் கீழ் உள்ள மனிதனுள் புகும் அந்த நிலைகள் விரைந்து புகும்—அத்தகைய அசுப நிலைகள் அனைத்தும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து சூதபுத்திரன் கர்ணனுள் புகுந்தன. ஆனால், அரசர்களில் சிறந்தவனே! அந்தப் போர்-கடலில் வலிமை, ஒளி, வெற்றி-சித்தி, மகிழ்ச்சி, உண்மைத் துணிவு, மன நிறைவு, ஜயம், ஆனந்தம்—இத்தகைய ஒளிமிகு மனநிலைகளும் சுப நிமித்தங்களும் போரில் ஜிஷ்ணு அர்ஜுனனுள் புகுந்தன. முனிவர்கள் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து கிரீடதாரி அர்ஜுனனை ஆதரித்தனர். பின்னர் தேவர்களின் கூட்டம், சித்தர்கள், சாரணர்கள்—மகாராஜா—இரு பிரிவுகளாகப் பிளந்து அந்த இரு நரசிறந்தோர் அர்ஜுனன் மற்றும் கர்ணன் ஆகியோரின் பக்கங்களைச் சேர்ந்தனர். வியத்தகு, சிறப்புமிக்க விமானங்களில் ஏறி, கர்ண-பார்த்தரின் உயர்ந்த இரத-இரதப் போரைக் காண அவர்கள் வந்தனர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage links ethical-spiritual condition and destiny with perceptible signs: those nearing ruin are accompanied by adverse omens and inner disarray, while one aligned with victory and right support is marked by clarity, vigor, and auspicious indications. It frames the battlefield not only as physical combat but as a moral-psychological arena where one’s end-state becomes visible.
As Karṇa and Arjuna prepare for their climactic duel, Sañjaya reports supernatural portents: celestial beings and auspicious fragrances favor Arjuna, while unpleasant, inauspicious signs attach to Karṇa. Sages, gods, siddhas, and cāraṇas gather—some taking sides—and arrive in vimānas to witness the decisive encounter.