Shloka 124
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
जग्राह वै भृगुं पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् । ईश्वरो$ज्लिरिसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत्
jagrāha vai bhṛguṃ pūrvam apatyaṃ sūryavarcasaṃ | īśvaro 'ṅgirasaṃ cāgner apatya-artham akalpayat ||
ஈச்வரன் முதலில் சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய ப்ருகுவைத் தன் மகனாக ஏற்றுக் கொண்டான். பின்னர் அதே ஈச்வரன் சந்ததி தொடர்வதற்காக அங்கிரஸனை அக்னியின் சந்ததியாக அமைத்தான்.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That progeny and lineage are portrayed as part of a purposeful cosmic arrangement: the Lord ‘accepts’ and ‘appoints’ beings into specific familial roles to sustain continuity and dharma, emphasizing order over randomness.
Vasiṣṭha narrates a sequence of divine decisions: first Bhṛgu is taken/accepted as a son by the Lord; then Aṅgiras is designated as Agni’s offspring, explicitly ‘for the sake of progeny,’ indicating an intentional structuring of genealogies.