Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
வாயுதேவன் கூறினான்—அவன் அபிராமன், ஆனந்தம் அளிப்பவன்; சுரகணன், தேவர்கூட்டத்தின் உருவம்; விராமன், எல்லாச் செயல்களுக்கும் ஓய்வளிப்பவன்; சர்வசாதனன், எல்லா சாதனங்களாலும் அடையத்தக்கவன். அவன் லலாடாக்ஷன்—நெற்றியில் மூன்றாம் கண் தாங்கியவன்; விஷ்வதேவன்—முழு உலகிலும் பரவி நிற்கும் தெய்வப் பிரசன்னம்; ஹரிணன்—மான் வடிவில் வெளிப்படுபவன்; பிரஹ்மவர்ச்சஸன்—பிரஹ்மதேஜஸால் ஒளிர்வான்।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.