Shloka 19
ते प्रगृह्ा महाघोरान् पर्वतान् परिघान् द्रुमान् विक्षोभयन्त: सलिलमुत्थितं शतयोजनम्
te pragṛhya mahāghorān parvatān parighān drumān vikṣobhayantaḥ salilam utthitaṃ śatayojanam |
அவர்கள் அச்சமூட்டும் மலைகள், பரிகங்கள், மரங்களைப் பிடித்து நீரைப் பெரிதும் கலக்கச் செய்தனர்; நீர் நூறு யோஜனை உயரம் வரை எழுந்தது; பின்னர் அந்தக் கொடூர ஆயுதங்களுடன் தேவர்கள்மேல் பாய்ந்தனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When oppression becomes unbearable, seeking rightful protection under a legitimate guardian (here, Indra as lord of the gods) is portrayed as an appropriate response; power used without restraint leads to fear and disorder, while refuge under dharmic authority restores stability.
A host of Dānavas, wielding mountains, iron clubs, and trees, violently churns a lake so its waters rise immensely and then assaults the gods; after being severely harassed, the gods retreat and take shelter with Indra.