Shloka 38
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
पुत्रवक्त्रमिवाभी क्षणं भर्तुर्वदनमी क्षते । या साध्वी नियताहारा सा भवेद् धर्मचारिणी
putravaktram ivābhīkṣṇaṁ bhartur vadanaṁ īkṣate | yā sādhvī niyatāhārā sā bhaved dharmacāriṇī ||
மகேஸ்வரர் கூறினார்—தன் மகனின் முகத்தைப் பார்ப்பதுபோல் அன்புடன் கணவனின் முகத்தை மீண்டும் மீண்டும் நோக்கும் பெண், பொறாமையும் சந்தேகமும் அற்றவள்; மேலும் கற்புடையவள், ஒழுக்கத்தில் கட்டுப்பட்டவள், அளவான உணவு உட்கொள்வவள்—அவளே உண்மையில் தர்மத்தை நடப்பவள் ஆவாள்।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines dharmic conduct for a wife as affectionate, non-suspicious regard toward her husband—likened to a mother’s pure gaze toward her child—combined with personal discipline, especially temperance and regulated living.
Śrīmaheśvara is instructing on standards of righteous household conduct, describing the qualities by which a woman is recognized as sādhvī (virtuous) and dharmacāriṇī (one who practices dharma).