Shloka 48
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
वन्यैर्बहुविधैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युतम् । पुष्पगुल्मलताकीर्ण कदलीषण्डशोभितम्
vanyair bahuvidhair vṛkṣaiḥ phalapuṣpapradair yutam | puṣpagulmalatākīrṇaṃ kadalīṣaṇḍaśobhitam ||
வாசுதேவர் கூறினார்—அந்த ஆசிரமம் பலவகை காட்டு மரங்களால் நிறைந்திருந்தது; அவை கனியும் மலரும் தந்தன. அது எங்கும் மலர்கள், புதர்கள், கொடிகள் ஆகியவற்றால் நிரம்பி இருந்தது; வாழைத் தோப்புகள் அதன் அழகை மேலும் உயர்த்தின.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the āśrama as a dharmic space: abundance without violence, beauty aligned with simplicity, and a setting conducive to restraint, learning, and righteous conduct. Nature’s ordered richness mirrors the ethical ideal of harmony and self-controlled living.
Vāsudeva describes the surroundings of a hermitage, emphasizing its lush vegetation—fruit- and flower-bearing wild trees, blossoms, shrubs, creepers, and banana groves—creating a serene and auspicious environment for the events and teachings that occur there.