Shloka 127
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा । सुखदुःखसमायुक्ता व्यथितास्ते भवन्त्युत
ye pāpāni narāḥ kṛtvā nirasyanti vrataiḥ sadā | sukhaduḥkhasamāyuktā vyathitās te bhavanty uta ||
பாவம் செய்து, அதை விரதம் முதலிய அனுஷ்டானங்களால் எப்போதும் கழுவ முயல்வோர் இன்பம்-துன்பம் என்ற இரட்டையில் கட்டுண்டவர்களாகவே இருந்து, உள்ளம் வருந்துகின்றனர். உண்மையான திருத்தமின்றி வெறும் பரிகாரம் செய்தால் பாவத்தின் வேர் அறுபடாது.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Expiatory vows alone do not secure peace if one continues sinful conduct; without genuine inner change and restraint, a person remains trapped in recurring pleasure and pain and lives in ongoing distress.
In the Anuśāsana Parva’s dharma-instruction setting, Yudhiṣṭhira speaks about the moral psychology of wrongdoing and atonement, emphasizing that repeated sin followed by ritual remedies still results in suffering.