Shloka 119
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामल: । सुकुमार्यश्न नार्यस्तं रममाणा: सुवर्चस:
bhogavāṁs tejasā bhāti sahasrāṁśur ivāmalaḥ | sukumāryaś ca nāryas taṁ ramamāṇāḥ suvarcasaḥ | sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṁ samāḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—இன்பங்களால் நிறைந்தவனாய் அவன் தன் ஒளியால் ஆயிரம் கதிர்கள் கொண்ட தூய சூரியனைப் போலப் பிரகாசிக்கிறான். மென்மையும் காந்தியும் உடைய கன்னியர் அவனுடன் இன்புறுவர்; சூரியன் போன்ற, எல்லாக் காமங்களையும் அளிக்கும் தெய்வ விமானத்தில் அவனுடன் அமர்ந்து, அந்தப் புண்ணியவானை எண்ணற்ற கல்பங்கள் வரை மகிழ்வித்து விளையாடுவர்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents the karmic fruit of dharmic merit as luminous, refined enjoyment in a celestial setting. It implicitly distinguishes such reward (bhoga) from the highest goal, reminding the listener that pleasure is a consequence of merit but not necessarily liberation beyond desire.
Bhishma describes a meritorious person in the afterlife: he shines like the spotless sun and is accompanied by radiant maidens while traveling in a divine, wish-fulfilling vimana, enjoying prolonged celestial delight measured in vast cosmic time (kalpas).