Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 120
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
पीनस्तनोरुजघना दिव्याभरणभूषिता: । रमयन्ति मनःकान्ते विमाने सूर्यसंनिभे
pīnastanorujaghanā divyābharaṇabhūṣitāḥ | ramayanti manaḥ kānte vimāne sūryasaṃnibhe ||
பீஷ்மர் கூறினார்—தெய்வ ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நிறைந்த மார்பும் அகன்ற இடுப்பும் உடைய அவர்கள், சூரியன் போன்ற விமானத்தில் அசைந்து நடந்து, தம் காதலனின் மனத்தை மகிழ்விக்கிறார்கள்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates the idea of heavenly enjoyment as a fruit of merit: celestial beauty, adornment, and radiant conveyances are portrayed as rewards that please the mind, reinforcing the broader Anuśāsana-Parva theme that actions and virtues yield corresponding results.
Bhīṣma is describing a heavenly scene: divine, ornamented women delight their beloved while moving in a sun-like radiant vimāna, as part of a larger discourse on the outcomes of dharma and accumulated merit.