Shloka 26
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
आचर्कर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्वापि जघ्नतुः । ततश्नट्चटाशब्द: सुघोरो हूभवत् तयो:
Vaiśampāyana uvāca |
ācarakarṣatur anyonyaṃ muṣṭibhiś cāpi jaghnatuḥ |
tataś caṭ-caṭā-śabdaḥ sughoro 'bhavat tayoḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் இழுத்துக் கொண்டு குத்துகளால் தாக்கினர். அப்போது அவர்களின் அடிகளால் மிகக் கொடுமையான ‘சட்-சட்’ என்ற ஒலி எழுந்தது—கற்கள் மோதுவது போல. சில நேரம் அந்தப் போரில் அவர்கள் பரஸ்பரம் இழுத்தும் தள்ளியும் தொடர்ந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked hostility manifests as raw violence: when opponents abandon restraint, conflict becomes dehumanizing, reducing interaction to force and injury. Ethically, it points to the need for self-control (dama) and restraint even amid rivalry, since anger quickly escalates into cruelty.
Two combatants are locked in close combat: they seize and pull each other, then trade heavy punches. The blows produce a loud, frightening ‘caṭ-caṭ’ cracking sound, likened to stones striking—emphasizing the intensity and brutality of the fight.