Shloka 15
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
कश्चित् सेनाचरो5रण्ये मिथुनं तदपश्यत । धनुश्व सशरं दृष्टवा तथा कृष्णाजिनानि च
vaiśampāyana uvāca | kaścit senācaraḥ araṇye mithunaṃ tad apaśyat | dhanuḥ ca saśaraṃ dṛṣṭvā tathā kṛṣṇājināni ca |
வைசம்பாயனர் கூறினார்— காட்டில் சுற்றிய ஒரு படைவீரன் இரு குழந்தைகளைப் பார்த்தான். அங்கே அம்புகளுடன் கூடிய வில், மேலும் கருமான் தோல் இருந்ததைக் கண்டு, ‘இவர்கள் வில்வித்தையில் தேர்ந்த ஒரு பிராமணனின் பிள்ளைகள்’ என்று அவன் உறுதி செய்தான். பின்னர் அந்தக் குழந்தைகளை வில்-அம்புகளுடன் அரசன் சாந்தனுவிடம் காட்டினான். அரசன் அவர்களைப் பார்த்தவுடனே கருணையால் உருகி, அவர்களைத் தன் இல்லத்திற்குக் கொண்டு சென்றான். யாரேனும் கேட்டால், “இவர்கள் இருவரும் என் பிள்ளைகளே” என்று மட்டுமே அறிமுகப்படுத்துவான்.
वैशम्पायन उवाच