Shloka 41

Shivamurti–Pratishtha Phala: Shivalaya-Nirmana, Kshetra-Mahatmya, Tirtha-Snana, and Mandala-Vidhi

Devanagari script

वाराणस्यां मृतो जन्तुर् न जातु जन्तुतां व्रजेत् त्रिविष्टपे विमुक्ते च केदारे संगमेश्वरे

Transliteration

vārāṇasyāṃ mṛto jantur na jātu jantutāṃ vrajet triviṣṭape vimukte ca kedāre saṃgameśvare

Translation

வாரணாசியில் இறந்த ஜீவன் இனி ஒருபோதும் ஜீவத்துவம் (மீண்டும் உடல் எடுதல்) அடையாது. அதுபோல திரிவிஷ்டபம், விமுக்தம், கேதாரம், சங்கமேஸ்வரத்தில் உயிர்துறப்பவர் மறுபிறப்பின் பாசத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்।

Word by Word

• वाराणस्याम्: in Vārāṇasī (Kāśī)

• मृतः: having died

• जन्तुः: an embodied being, bound soul (paśu)

• न: not

• जातु: ever

• जन्तुताम्: the state of being a creature/embodied existence

• व्रजेत्: would go/attain

• त्रिविष्टपे: in Triviṣṭapa (a heavenly/holy realm or sacred kṣetra so named)

• विमुक्ते: in Vimukta (the Liberating kṣetra, identified with Kāśī-tradition)

• च: and

• केदारे: in Kedāra (Kedārakṣetra)

• संगमेश्वरे: at Saṅgameśvara (Lord of the confluence

Speaker

Suta Goswami (narrating Linga Purana teachings to the sages of Naimisharanya)