Shloka 170

वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)

Devanagari script

ततो ह्यनुज्ञां प्राप्यैवं स्तुतो भक्तिमतां गतिः तस्माल्लब्ध्वा स्तवं शंभोर् नृपस्त्रैलोक्यविश्रुतः

Transliteration

tato hyanujñāṃ prāpyaivaṃ stuto bhaktimatāṃ gatiḥ tasmāllabdhvā stavaṃ śaṃbhor nṛpastrailokyaviśrutaḥ

Translation

பின்னர் அனுமதி பெற்றபின்—இவ்வாறு போற்றப்பட்டால் பக்தர்களின் கதி, அடைக்கலம் ஆகும் அவர்—மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற அந்த அரசன் சம்புவின் அந்த ஸ்தவத்தைப் பெற்றான்.

Word by Word

• tataḥ: then

• hi: indeed

• anujñām: permission/leave/assent

• prāpya: having obtained

• evaṃ: thus/in this manner

• stutaḥ: praised

• bhaktimatām: of the devotees/those endowed with bhakti

• gatiḥ: goal/refuge/way

• tasmāt: therefore/from him

• labdhvā: having received/obtained

• stavam: hymn of praise

• śambhoḥ: of Śambhu (Śiva)

• nṛpaḥ: the king

• trailokya-viśrutaḥ: renowned in the three worlds

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)