Shloka 107
वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)
Devanagari script
महापादो महाहस्तो महाकायो महायशाः महामूर्धा महामात्रो महामित्रो नगालयः
Transliteration
mahāpādo mahāhasto mahākāyo mahāyaśāḥ mahāmūrdhā mahāmātro mahāmitro nagālayaḥ
Translation
பாதங்கள் பேர்விரிவு, கரங்கள் பேராற்றல், திருமேனி பேர்விராடம், புகழ் பேருயர்வு; தலை பேர்மகத்துவம், அளவிட முடியாத பெருமை, எல்லையற்ற நட்பு—மலைவாசி கைலாசபதி சிவன்।
Word by Word
mahā-pādaḥthe Great-Footed (all-pervading support)
mahā-pādaḥ:
mahā-hastaḥthe Great-Handed (mighty in action and grace)
mahā-hastaḥ:
mahā-kāyaḥof immense body/form (cosmic form)
mahā-kāyaḥ:
mahā-yaśāḥof great renown/glory
mahā-yaśāḥ:
mahā-mūrdhāgreat-headed (supreme consciousness/crown)
mahā-mūrdhā:
mahā-mātraḥof vast measure (immeasurable, beyond limitation)
mahā-mātraḥ:
mahā-mitraḥthe great friend (benefactor of devotees and pashus)
mahā-mitraḥ:
naga-ālayaḥwhose abode is the mountains (Kailāsa-dweller)
naga-ālayaḥ:
Speaker
Suta Goswami (narrating Shiva Sahasranama to the sages of Naimisharanya)