Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च
सत्वरं सर्वयत्नेन तस्यान्तं ज्ञातुमिच्छया श्रान्तो ह्यदृष्ट्वा तस्यान्तम् अहङ्कारादधोगतः
satvaraṃ sarvayatnena tasyāntaṃ jñātumicchayā śrānto hyadṛṣṭvā tasyāntam ahaṅkārādadhogataḥ
அதன் எல்லையை அறிய விரைந்து எல்லா முயற்சிகளும் செய்து அவன் களைத்தான்; எல்லை காணாததால் தன் அகந்தையால் கீழே வீழ்ந்தான்.
Sūta (narrating the Brahmā–Viṣṇu encounter with the infinite Liṅga)