Previous Verse
Next Verse

Shloka 2

Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च

स याति ब्रह्मसायुज्यं प्रसादात्परमेष्ठिनः ऋषय ऊचुः कथं लिङ्गमभूल्लिङ्गे समभ्यर्च्यः स शङ्करः

sa yāti brahmasāyujyaṃ prasādātparameṣṭhinaḥ ṛṣaya ūcuḥ kathaṃ liṅgamabhūlliṅge samabhyarcyaḥ sa śaṅkaraḥ

பரமேஷ்டி (பிரம்மா) அருளால் அவன் பிரம்மசாயுஜ்யத்தை அடைகிறான். ரிஷிகள் கூறினர்—லிங்கம் எவ்வாறு தோன்றியது? மேலும் லிங்கத்தில் எப்போதும் ஆராதிக்கத் தகுந்த சங்கரன் (பதி) எவ்வாறு முறையாகப் பூஜிக்கப்பட வேண்டும்?

स (sa)he
स (sa):
याति (yāti)goes/attains
याति (yāti):
ब्रह्मसायुज्यम् (brahma-sāyujyam)union/identity with Brahman (liberative state)
ब्रह्मसायुज्यम् (brahma-sāyujyam):
प्रसादात् (prasādāt)through grace/favor
प्रसादात् (prasādāt):
परमेष्ठिनः (parameṣṭhinaḥ)of Parameṣṭhin, i.e., Brahmā
परमेष्ठिनः (parameṣṭhinaḥ):
ऋषयः (ṛṣayaḥ)the sages
ऋषयः (ṛṣayaḥ):
ऊचुः (ūcuḥ)said
ऊचुः (ūcuḥ):
कथम् (katham)how?
कथम् (katham):
लिङ्गम् (liṅgam)the Liṅga (mark/symbol of Pati-Śiva)
लिङ्गम् (liṅgam):
अभूत् (abhūt)came into being/arose
अभूत् (abhūt):
लिङ्गे (liṅge)in/as the Liṅga
लिङ्गे (liṅge):
समभ्यर्च्यः (samabhyarcyaḥ)to be duly worshipped with full reverence
समभ्यर्च्यः (samabhyarcyaḥ):
स (sa)that/he
स (sa):
शङ्करः (śaṅkaraḥ)Śaṅkara (Śiva, the beneficent Lord)
शङ्करः (śaṅkaraḥ):

Sages (Ṛṣis) addressing Sūta (outer frame narration at Naimiṣāraṇya)