Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च
कालात्मा कालनाभस्तु शुक्लः कृष्णस्तु निर्गुणः नारायणो महाबाहुः सर्वात्मा सदसन्मयः
kālātmā kālanābhastu śuklaḥ kṛṣṇastu nirguṇaḥ nārāyaṇo mahābāhuḥ sarvātmā sadasanmayaḥ
அவர் காலத்தின் ஆத்மாவும், கால-நாபியும்; அவர் வெண்மையும், கருமையும்—ஆயினும் குணமற்றவர். அந்த மகாபாஹு நாராயணன் அனைத்தின் ஆத்மா; இருப்பும் இல்லாமையும் இரண்டிலும் நிறைந்தவர்।
Suta Goswami (narrating the Purana’s teaching to the sages at Naimisharanya, preserving an internal theological exposition)