Kurma Purana — Uttara Bhaga, Shloka 1
Prāyaścitta for Mahāpātakas — Brahmahatyā, Association with the Fallen, and Tīrtha-Based Purification
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge ekonatriṃśo 'dhyāyaḥ vyāsa uvāca ataḥ paraṃ pravalakṣyāmi prāyaścittavidhiṃ śubham / hitāya sarvaviprāṇāṃ doṣāṇāmapanuttaye
இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஆறாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையின் பின்பகுதியில் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரம் (தொடங்குகிறது). வியாசர் கூறினார்—இனி நான் ப்ராயச்சித்தத்தின் மங்களமான முறையைத் தெளிவாக உரைப்பேன்; அது எல்லா விப்ரர்களின் நலனுக்கும் குற்றநீக்கத்திற்கும் ஆகும்.
Vyasa
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
This verse does not directly define Ātman; it introduces prāyaścitta (expiation) as a dharmic means to remove doṣas (moral/ritual faults), which supports inner purity that later aids spiritual realization.
No specific yoga technique is named here; the emphasis is on prāyaścitta-vidhi—disciplines of purification and restraint that function as preparatory practices (śuddhi) complementing later yogic instruction in the Upari-bhāga.
The verse is procedural and does not mention Śiva or Viṣṇu explicitly; it reflects the Purāṇic synthesis indirectly by framing expiation and purity as universally auspicious dharma, a shared foundation across Śaiva–Vaiṣṇava practice in the Kūrma Purāṇa.