Kurma Purana — Uttara Bhaga, Shloka 79
Brahmacārin-Dharma: Guru-Sevā, Daily Vedic Study, Gāyatrī-Japa, and Anadhyāya Regulations
एकामृचमथैकं वा यजुः सामाथवा पुनः / अष्टकाद्यास्वधीयीत मारुते चातिवायति
ekāmṛcamathaikaṃ vā yajuḥ sāmāthavā punaḥ / aṣṭakādyāsvadhīyīta mārute cātivāyati
காற்று மிகுந்த வேகத்தில் வீசும்போது ஒரே ஒரு ருக் மந்திரமோ, அல்லது ஒரே ஒரு யஜுஸ் மந்திரமோ, அல்லது ஒரே ஒரு சாமமோ மட்டும் படிக்க வேண்டும்; அஷ்டகா முதலிய சிறப்பு நாட்களிலும் பாராயணத்தை மிகச் சிறிதளவாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்।
Traditional narrator within the Purāṇic discourse (instructional passage on dharma and svādhyāya-niyama)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
This verse does not directly teach ātma-tattva; it gives a dharmic discipline for svādhyāya—showing that spiritual pursuit is supported by regulated conduct and reverence for Vedic study.
The practice implied is niyama (discipline): regulating svādhyāya by reducing recitation under disruptive conditions (strong wind) and on specific observance days, aligning study with steadiness and ritual propriety.
It does not explicitly mention Śiva–Viṣṇu unity; it functions as a shared dharma framework within which the Kurma Purana’s broader Śaiva–Vaiṣṇava synthesis and Pāśupata-oriented teachings are situated.