Adhyaya 5

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वंविभागे चतुर्थो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच स्वयंभुवो विवृत्तस्य कालसंख्या द्विजोत्तमाः / न शक्यते समाख्यातुं बहुवर्षैरपि स्वयम्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணம், ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் நான்காம் அதிகாரம். ஸ்ரீகூர்மர் கூறினார்—ஓ த்விஜோத்தமர்களே, ஸ்வயம்புவ (மனு) சுழற்சியின் விரிவுக்கான காலக் கணக்கை பல ஆண்டுகள் சொன்னாலும், நானும் முழுமையாக உரைக்க இயலாது।

Verse 2

कालसंख्या समासेन परार्धद्वयकल्पिता / स एव स्यात् परः कालः तदन्ते प्रतिसृज्यते

சுருக்கமாகக் காலக் கணக்கு இரண்டு பரார்த்தங்களாகக் கருதப்படுகிறது. அதுவே பரம காலம் எனப்படும்; அதன் முடிவில் மீண்டும் படைப்பு நிகழ்கிறது।

Verse 3

निजेन तस्य मानेन आयुर्वर्षशतं स्मृतम् / तत् पराख्यं तदर्धं च परार्धमभिदीयते

அதன் சொந்த அளவின்படி அதன் ஆயுள் நூறு ஆண்டுகள் என நினைவில் கூறப்படுகிறது. அது ‘பர’ எனப்படும்; அதன் பாதி ‘ததர்த’, அதன் மேலும் பாதி ‘பரார்த’ என்று சொல்லப்படுகிறது।

Verse 4

काष्ठा पञ्चदश ख्याता निमेषा द्विजसत्तमाः / काष्ठास्त्रिंशत् कला त्रिंशत् कला मौहूर्तिकी गतिः

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே! பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒன்று காஷ்டை என அறியப்படுகிறது. முப்பது காஷ்டைகள் ஒன்று கலா; முப்பது கலாக்கள் சேர்ந்து ‘முஹூர்த்த’ம் எனும் கால அளவாகும்.

Verse 5

तावत्संख्यैरहोरात्रं मुहूर्तैर्मानुषं स्मृतम् / अहोरात्राणि तावन्ति मासः पक्षद्वयात्मकः

அந்த அளவு முஹூர்த்தங்களால் மனிதரின் அஹோராத்திரம் (பகல்-இரவு) எனக் கருதப்படுகிறது. அதே அளவு அஹோராத்திரங்களால் இரண்டு பக்ஷங்களைக் கொண்ட மாதம் அமைக்கப்படுகிறது.

Verse 6

तैः षड्भिरयनं वर्षं द्वे ऽयने दक्षिणोत्तरे / अयनं दक्षिणं रात्रिर्देवानामुत्तरं दिनम्

அந்த ஆறு ऋதுக்களால் அயனம் அமைந்து ஆண்டு ஆகிறது; இரண்டு அயனங்கள்—தெற்கு, வடக்கு. தெற்காயனம் தேவர்களுக்கு இரவு; வடக்காயனம் அவர்களுக்கு நாள்.

Verse 7

दिव्यैर्वर्षसहस्त्रैस्तु कृतत्रेतादिसंज्ञितम् / चतुर्युगं द्वादशभिः तद्विभागं निबोधत

தெய்வ ஆண்டுகளின் ஆயிரங்களால் அளக்கப்படும் க்ருத, த்ரேதா முதலிய பெயர்களுடைய யுகச் சுழற்சி ‘சதுர்யுகம்’ எனப்படுகிறது. அதன் பிரிவு பன்னிரண்டு பகுதிகளாகும்—அதை அறிக.

Verse 8

चत्वार्याहुः सहस्त्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् / तस्य तावच्छती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च कृतस्य तु

க்ருத (ஸத்ய) யுகம் நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் என அவர்கள் கூறுகின்றனர். அதன் தொடக்கச் சந்த்யை அதே அளவு நூற்றுகளில்; மேலும் க்ருத யுகத்தின் முடிவுச் சந்த்யாஂசமும் அதே அளவு நூற்றுகளாகக் கருதப்படுகிறது.

Verse 9

त्रिशती द्विशती सन्ध्या तथा चैकशती क्रमात् / अंशकं षट्शतं तस्मात् कृसन्ध्यांशकं विना

வரிசையாக சந்த்யா உபாசனை மூன்றுநூறு, இருநூறு, பின்னர் நூறு ஜபங்களால் விதிக்கப்படுகிறது. ஆகவே க்ரு-சந்த்யா அங்கத்தைத் தவிர மொத்தம் அறுநூறு அங்கங்கள் ஆகும்.

Verse 10

त्रिद्व्येकसाहस्त्रमतो विना सन्ध्यांशकेन तु / त्रेताद्वापरतिष्याणां कालज्ञाने प्रकीर्तितम्

சந்த்யா மற்றும் சந்த்யாஂசங்களைத் தவிர்த்து காலக் கணிதத்தில், திரேதா, த்வாபர, திஷ்ய (கலி) யுகங்களின் காலம் முறையே மூன்று, இரண்டு, ஒரு ஆயிரம் (ஆண்டுகள்) என உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 11

एतद् द्वादशसाहस्त्रं साधिकं परिकल्पितम् / तदेकसप्ततिगुणं मनोरन्तरमुच्यते

இது (இந்தச் சுழற்சி) சிறிது கூடுதலுடன் பன்னிரண்டாயிரம் (ஆண்டுகள்) என நிர்ணயிக்கப்பட்டது; அதின் எழுபத்தொன்று மடங்கு ‘மன்வந்தரம்’ என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 12

ब्रह्मणो दिवसे विप्रा मनवः स्युश्चतुर्दश / स्वायंभुवादयः सर्वे ततः सावर्णिकादयः

ஓ விப்ரர்களே! பிரம்மாவின் ஒரு நாளில் பதினான்கு மனுக்கள் உள்ளனர். அவர்கள் அனைவரும் ஸ்வாயம்புவன் முதலாகவும், அதன் பின் ஸாவர்ணி முதலியவர்களாகவும் வரிசைப்படுத்தப்படுகின்றனர்.

Verse 13

तैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपर्वता / पूर्णं युगसहस्त्रं वै परिपाल्या नरेश्वरैः

அந்த நரேஸ்வரர்களால் இந்த முழு பூமி—ஏழு தீவுகளும் மலைகளும் உடன்—முழு ஆயிரம் யுகங்கள் வரை காக்கப்பட்டும் ஆளப்பட்டும் இருக்க வேண்டியது.

Verse 14

मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि वै / व्याख्यातानि न संदेहः कल्पं कल्पेन चैव हि

ஒரே மன்வந்தரத்தை விளக்கினாலே இடைப்பட்ட எல்லாக் காலங்களும் விளக்கப்பட்டதாகும்—சந்தேகம் வேண்டாம். அதுபோல ஒரே கல்பத்தை உரைத்தால் மற்ற கல்பங்களும் அறியப்படும்.

Verse 15

ब्राह्ममेकमहः कल्पस्तावती रात्रिरिष्यते / चतुर्युगसहस्त्रं तु कल्पमाहुर्मनीषिणः

பிரம்மாவின் ஒரு பகல் ‘கல்பம்’ எனப்படுகிறது; அதே அளவுள்ள காலம் அவரது இரவாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு கல்பம் சதுர்யுகத்தின் ஆயிரம் சுழற்சிகள் என ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

Verse 16

त्रीणि कल्पशतानि स्युः तथा षष्टिर्द्विजोत्तमाः / ब्रह्मणः कथितं वर्षं पराख्यं तच्छतं विदुः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே! மூன்று நூறு கல்பங்களும் மேலும் அறுபது கல்பங்களும் சேர்ந்து பிரம்மாவின் ‘பராக்ய’ எனப்படும் ஒரு வருடம் என்று கூறப்படுகிறது; அது ‘நூறு’ என்ற கணக்கின் அளவுகோலாக அறியப்படுகிறது.

Verse 17

तस्यान्ते सर्वतत्त्वानां स्वहेतौ प्रकृतौ लयः / तेनायं प्रोच्यते सद्भिः प्राकृतः प्रतिसंचरः

அச் சுழற்சியின் முடிவில் எல்லாத் தத்துவங்களும் தம் காரணமான பிரகிருதியில் லயமடைகின்றன. ஆகவே சத்புருஷர்கள் இதை ‘பிராக்ருத பிரதிசஞ்சாரம்’—மூலப் பிரகிருதிக்குத் திரும்பும் லயம்—என்று கூறுவர்.

Verse 18

ब्रह्मनारायणेशानां त्रयाणां प्रकृतौ लयः / प्रोच्यते कालयोगेन पुनरेव च संभवः

பிரம்மா, நாராயணன், ஈசானன் (சிவன்)—இந்த மூவரும் பிரகிருதியில் லயமடைவது காலயோகத்தால் போதிக்கப்படுகிறது; காலத்தின் சேர்க்கையால் அவர்கள் மீண்டும் தோன்றுகின்றனர்.

Verse 19

एवं ब्रह्मा च भूतानि वासुदेवो ऽपि शङ्करः / कालेनैव तु सृज्यन्ते स एव ग्रसते पुनः

இவ்வாறு பிரம்மாவும், எல்லா உயிர்களும், வாசுதேவரும், சங்கரனும் கூட காலத்தினாலேயே படைக்கப்படுகின்றனர்; அதே காலமே மீண்டும் அவர்களை விழுங்குகிறது.

Verse 20

अनादिरेष भगवान् कालो ऽनन्तो ऽजरो ऽमरः / सर्वगत्वात् स्वतन्त्रत्वात् सर्वात्मासौ महेश्वरः

இந்த பகவான் காலம் ஆதியற்றது, முடிவற்றது, முதுமையற்றது, மரணமற்றது. அனைத்திலும் பரவி முழு சுதந்திரனாய் இருப்பதால் அந்த மகேஸ்வரனே எல்லோரின் உள்ளாத்மா.

Verse 21

ब्रह्माणो बहवो रुद्रा ह्यन्ये नारायणादयः / एको हि भगवानीशः कालः कविरिति श्रुति

பல பிரம்மாக்களும், பல ருத்ரர்களும், நாராயணர் முதலான பிற தெய்வாதிபதிகளும் உள்ளனர்; ஆனால் பகவான் ஈசன் ஒருவனே—அவனே காலம், அனைத்தறிந்த காண்பவன்—என்று ஸ்ருதி கூறுகிறது.

Verse 22

एकमत्र व्यतीतं तु परार्धं ब्रह्मणो द्विजाः / सांप्रतं वर्तते तद्वत् तस्य कल्पो ऽयमष्टमः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, பிரம்மாவின் ஆயுளில் ஒரு பரார்த்தம் கடந்துவிட்டது; அதுபோலவே மீதியதும் இப்போது நடைபெறுகிறது—அந்த வரிசையில் இக்கல்பம் எட்டாவது.

Verse 23

यो ऽतीतः सप्तमः कल्पः पाद्म इत्युच्यते बुधैः / वाराहो वर्तते कल्पः तस्य वक्ष्यामि विस्तरम्

கடந்த ஏழாவது கல்பத்தை அறிஞர்கள் ‘பாத்ம’ என அழைப்பர். இப்போது ‘வாராஹ’ கல்பம் நடைபெறுகிறது; அதன் விரிவை நான் உரைப்பேன்.