Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां सहितायां पूर्वविभागे त्रिचत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच चतुर्दशसहस्त्रणि योजनानां महापुरी / मेरोरुपरि विख्याता देवदेवस्य वेधसः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணம், ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதை, பூர்வவிபாகத்தில் நாற்பத்துநான்காம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—மேருவின் மேல் தேவர்களின் தேவனான வேதஸ் (பிரம்மா) அவருடைய மகாநகரம் புகழ்பெற்றது; அது பதினான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள் விரிந்தது।

Verse 2

तत्रास्ते भगवान् ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / उपास्यमानो योगीन्द्रैर्मुनीन्द्रोपेन्द्रशङ्करैः

அங்கே பகவான் பிரம்மா—உலகத்தின் ஆத்மாவும் உலகை உருவாக்குபவரும்—அமர்ந்திருக்கிறார்; யோகீந்திரர், முனிவரின் தலைவர்கள், உபேந்திரன் (இந்திரன்) மற்றும் சங்கரன் (சிவன்) ஆகியோர் பக்தியுடன் அவரை வழிபடுகின்றனர்।

Verse 3

तत्र देवेश्वरेशानं विश्वात्मानं प्रजापतिम् / सनत्कुमारो भगवानुपास्ते नित्यमेव हि

அங்கே பகவான் சனத்குமாரர் தேவர்களின் ஈசன், மகா ஈசானன், விஸ்வாத்மா, பிரஜாபதி ஆகிய பரமேஸ்வரனை எப்போதும் வழிபடுகிறார்।

Verse 4

स सिद्धैरृषिगन्धर्वैः पूज्यमानः सुरैरपि / समास्ते योगयुक्तत्मा पीत्वा तत्परमामृतम्

சித்தர்கள், ரிஷிகள், கந்தர்வர்கள், தேவர்களாலும் போற்றப்படுபவர்; யோகத்தில் ஒன்றிய உள்ளத்துடன் அமர்ந்து, அந்த பரம அமிர்தத்தை அருந்தியவரென நிலைகொள்கிறார்।

Verse 5

तत्र देवादिदेवस्य शंभोरमिततेजसः / दीप्तमायतनं शुभ्रं पुरस्ताद् ब्रह्मणः स्थितम्

அங்கே தேவர்களுக்குத் தேவரான அளவற்ற ஒளியுடைய சம்புவின் பிரகாசமான, தூய திருத்தலம் பிரம்மாவின் முன்னே நின்றது।

Verse 6

दिव्यकान्तिसमायुक्तं चतुर्धारं सुशोभनम् / महर्षिगणसंकीर्णं ब्रह्मविद्भिर्निषेवितम्

அது தெய்வீக ஒளியால் நிறைந்து, மிகச் சிறப்பாகத் திகழ்ந்து, நான்கு ஓடைகளாய் பாய்ந்து; மகரிஷிகளின் கூட்டத்தால் நிரம்பி, பிரம்மஞானிகளால் சேவிக்கப்படுகிறது।

Verse 7

देव्या सह महादेवः शशाङ्कार्काग्निलोचनः / रमते तत्र विश्वेशः प्रमथैः प्रमथेश्वरः

அங்கே தேவியுடன் மகாதேவர்—சந்திரன், சூரியன், அக்னி எனும் கண்களையுடையவர்—விஸ்வேஸ்வரர்; பிரமதர்களின் தலைவராய் பிரமதர்களுடன் மகிழ்ந்து விளங்குகிறார்।

Verse 8

तत्र वेदविदः शान्ता मुनयो ब्रह्मचारिणः / पूजयन्ति महादेवं तापसाः सत्यवादिनः

அங்கே வேதம் அறிந்த, அமைதியுடைய, பிரம்மச்சரிய நிஷ்டை முனிவர்கள் மகாதேவரை வழிபடுகின்றனர்; சத்தியவாதி தவசிகள் தவத்தால் அவரைச் சமர்ச்சிக்கின்றனர்.

Verse 9

तेषां साक्षान्महादेवो मुनीनां ब्रह्मवादिनाम् / गृह्णाति पूजां शिरसा पार्वत्या परमेश्वरः

பிரம்மத்தை உரைக்கும் அந்த முனிவர்களின் பூஜையை, பார்வதியுடன் கூடிய பரமேஸ்வரனாகிய மகாதேவர் தலையணங்கி ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

Verse 10

तत्रैव पर्वतवरे शक्रस्य परमा पुरी / नाम्नामरावती पूर्वे सर्वशोभासमन्विता

அதே சிறந்த மலைமேல் கிழக்குத் திசையில், சக்ரனின் உத்தம நகரம் ‘அமராவதி’ எனப் பெயர்பெற்று, எல்லா அழகுகளாலும் விளங்குகிறது.

Verse 11

तमिन्द्रमप्सरः सङ्घा गन्धर्वा गीततत्पराः / उपासते सहस्त्राक्षं देवास्तत्र सहस्त्रशः

அங்கே பாடலில் ஈடுபட்ட அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களும் கந்தர்வர்களும் ஆயிரக்கண் உடைய இந்திரனை உபாசிக்கின்றனர்; அங்கே ஆயிரமாயிரம் தேவர்களும் அவரை ஆராதிக்கின்றனர்.

Verse 12

ये धार्मिका वेदविदो यागहोमपरायणाः / तेषां तत् परमं स्थानं देवानामपि दुर्लभम्

தர்மநிஷ்டையுடன் வேதம் அறிந்து யாக-ஹோமங்களில் பராயணமாய் இருப்போர்க்கு அந்த பரம ஸ்தானம் உண்டு; அது தேவர்களுக்கே அரிதானது.

Verse 13

तस्य दक्षिणदिग्भागे वह्नेरमिततेजसः / तेजोवती नाम पुरी दिव्याश्चर्यसमन्विता

அதன் தென் திசைப் பகுதியில் அளவற்ற ஒளியுடைய அக்னியின் ‘தேஜோவதி’ என்னும் நகரம் உள்ளது; அது தெய்வீகமான அதிசயங்களால் நிறைந்தது।

Verse 14

तत्रास्ते भगवान् वह्निर्भ्राजमानः स्वतेजसा / जपिनां होमिनां स्थानं दानवानां दुरासदम्

அங்கே பகவான் வஹ்னி (அக்னி) தன் சொந்த ஒளியால் பிரகாசித்து வீற்றிருக்கிறார்; அது ஜபமும் ஹோமமும் செய்பவர்களின் தலம், ஆனால் தானவர்களுக்கு அணுக முடியாத கோட்டை.

Verse 15

दक्षिणे पर्वतवरे यमस्यापि महापुरी / नाम्ना संयमनी दिव्या सिद्धगन्धर्वसेविता

தெற்கில் சிறந்த மலையின் மீது யமனின் மகாநகரம் உள்ளது—‘ஸம்யமனி’ எனப்படும் தெய்வீக நகரம்—சித்தர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கும் இடம்.

Verse 16

तत्र वैवस्वतं देवं देवाद्याः पर्युपासते / स्थानं तत् सत्यसंधानां लोके पुण्यकृतां नृणाम्

அங்கே தேவர்கள் மற்றும் தேவர்களில் முதன்மையோர் இடையறாது வைவர்ஸ்வதன் (யமன்) தேவனை வழிபடுகின்றனர்; அந்த உலகம் சத்தியத்தில் நிலைத்தும் புண்ணியச் செயல்கள் செய்தும் வாழ்ந்த மனிதர்களின் தங்குமிடம்.

Verse 17

तस्यास्तु पश्चिमे भागे निरृतेस्तु महात्मनः / रक्षोवती नाम पुरी राक्षसैः सर्वतो वृता

அதன் மேற்கு பகுதியில் மகாத்மா நிர்ருதியின் ஆட்சி உள்ளது; அங்கே ‘ரக்ஷோவதி’ என்னும் நகரம், எல்லாத் திசைகளிலும் ராக்ஷசர்களால் சூழப்பட்டுள்ளது।

Verse 18

तत्र तं निरृतिं देवं राक्षसाः पर्युपासते / गच्छन्ति तां धर्मरता ये वै तामसवृत्तयः

அங்கே ராட்சசர்கள் நிருதி தேவியை முறையாகப் போற்றி வழிபடுகின்றனர்; தாமஸ இயல்புடன் தம் தாமஸ தர்மத்தில் பற்றுடையோர் அவளுடைய உலகத்தையே அடைகின்றனர்.

Verse 19

पश्चिमे पर्वतवरे वरुणस्य महापुरी / नाम्ना सुद्धवती पुण्या सर्वकामर्धिसंयुता

மேற்கு திசையில் சிறந்த மலைமேல் வருணனின் மகாநகரம் உள்ளது. அது ‘சுத்தவதி’ எனப் பெயர்பெற்று, புனிதமும் மங்களமும் உடையதாக, எல்லாக் காமங்களும் குறிக்கோள்களும் நிறைவேறச் செய்யும் சக்தியுடன் விளங்குகிறது.

Verse 20

तत्राप्सरोगणैः सिद्धैः सेव्यमानो ऽमराधिपः / आस्ते स वरुणो राजा तत्र गच्छन्ति ये ऽम्बुदाः / तीर्थयात्रापरी नित्यं ये च लोके ऽधमर्षिणः

அங்கே அப்சரக் கூட்டங்களும் சித்தர்களும் பணிவிடை செய்ய, தேவர்களுள் தலைவன் அரசன் வருணன் தங்குகின்றான். அந்த இடத்திற்கே மழைமேகங்களும் செல்கின்றன; எப்போதும் தீர்த்தயாத்திரையில் ஈடுபடுவோரும், உலகில் பொறாமை மற்றும் பொறுத்தமின்மை அற்றோரும் அங்கே அடைகின்றனர்.

Verse 21

तस्या उत्तरदिग्भागे वायोरपि महापुरी / नाम्ना गन्धवती पुण्या तत्रास्ते ऽसौ प्रभञ्जनः

அதன் வடதிசைப் பகுதியில் வாயுதேவனின் மகாநகரமும் உள்ளது. அது ‘கந்தவதி’ எனப் பெயர்பெற்ற புனித நகரம்; அங்கே பிரபஞ்சனன் (வலிமைமிகு காற்று) வாசம் செய்கிறான்.

Verse 22

अप्सरोगणगन्धर्वैः सेव्यमानो ऽमरप्रभुः / प्राणायामपरामर्त्यास्थानन्तद्यान्ति शाश्वतम्

அங்கே அப்சரக் கூட்டங்களும் கந்தர்வர்களும் பணிவிடை செய்ய, அமரர்களின் ஆண்டவன் தங்குகின்றான்; பிராணாயாமத்தில் பற்றுடைய மானிடர்கள் அந்த நித்திய தாமத்தை அடைகின்றனர்.

Verse 23

तस्याः पूर्वेण दिग्भागे सोमस्य परमा पुरी / नाम्ना कान्तिमती शुभ्रा तत्र सोमो विराजते

அதன் கிழக்குத் திசைப் பகுதியில் சோமனின் பரமபுரி உள்ளது—‘காந்திமதி’ எனப் பெயர்பெற்ற ஒளிமிகு, மங்கல நகரம்; அங்கே சோமன் மகிமையுடன் விளங்குகின்றான்।

Verse 24

तत्र ये भोगनिरता स्वधर्मं पुर्यपासते / तेषां तद् रचितं स्थानं नानाभोगसमन्वितम्

அங்கே இன்பங்களில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் தம் ச்வதர்மத்தை முறையாகக் கடைப்பிடிப்போருக்காக, அதற்கேற்ற ஒரு தலம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; அது பலவகை இன்பங்களால் நிறைந்தது।

Verse 25

तस्याश्च पूर्वदिग्भागे शङ्करस्य महापुरी / नाम्ना यशोवती पुण्या सर्वेषां सुदुरासदा

அதன் கிழக்குத் திசைப் பகுதியில் சங்கரனின் மகாநகரம் உள்ளது—‘யசோவதி’ எனப் பெயர்பெற்ற புனித நகரம்; அது அனைவருக்கும் மிக அரிதாக அணுகத்தக்கது।

Verse 26

तत्रेशानस्य भवनं रुद्रविष्णुतनोः शुभम् / घमेश्वरस्य विपुलं तत्रास्ते स गणैर्वृतः

அங்கே ஈசானனின் மங்கலமான இல்லம் உள்ளது—அவரின் வடிவமே ருத்ரனும் விஷ்ணுவும். அங்கேயே ‘கமேஸ்வர’னின் விசாலமான திருக்கோயிலும் உள்ளது; அவர் கணங்களால் சூழ்ந்து அங்கே வீற்றிருக்கிறார்।

Verse 27

तत्र भोगाभिलिप्सूनां भक्तानां परमेष्ठिनः / निवासः कल्पितः पूर्वं देवदेवेन शूलिना

அங்கே பரமேஷ்டின் (பரமேஸ்வரன்) மீது பக்தியுள்ளவர்களில் இன்னும் இன்பங்களை விரும்புவோருக்காக, தேவர்களின் தேவன் சூலின் (திரிசூலதாரி சிவன்) முன்பே ஒரு வாசஸ்தலத்தை ஏற்படுத்தினார்।

Verse 28

विष्णुपादाद् विनिष्क्रान्ता प्लावयित्वेन्दुमण्डलम् / समन्ताद् ब्रह्मणः पुर्यां गङ्गा पतति वै दिवः

விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட கங்கை சந்திரமண்டலத்தைப் பெருக்கி, பின்னர் விண்ணிலிருந்து எல்லாத் திசைகளிலும் பிரம்மபுரியில் வீழ்கிறது.

Verse 29

सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्धा ह्यभवद् द्विजाः / सीता चालकनन्दा च सुचक्षुर्भद्रनामिका

அங்கே வீழ்ந்து நான்கு திசைகளிலும் ஓடினாள்; ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, அவள் நான்கு பிரிவுகளானாள்—சீதா, சாலகநந்தா, சுசக்ஷு, பத்ரா எனப் பெயர்பெற்றாள்.

Verse 30

पूर्वेण सीता शैलात् तु शैलं यात्यन्तरिक्षतः / ततश्च पूर्ववर्षेण भद्राश्वेनैति चार्णवम्

கிழக்குத் திசையில் சீதா மலையிலிருந்து அந்த ஓடை ஆகாயவழியாக மலைத்தொடரை அடைகிறது; பின்னர் கிழக்கு வர்ஷமான பத்ராஷ்வம் வழியாகச் சென்று கடலை அடைகிறது.

Verse 31

तथैवालकनन्दा च दक्षिणादेत्य भारतम् / प्रयाति सागरं भित्त्वा सप्तभेदा द्विजोत्तमाः

அதேபோல் ஆலகநந்தையும் தெற்குப் பாதையால் பாரதத்தில் வந்து, ஓ சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஏழு கிளைகளாகப் பிரிந்து பிளந்து கடலை அடைகிறது.

Verse 32

सुचक्षुः पश्चिमगिरीनतीत्य सकलांस्तथा / पश्चिमं केतुमालाख्यं वर्षं गत्वैति चार्णवम्

சுசக்ஷு நதி மேற்குப் பக்கமுள்ள எல்லா மலைகளையும் கடந்து, மேற்கிலுள்ள கேதுமால எனப்படும் வர்ஷத்திற்குச் சென்று பின்னர் கடலை அடைகிறது.

Verse 33

भद्रा तथोत्तरगिरीनुत्तरांश्च तथा कुरून् / अतीत्य चोत्तराम्भोधिं समभ्येति महर्षयः

பத்ரா, வடக்கு மலைகள் மற்றும் வடநாடுகள்—குருநாடு உட்பட—அவற்றைத் தாண்டி, வடக்குக் கடலையும் கடந்து, மகரிஷிகள் மேலும் வடதிசை நோக்கி முன்னே செல்கின்றனர்।

Verse 34

आनीलनिषधायामौ माल्यवान् गन्धमादनः / तयोर्मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः

ஆனீல, நிஷத மலைகளின் இடையில் மால்யவான் மற்றும் கந்தமாதன மலைகள் உள்ளன; அவற்றின் நடுவே தாமரையின் கர்ணிகைபோல் மேருமலை நிலைகொண்டுள்ளது।

Verse 35

भारताः केतुमालाश्च भद्राश्वाः कुरवस्तथा / पत्राणि लोकपद्मस्य मर्यादाशैलबाह्यतः

பாரதம், கேதுமாலம், பத்ராஶ்வம், குரு—இவை உலகத் தாமரையின் இதழ்கள்; எல்லைமலைகளின் புறத்தே அவை அமைந்துள்ளன।

Verse 36

जठरो देवकूटश्च मर्यादापर्वतावुभौ / दक्षिणोत्तरमायामावानीलनिषधायतौ

ஜடரமும் தேவகூடமும்—இரண்டும் எல்லைமலைகள்—தெற்கிலிருந்து வடக்கு வரை நீண்டு, ஆனீலமும் நிஷதமும் வரை விரிகின்றன।

Verse 37

गन्धमादनकैलासौ पूर्वपश्चायतावुभौ / अशीतियोजनायामावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

கந்தமாதனமும் கைலாசமும்—இரண்டும் கிழக்கிலிருந்து மேற்குவரை நீண்டு—வர்ணவான் மலைவளையத்தின் உள்பகுதியில் அமைந்து, தலா எண்பது யோஜனை பரப்பளவு உடையவை।

Verse 38

निषधः पारियात्रश्च मर्यादापर्वताविमौ / मेरोः पश्चिमदिग्भागे यथापूर्वौ तथा स्थितौ

நிஷதமும் பாரியாத்ரமும் ஆகிய இவ்விரு எல்லைப் பர்வதங்கள், மேருவின் மேற்கு திசைப் பகுதியில், முன் கூறிய ஒழுங்கின்படியே அப்படியே நிலைத்துள்ளன।

Verse 39

त्रिशृङ्गो जारुधैस्तद्वदुत्तरे वर्षपर्वतौ / पूर्वपश्चायतावेतौ अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

வடக்கில் திரிச்ருங்கமும் ஜாருதாவும் எனும் வர்ஷப் பர்வதங்கள் அதுபோலவே உள்ளன; இவ்விரண்டும் கிழக்கு முதல் மேற்கு வரை விரிந்து, இடைப்பட்ட சமுத்திரப் பரப்பிற்குள் நிலைகொண்டுள்ளன।

Verse 40

मर्यादापर्वताः प्रोक्ता अष्टाविह मया द्विजाः / जठराद्याः स्थिता मेरोश्चतुर्दिक्षु महर्षयः

ஓ இருபிறப்பினரே! இங்கு நான் எட்டு எல்லைப் பர்வதங்களை உரைத்தேன். ஜடர முதலிய மகரிஷிகள் மேருவின் நான்கு திசைகளிலும் நிலைபெற்றுள்ளனர்।