Adhyaya 39

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टात्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि संक्षेपेण द्विजोत्तमाः / त्रैलोक्यस्यास्य मानं वो न शक्यं विस्तरेण तु

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் முப்பத்தெட்டாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—ஓ த்விஜோத்தமரே, இனி இந்தத் த்ரைலோக்யத்தின் அளவை உங்களுக்கு சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்; விரிவாகச் சொல்ல இயலாது।

Verse 2

भूर्लोको ऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोको ऽथ महस्ततः / जनस्तपश्च सत्यं च लोकास्त्वण्डोद्भवा मताः

பூலோகம், பின்னர் புவலோகம், ஸ்வர்லோகம், அதன் பின் மகர்லோகம்; மேலும் ஜனலோகம், தபோலோகம், சத்யலோகம்—இவ்வுலகங்கள் அனைத்தும் அண்டத்திலிருந்து (பிரம்மாண்டத்திலிருந்து) தோன்றியவை எனக் கருதப்படுகின்றன।

Verse 3

सूर्याचन्द्रमसोर्यावत् किरणैरवभासते / तावद् भूर्लोक आख्यातः पुराणे द्विजपुङ्गवाः

ஓ த்விஜபுங்கவரே! சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் கதிர்கள் எவ்வளவு தூரம் ஒளி பரப்புகின்றனவோ, புராணத்தில் அவ்வளவு வரை பூலோகம் விரிந்ததாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது।

Verse 4

यावत्प्रमाणो भूर्लोको विस्तरात् परिमण्डलात् / भुवर्लोको ऽपि तावान्स्यान्मण्डलाद् भास्करस्य तु

பூலோகம் எத்தனை விரிவாக வட்டப் பரிமாணத்தில் உள்ளதோ, அதே அளவிலே புவர்லோகமும்—சூரிய மண்டலத்தின் அளவை ஆதாரமாகக் கொண்டு—அமைந்துள்ளது।

Verse 5

ऊर्ध्वंयन्मण्डलाद् व्योमध्रुवोयावद्व्यवस्थितः / स्वर्लोकः स समाख्यातस्तत्र वायोस्तु नेमयः

சூரிய மண்டலத்தின் மேலே, ஆகாயத்தில் துருவ நட்சத்திரம் வரை நிலைத்திருக்கும் பகுதி ‘ஸ்வர்லோகம்’ என அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே காற்றின் சுற்றுப்பாதைகள் (நேமிகள்) அமைந்துள்ளன।

Verse 6

आवहः प्रवहश्चैव तथैवानुवहः परः / संवहो विवहश्चाथ तदूर्ध्वं स्यात् परावहः

‘ஆவஹ’ ‘ப்ரவஹ’ என்றும், அதுபோல உயர்ந்த ‘அனுவஹ’; பின்னர் ‘ஸம்வஹ’ ‘விவஹ’; இவற்றின் மேலே ‘பராவஹ’ என்று கூறப்படுகிறது—இவையே காற்றின் முதன்மைப் பிரிவுகள்।

Verse 7

तथा परिवहश्चोर्ध्वं वायोर्वै सप्त नेमयः / भूमेर्योजनलक्षे तु भानोर्वै मण्डलं स्थितम्

அதேபோல் காற்றின் பகுதியின் மேலே ‘பரிவஹ’ உள்ளது; அதற்கு ஏழு நேமிகள் (வட்டப் பரிதிகள்) உண்டு. பூமியிலிருந்து ஒரு லட்ச யோஜன தூரத்தில் சூரிய மண்டலம் நிலைத்துள்ளது।

Verse 8

लक्षे दिवाकरस्यापि मण्डलं शशिनः स्मृतम् / नक्षत्रमण्डलं कृत्स्नं तल्लक्षेण प्रकाशते

சந்திர மண்டலமும் ஒரு லட்ச (யோஜன) அளவுடையதாக நினைக்கப்படுகிறது; முழு நட்சத்திர மண்டலமும் அதே அளவினால் ஒளிர்கிறது।

Verse 9

द्वेलक्षे ह्युत्तरे विप्रा बुधो नक्षत्रमण्डलात् / तावत्प्रमाणभागे तु बुधस्याप्युशनाः स्थितः

ஓ விப்ரர்களே! நக்ஷத்திரமண்டலத்திற்கும் இரு லட்சம் மேலே புதன் நிலைகொண்டான். அதே அளவுள்ள பகுதியில் புதனின் மேலே சுக்கிரன் (உசனா) அமைந்துள்ளான்.

Verse 10

अङ्गारको ऽपि शुक्रस्य तत्प्रमाणो व्यवस्थितः / लक्षद्वयेन भौमस्य स्थितो देवपुरोहितः

சுக்கிரனுக்குச் சமமான அளவில் அங்காரகன் (செவ்வாய்)வும் நிலைத்துள்ளான். பௌமன் (செவ்வாய்) இலிருந்து இரு லட்சம் தூரத்தில் தேவர்களின் புரோகிதன் பிருஹஸ்பதி இருக்கிறான்.

Verse 11

सौरिर्द्विलक्षेण गुरोर् ग्रहाणामथ मण्डलम् / सप्तर्षिमण्डलं तस्माल्लक्षमात्रे प्रिकाशते

குருவின் மண்டலத்திலிருந்து இரு லட்சம் தூரத்தில் சௌரி (சனி) நிலைகொண்டான். அதற்கு அப்பால் ஒரு லட்சம் தூரத்தில் சப்தரிஷி மண்டலம் ஒளிர்கிறது.

Verse 12

ऋषीणां मण्डलादूर्ध्वं लक्षमात्रे स्थितो ध्रुवः / मेढीभूतः समस्तस्य ज्योतिश्चक्रस्य वै ध्रुवः / तत्र धर्मः स भगवान् विष्णुर्नारायणः स्थितः

சப்தரிஷி மண்டலத்தின் மேலே ஒரு லட்சம் தூரத்தில் துருவன் நிற்கிறான். அவனே முழு ஜ்யோதி-சக்கரத்தின் அசையாத துருவ-அச்சாக இருக்கிறான். அங்கே தர்மமே வடிவான பகவான் விஷ்ணு-நாராயணன் தங்கியுள்ளார்.

Verse 13

नवयोजनसाहस्त्रो विष्कम्भः सवितुः स्मृतः / त्रिगुणस्तस्य विस्तारो मण्डलस्य प्रमाणतः

சவிதா (சூரியன்) என்பவனின் விட்டம் ஒன்பதாயிரம் யோஜனைகள் என்று கூறப்படுகிறது. அவன் மண்டலத்தின் சரியான அளவின்படி அதன் விரிவு மூன்று மடங்கு என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 14

द्विगुणस्तस्य विस्ताराद् विस्तारः शशिनः स्मृतः / तुल्यस्तयोस्तु स्वर्भानुर्भूत्वाधस्तात् प्रसर्पति

அந்த அளவின் இரட்டியாகச் சந்திரனின் விரிவு கூறப்படுகிறது. மேலும் ஸ்வர்பானு (ராகு) அவர்களிருவருக்கும் சமமாகி கீழே வழிந்து செல்கிறான்.

Verse 15

अद्धृत्य पृथिवीच्छायां निर्मितो मण्डलाकृतिः / स्वर्भानोस्तु वृहत् स्थानं तृतीयं यत् तमोमयम्

பூமியின் நிழலை ஆதாரமாகக் கொண்டு ஒரு வட்டவடிவம் உருவாகிறது. மேலும் ஸ்வர்பானு (ராகு) உடைய மூன்றாவது பெரிய நிலையம் இருள்மய இயல்புடையது.

Verse 16

चन्द्रस्य षोडशो भागो भार्गवस्य विधीयते / भार्गवात् पादहीनस्तु विज्ञेयो वै बृहस्पतिः

சந்திரனின் பதினாறில் ஒரு பங்கு பார்கவ (சுக்கிரன்) அளவாக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. மேலும் பார்கவனை விட ஒரு பாதம் குறைவானவன் ப்ருஹஸ்பதி (குரு) என அறிய வேண்டும்.

Verse 17

बृहस्पतेः पादहीनौ वक्रसौरावुभौ स्मृतौ / विस्तारान्मण्डलाच्चैव पादहीनस्तयोर्बुधः

ப்ருஹஸ்பதியுடன் ஒப்பிடுகையில் ராகு மற்றும் சனி இருவரும் ஒரு பாதம் குறைவென கூறப்படுகின்றனர். மேலும் விரிவு, வட்டமண்டலம் காரணமாக புதன் அவர்களிருவரையும் விட ஒரு பாதம் குறைவென சொல்லப்படுகிறது.

Verse 18

तारानक्षत्ररूपाणि वपुष्मन्तीह यानि वै / बुधेन तानि तुल्यानि विस्तारान्मण्डलात् तथा

இங்கே நட்சத்திரங்களும் நக்ஷத்திரங்களுமென அறியப்படும் ஒளிமிக்க வடிவங்கள் எவையோ, அவற்றின் விரிவும் வட்ட அளவும் புதனுக்கு ஒப்பானவை என கூறப்படுகிறது.

Verse 19

तारानक्षत्ररूपाणि हीनानि तु परस्परात् / शतानि पञ्च चत्वारि त्रीणि द्वे चैव योजने

தாரை மற்றும் நக்ஷத்திர வடிவங்கள் ஒன்றுக்கொன்று படிப்படியாகக் குறைந்த இடைவெளியில் அமைந்துள்ளன. அவற்றின் பரஸ்பரத் தூரங்கள் யோஜனைகளில் ஐந்நூறு, நானூறு, முந்நூறு, இருநூறு என உரைக்கப்படுகின்றன.

Verse 20

सर्वावरनिकृष्टानि तारकामण्डलानि तु / योजनान्यर्धमात्राणि तेभ्यो ह्रस्वं न विद्यते

அனைத்து ஆவரணங்களிலும் மிகக் கீழ்மையான தாரகமண்டலங்கள் அரை யோஜனை அளவுடையவை. இவற்றைவிடச் சிறியது எதுவும் கூறப்படவில்லை.

Verse 21

उपरिष्टात् त्रयस्तेषां ग्रहा ये दूरसर्पिणः / सौरो ऽङ्गिराश्च वक्रश्च ज्ञेया मन्दविचारिणः

அவற்றின் மேலே தூரமாகச் செல்லும் மூன்று கிரகங்கள் உள்ளன—சௌரன் (சனீஸ்வரன்), அங்கிரஸ் (குரு/பிரகஸ்பதி), வக்ரன் (செவ்வாய்). இவர்கள் மந்தகதியினர் என அறியப்படுவர்.

Verse 22

तेभ्यो ऽधस्ताच्च चत्वारः पुनरन्ये महाग्रहाः / सूर्यः सौमो बुधश्चैव भार्गवश्चैव शीघ्रगाः

அவற்றின் கீழே மீண்டும் நான்கு மற்ற மகாகிரகங்கள்—சூரியன், சௌம்யன் (சந்திரன்), புதன், பார்கவன் (சுக்கிரன்). இவர்கள் விரைவாகச் செல்பவர்கள்.

Verse 23

दक्षिणायनमार्गस्थो यदा चरति रश्मिमान् / तदा सर्वग्रहाणां स सूर्यो ऽधस्तात् प्रसर्पति

ஒளிமிகு சூரியன் தக்ஷிணாயனப் பாதையில் செல்லும் போது, எல்லாக் கிரகங்களையும் ஒப்பிடுகையில் அவன் கீழ்ப்புறமாக (அதஸ்தாத்) நகர்கிறான்.

Verse 24

विस्तीर्णं मण्डलं कृत्वा तस्योर्ध्वं चरते शशी / नक्षत्रमण्डलं कृत्स्नं सोमादूर्ध्वं प्रसर्पति

விரிந்த மண்டலத்தை அமைத்து அதன் மேலே சசி (சந்திரன்) செல்கிறான்; சோமனின் மேலே முழு நக்ஷத்திர மண்டலம் விரிந்து முன்னே பரவுகிறது.

Verse 25

नक्षत्रेभ्यो बुधश्चोर्ध्वं बुधादूर्ध्वं तु भार्गवः / वक्रस्तु भार्गवादूर्ध्वं वक्रादूर्ध्वं बृहस्पतिः

நக்ஷத்திரங்களின் மேலே புதன் இருக்கிறான்; புதனின் மேலே பார்கவ (சுக்கிரன்) இருக்கிறான். பார்கவனின் மேலே ‘வக்ர’ எனும் கிரகம், வக்ரத்தின் மேலே பிரகஸ்பதி இருக்கிறான்.

Verse 26

तस्माच्छनैश्चरो ऽपुयूर्ध्वं तस्मात् सप्तर्षिमण्डलम् / ऋषीणां चैव सप्तानान्ध्रु वश्चोर्ध्वं व्यवस्थितः

அதன் மேலே சனைச்சரன் (சனி) மண்டலம் உள்ளது; அதன் மேலே சப்தரிஷி மண்டலம் உள்ளது. அந்த ஏழு ரிஷிகளுக்கும் மேலே துருவன் நிலைத்திருக்கிறான்.

Verse 27

योजनानां सहस्त्राणि भास्करस्य रथो नव / ईषादण्डस्तथैव स्याद् द्विगुणो द्विजसत्तमाः

ஓ த்விஜசத்தமரே! பாஸ்கரனின் ரதம் ஒன்பதாயிரம் யோஜனைகள்; மேலும் ஈஷாதண்டம் (துரா) அதற்கு இரட்டிப்பு எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 28

सार्धकोटिस्तथा सप्त नियुतान्यधिकानि तु / योजनानां तु तस्याक्षस्तत्र चक्रं प्रतिष्ठितम्

அதன் அச்சு (அக்ஷம்) ஏழு கோடி மற்றும் அதற்கு மேலான நியுத யோஜனைகள்; அந்த அச்சின் மேல் சக்கரம் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 29

त्रिनाभिमति पञ्चारे षष्णेमिन्यक्षयात्मके / संवत्सरमेय कृत्स्नं कालचक्रं प्रतिष्ठितम्

மூன்று நாபிகள், ஐந்து வட்டப்பாதைகள், ஆறு நெமிகள் உடைய, அழிவிலா இயல்பான இந்த காலச்சக்கரம் முழுவதும் வருட அளவாக நிறுவப்பட்டுள்ளது।

Verse 30

चत्कारिंशत् सहस्त्राणि द्वितीयो ऽक्षो विवस्वतः / पञ्चान्यानि तु सार्धानि स्यन्दनस्य द्विजोत्तमाः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே! விவஸ்வான் சூரியனின் இரண்டாம் அச்சு நாற்பதாயிரம் அளவு; மேலும் ரதத்திற்கு அதற்கு மேலாக ஐந்தாயிரத்து ஐந்நூறு கூடுதலாக உள்ளது।

Verse 31

अक्षप्रमाणमुभयोः प्रमाणं तद्युगार्धयोः / ह्रस्वो ऽक्षस्तद्युगार्धेन ध्रुवाधारे रथस्य तु

இரு பக்கங்களிலுள்ள அச்சின் அளவு, இரு அரை-யோகங்களின் அளவாகவே கொள்ளப்பட வேண்டும். அச்சு ஒரு அரை-யோக அளவு குறைவானது; அதை ரதத்தின் துருவாதாரத்தில் உறுதியாகப் பொருத்த வேண்டும்।

Verse 32

द्वितीये ऽक्षे तु तच्चक्रं संस्थितं मानसाचले / हयाश्च सप्त छन्दांसि तन्नामानि निबोधत

இரண்டாம் அச்சில் அந்தச் சக்கரம் மானசாசல மலையில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. மேலும் ஏழு குதிரைகள் உள்ளன—அவை ஏழு வேதச் சந்தங்கள்; அவற்றின் பெயர்களை அறிக।

Verse 33

गायत्री च बृहत्युष्णिक् जगती पङ्क्तिरेव च / अनष्टुप् त्रिष्टुबित्युक्ताश्छन्दांसि हरयो हरेः

காயத்ரீ, ப்ருஹதீ, உஷ்ணிக், ஜகதீ, பங்க்தி; மேலும் அனுஷ்டுப், த்ரிஷ்டுப்—இச் சந்தங்களே ஹரி (விஷ்ணு) அவரின் ‘ஹரய’ என அறிவிக்கப்படுகின்றன।

Verse 34

मानसोपरि माहेन्द्री प्राच्यां दिशि महापुरी / दक्षिणे न यमस्याथ वरुणस्य तु पश्चिमे

மானஸ சரோவரத்தின் மேல், கிழக்குத் திசையில் ‘மாஹேந்த்ரீ’ எனும் மகாநகரம் விளங்குகிறது; தெற்கில் யமபுரி, மேற்கில் வருணனின் நகரம் உள்ளது.

Verse 35

उत्तरेण तु सोमस्य तन्नामानि निबोधत / अमरावती संयमनी सुखा चैव विभा क्रमात्

இப்போது சோமன் (சந்திரன்) வடக்கில் உள்ள நகரங்களின் பெயர்களை வரிசையாக அறிந்துகொள்—அமராவதி, ஸம்யமனி, ஸுகா, விபா.

Verse 36

काष्ठां गतो दक्षिणतः क्षिप्तेषुरिव सर्पति / ज्योतिषां चक्रमादाय देवदेवः प्रजापतिः

தென் திசையின் எல்லையை அடைந்து, விடப்பட்ட அம்புபோல் விரைந்து நகர்கிறான்; ஜ்யோதிர்களின் சக்கரத்தைத் தாங்கி, தேவர்களின் தேவனான பிரஜாபதி விண்ணுலகச் சுழற்சியை முன்னெடுக்கிறார்.

Verse 37

दिवसस्य रविर्मध्ये सर्वकालं व्यवस्थितः / सप्तद्वीपेषु विप्रेन्द्रा निशामध्यस्य संमुखम्

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே! சூரியன் எப்போதும் பகலின் நடுப்பகுதியில் நிலைத்திருக்கிறான்; மேலும் சப்தத்வீபங்களுக்கு, நள்ளிரவுப் புள்ளியை எதிர்நோக்கி நின்று கால அளவுகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறான்.

Verse 38

उदयास्तमने चैव सर्वकालं तु संमुखे / अशेषासु दिशास्वेव तथैव विदिशासु च

உதயம், அஸ்தமனம் மட்டுமல்ல; எப்போதும் அவர் நேருக்கு நேர் தோன்றுகிறார்; எல்லாத் திசைகளிலும், அதுபோல ஒவ்வொரு இடைத்திசையிலும் கூட.

Verse 39

कुलालचक्रपर्यन्तो भ्रमन्नेष यथेश्वरः / करोत्यहस्तथा रात्रिं विमुञ्चन् मेदिनीं द्विजाः

ஹே இருபிறப்புடைய முனிவர்களே, குயவனின் சக்கரம் சுற்றிச் சுழல்வதுபோல், ஈசுவரன் ஆள்கையில் இவ்வுலகம் சுழல்கிறது; அவர் பூமியை இயக்கி பகலையும் அதுபோல இரவையும் உண்டாக்குகிறார்।

Verse 40

दिवाकरकरैरेतत् पूरितं भुवनत्रयम् / त्रैलोक्यं कथितं सद्भिर्लोकानां मुनिपुङ्गवाः

சூரியனின் கதிர்களால் இந்த முழு மூவுலகமும் நிரம்பி எங்கும் பரவி உள்ளது; ஆகவே, முனிவர்தலைவர்களே, நல்லோர் இதனை எல்லா உலகங்களிலும் ‘திரைலோக்யம்’ என்று கூறினர்।

Verse 41

आदित्यमूलमखिलं त्रिलोकं नात्र संशयः / भवत्यस्मात् जगत् कृत्स्नं सदेवासुरमानुषम्

முழு மூவுலகத்திற்கும் ஆதித்யனே மூலமாக உள்ளான்—இதில் ஐயமில்லை; அவனிடமிருந்தே தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட இந்த முழு பிரபஞ்சம் தோன்றுகிறது।

Verse 42

रुद्रेन्द्रोपेन्द्रचन्द्राणां विप्रेन्द्राणां दिवौकसाम् / द्युतिर्द्युतिमतां कृत्स्नं यत्तेजः सार्वलौकिकम्

எல்லா உலகங்களிலும் பரவும் அந்தத் தெய்வீக ஒளியே ஒளிமிக்கவர்களின் முழு பிரகாசம்; அதனால் ருத்ரன், இந்திரன், உபேந்திரன் (விஷ்ணு), சந்திரன், மேலும் பிராமணத் தலைவர்கள் மற்றும் விண்ணுலக வாசிகள் ஒளிர்கின்றனர்।

Verse 43

सर्वात्मा सर्वलोकेशो महादेवः प्रजापतिः / सूर्य एव त्रिलोकस्य मूलं परमदैवतम्

அவரே அனைத்தின் ஆத்மா, எல்லா உலகங்களின் ஈசன், மகாதேவன், பிரஜாபதி; உண்மையாக சூரியனே மூவுலகத்தின் மூலமும் பரம தெய்வமும் ஆவான்।

Verse 44

द्वादशान्ये तथादित्या देवास्ते ये ऽधिकारिणः / निर्वहन्ति पदं तस्य तदंशा विष्णुमूर्तयः

அதேபோல் இன்னும் பன்னிரண்டு ஆதித்யர் உள்ளனர்—அவர்கள் உலகப் பணிகளின் அதிகாரிகள். அவர்கள் அந்தப் பதவியின் கடமைகளை நிறைவேற்றுகின்றனர்; அவர்கள் அவனுடைய அங்கங்கள், விஷ்ணுமூர்த்திகள்.

Verse 45

सर्वे नमस्यन्ति सहस्त्रभानुं गन्धर्वदेवोरगकिन्वन्नराद्याः / यजन्ति यज्ञैर्विविधैर्द्विजेन्द्रा- श्छन्दोमयं ब्रह्ममयं पुराणम्

கந்தர்வர், தேவர், உரகர் (நாகர்), கின்னரர், மனிதரில் முதன்மையோர்—அனைவரும் ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய சூரியனை வணங்குகின்றனர். இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தோர் பலவகை யாகங்களால், வேதச் சந்தங்களால் ஆனதும் பிரம்மமயமுமான அந்தப் புராணத்தை வழிபடுகின்றனர்.