Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्त्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डय उवाच तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता / समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் முப்பத்தாறாம் அத்தியாயம். மார்கண்டேயர் கூறினார்—தபன் (சூரியன்) மகளான தேவி, மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற மகாபாக்யவதி யமுனை, நதி ஓடும் அந்த இடத்துக்கு வந்தாள்.

Verse 2

येनैव निः सृता गङ्गा तेनैव यमुना गता / योजनानां सहस्त्रेषु कीर्तनात् पापनाशनी

கங்கை எந்த மூலத்திலிருந்து வெளிப்பட்டதோ, அதே மூலத்திலிருந்து யமுனையும் ஓடியது. ஆயிரக்கணக்கான யோஜனைகள் தூரத்திலிருந்தும் வெறும் கீர்த்தன-ஸ்மரணத்தாலே பாவங்களை அழிக்கிறாள்.

Verse 3

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर / सर्वपापविनिर्मुक्तः पुनात्यासप्तमं कुलम् / प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

யுதிஷ்டிரா! அங்கே யமுனையில் நீராடி அதன் நீரை அருந்தினால், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு ஏழாம் தலைமுறை வரை தன் குலத்தைப் புனிதப்படுத்துவான். அங்கே உயிர் துறப்பவன் பரமகதியை அடைவான்.

Verse 4

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुनादक्षिण तटे / पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं त्वनरकं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

யமுனையின் தென் கரையில் ‘அக்னிதீர்த்தம்’ என்று புகழ்பெற்ற தீர்த்தம் உள்ளது. அதன் மேற்கில் தர்மராஜனின் தீர்த்தம் ‘அநரகம்’ என நினைக்கப்படுகிறது. அங்கே நீராடி (பின்னர்) இறப்போர் விண்ணுலகம் சென்று மறுபிறவி அடையார்.

Verse 5

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा संतर्पयेच्छुचिः / धर्मराजं महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः

கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று நீராடி தூய்மையடைந்து தர்மராஜனுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; அதனால் மகாபாபங்களிலிருந்து விடுபடுவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 6

दश तीर्थसहस्त्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथापराः / प्रयागे संस्थितानि स्युरेवमाहुर्मनीषिणः

பத்தாயிரம் தீர்த்தங்களும், மேலும் முப்பது கோடியும், பிரயாகத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளன என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

Verse 7

तिस्त्रः कोट्योर्ऽधकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत् / दिवि भूम्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता

வாயு கூறினார்: தீர்த்தங்கள் மூன்று கோடியும் அரை கோடியும் உள்ளன; விண்ணிலும் மண்ணிலும் இடைநிலையிலும் உள்ள அனைத்தும் ஜாஹ்னவி (கங்கை) எனவே நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 8

यत्र गङ्गा महाभागा स देशस्तत् तपोवनम् / सिद्धिक्षेत्रं तु तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्

மகாபாக்கியமான கங்கை எங்கு ஓடுகிறாளோ, அந்த நாடே தவோவனம்; கங்கைக் கரையைச் சார்ந்ததால் அதை சித்திக்ஷேத்திரம் என அறிய வேண்டும்.

Verse 9

यत्र देवो महादेवो देव्या सह महेश्वरः / आस्ते वटेश्वरो नित्यं तत् तीर्थं तत् तपोवनम्

தேவர்களின் தேவனான மகாதேவன், தேவியுடன் மகேஸ்வரன் வடேஸ்வரராக நித்தம் தங்கும் இடமே—அதே தீர்த்தம், அதே தவோவனம்.

Verse 10

इदं सत्यं द्विजातीनां साधूनामात्मजस्य च / सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य तु

இந்த உபதேசம் த்விஜர்களுக்கும், சாதுக்களுக்கும், தன் மகனுக்கும், நம்பிக்கையுள்ள நண்பர்களுக்கும் உண்மையென உரைக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் பக்தியும் பணிவும் உடைய கீழ்ப்படியும் சீடனின் காதில் மட்டும் மெதுவாக ஜபித்துச் சொல்ல வேண்டும்।

Verse 11

इदं धन्यमिदं स्वर्ग्यमिदं मेध्यमिदं सुखम् / इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्

இது மங்களமானது, இது ஸ்வர்கத்தை அளிப்பது, இது தூய்மையாக்குவது, இது இன்பம். இது புண்ணியம், இது இனிமை, இது பாவனமானது—இது தர்மத்தோடு ஒத்த உத்தம மார்க்கம்.

Verse 12

महर्षोणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् / अत्राधीत्य द्विजो ऽध्यायं निर्मलत्वमवाप्नुयात्

இது மகரிஷிகளின் இரகசிய உபதேசம்; இது எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்கும். இங்கு இந்த அத்தியாயத்தைப் பயின்றால் த்விஜன் உள்ளத் தூய்மையை அடைவான்।

Verse 13

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थं पुण्यं सदा शुचिः / जातिस्मरित्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते

எவன் எப்போதும் தூய்மையுடன் இந்தப் புண்ணிய தீர்த்தக் கதையை தினமும் கேட்கிறானோ, அவன் முன் பிறவிகளை நினைவுகூரும் ஆற்றலைப் பெற்று, ஸ்வர்கத்தில் மகிழ்வான்।

Verse 14

प्राप्यन्ते तानितीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः / स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव

அந்த தீர்த்தங்கள் நல்லோரால்—ஒழுக்கமுடையோரின் நடைமுறையைப் பின்பற்றுவோரால்—அடையப்படுகின்றன. ஓ கௌரவ்யா, தீர்த்தங்களில் நீராடி, வஞ்சக மனம் கொள்ளாதே।

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान् मार्कण्डेयो महामुनिः / तीर्तानि कथयामास पृथिव्यां यानि कानिचित्

இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் மகாமுனி மார்கண்டேயர் பூமியில் உள்ள சில புனித தீர்த்தங்களை எடுத்துரைக்கத் தொடங்கினார்।

Verse 16

भूसमुद्रादिसंस्थानं प्रमाणं ज्योतिषां स्थितम् / पृष्टः प्रोवाच सकलमुक्त्वाथ प्रययो मुनिः

கேட்கப்பட்டபோது, முனிவர் பூமி-கடல் முதலிய அமைப்பையும், விண்மீன் ஒளிகளின் அளவுகளும் நிலைகளும் அனைத்தையும் விளக்கினார்; அனைத்தையும் கூறி பின்னர் அவர் புறப்பட்டார்।

Verse 17

य इदं कल्यमुत्थाय पठते ऽथ शृणोति वा / मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

யார் விடியற்காலையில் எழுந்து இந்த மங்களமான பாடத்தை ஓதுகிறாரோ, அல்லது கேட்பதாலேயேனும், அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு ருத்ரலோகத்தை அடைவார்।