Adhyaya 36

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डेय उवाच षष्टिस्तीर्थसहस्त्राणि षष्टिस्तीर्थशतानि च / माघमासे गमिष्यन्ति गङ्गायमुनसंगमम्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வபாகத்தில் முப்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவு. மார்கண்டேயர் கூறினார்—அறுபதாயிரம் தீர்த்தங்களும், அறுநூறு தீர்த்தஸ்தலங்களும் மாக மாதத்தில் கங்கை-யமுனை சங்கமத்திற்குச் செல்கின்றன।

Verse 2

गवां शतसहस्त्रस्य सम्यग् दत्तस्य यत् फलम् / प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य तत् फलम्

ஒரு இலட்சம் பசுக்களை முறையாக தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பலன் எதுவோ, அதே மாக மாதத்தில் பிரயாகத்தில் மூன்று நாள் நீராடினால் கிடைக்கும்।

Verse 3

गङ्गायमुनयोर्मध्ये कार्षाग्निं यस्तु साधयेत् / अहीनाङ्गो ऽप्यरोगश्च पञ्चेन्द्रियसमन्वितः

கங்கை-யமுனை இடைப்பட்ட பகுதியில் ‘கார்ஷாக்னி’ எனும் தவத்தை முறையாகச் செய்பவன், உடல் குறைவும் நோயும் நீங்கி, ஐந்து இந்திரியங்களின் முழு வலிமையுடன் விளங்குவான்।

Verse 4

जलप्रवेशं यः कुर्यात् संगमे लोकविश्रुते / राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः सर्वपातकैः

உலகப் புகழ்பெற்ற சங்கமத் தீர்த்தத்தில் நீரில் மூழ்கி ஸ்நானம் செய்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்—ராகுவால் பற்றப்பட்ட சோமன் (சந்திரன்) மீண்டும் விடுபடுவது போல।

Verse 5

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो जम्बूद्वीपपतिर्भवेत् / स भुक्त्वा विपुलान् भोगांस्तत् तीर्थं भजते पुनः

பின்னர் ஸ்வர்கத்திலிருந்து வீழ்ந்து, அவன் ஜம்பூத்வீபத்தின் அரசாதிபதியாகிறான். பெரும் போகங்களை அனுபவித்த பின், மீண்டும் அந்தத் தீர்த்தத்தைச் சரணடைகிறான்।

Verse 7

सोमलोकमवाप्नोति सोमेन सह मोदते / षष्टिं वर्षसहस्त्राणि षष्टिं वर्षशतानि च

அவன் சோமலோகத்தை அடைந்து, சோமனுடன் சேர்ந்து மகிழ்வான்—அறுபதாயிரம் ஆண்டுகளும், மேலும் அறுநூறு ஆண்டுகளும்।

Verse 8

स्वर्गतः शक्रलोके ऽसौ मुनिगन्धर्वसेवितः / ततो भ्रष्टस्तु राजेन्द्र समृद्धे जायते कुले

அவன் ஸ்வர்கத்தில் சக்ரலோகமான (இந்திரலோகமான) இடத்தை அடைந்து, முனிவர்களாலும் கந்தர்வர்களாலும் சேவிக்கப்படுவான். பின்னர் அங்கிருந்து வீழ்ந்து, அரசேந்திரா, செழுமையான குலத்தில் பிறப்பான்।

Verse 9

अधः शिरास्त्वयोधारामुर्ध्वपादः पिबेन्नरः / शतं वर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते

தலை கீழாகவும் கால்கள் மேலாகவும் வைத்து புரண்ட நிலையில் நின்று ஓடும் நீர்த் தாரையைப் பருகும் மனிதன், ஸ்வர்கலோகத்தில் ஒரு லட்சம் ஆண்டுகள் மதிக்கப்படுவான்।

Verse 10

तस्माद् भ्रष्टस्तु राजेन्द्र अग्निहोत्री भवेन्नरः / भुक्त्वा तु विपुलान् भोगांस्तत् तीर्थं भजते पुनः

ஆகையால், அரசேந்திரனே! தன் நெறியிலிருந்து வழுவிய மனிதன் மீண்டும் அக்னிஹோத்ரியாகிறான். பெரும் போகங்களை அனுபவித்த பின், அவன் மறுபடியும் அந்தத் தீர்த்தத்தைச் சரணடைகிறான்।

Verse 11

यः स्वदेहं विकर्तेद् वा शकुनिभ्यः प्रयच्छति / विहगैरुपभुक्तस्य शृणु तस्यापि यत्फलम्

யார் தன் உடலை வெட்டி பறவைகளுக்கு அர்ப்பணிக்கிறானோ—சிறகுடையோர் உண்ட அவன் மாம்சத்திற்கும் உண்டாகும் பலனை கேள்।

Verse 12

शतं वर्षसहस्त्राणि सोमलोके महीयते / ततस्तस्मात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः

அவன் ஒரு இலட்சம் ஆண்டுகள் சோமலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான். பின்னர் அங்கிருந்து வீழ்ந்து, தர்மமிகு அரசனாகப் பிறக்கிறான்।

Verse 13

गुणवान् रूपसंपन्नो विद्वान् सुप्रियवाक्यवान् / भुक्त्वा तु विपुलान् भोगांस्तततीर्थं भजते पुनः

குணமுடையவனாய், அழகுடையவனாய், கல்வியுடையவனாய், இனிய மொழியுடையவனாய் அவன் பெரும் போகங்களை அனுபவிக்கிறான்; ஆயினும் இறுதியில் மீண்டும் அதே தீர்த்தத்தைச் சரணடைகிறான்।

Verse 14

उत्तरे यमुनातीरे प्रयागस्य तु दक्षिणे / ऋणप्रमोचनं नाम तीर्थं तु परमं स्मृतम्

யமுனையின் வடகரையில், பிரயாகத்தின் தெற்கில் ‘ருணப்ரமோசன’ எனப்படும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது மிகச் சிறந்த தீர்த்தமாக நினைக்கப்படுகிறது।

Verse 15

एकरात्रोषितः स्नात्वा ऋणैस्तत्र प्रमुच्यते / सूर्यलोकमवाप्नोति अनृणश्च सदा भवेत्

அங்கே ஒரு இரவு தங்கி நீராடினால் கடன்களிலிருந்து விடுபடுவான். சூரியலோகத்தை அடைந்து என்றும் கடனற்றவனாக இருப்பான்.