Adhyaya 35

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चतुस्त्रिशो ऽध्यायः मार्कण्डेय उवाच कथयिष्यामि ते वत्स तीर्थयात्राविधिक्रमम् / आर्षेण तु विधानेन यथा दृष्टं यथा श्रुतम्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் முப்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. மார்கண்டேயர் கூறினார்—குழந்தையே! ரிஷிகள் வகுத்த முறையின்படி, நான் கண்டதும் கேட்டதும் போலவே தீர்த்தயாத்திரையின் விதி மற்றும் வரிசையை உனக்கு உரைப்பேன்.

Verse 2

प्रयागतीर्थयात्रार्थो यः प्रयाति नरः क्वचित् / बलीवर्दं समारूढः शृणु तस्यापि यत्फलम्

எந்த இடத்திலிருந்தும் பிரயாக தீர்த்தயாத்திரைக்காக எருதின் மேல் ஏறி புறப்படும் மனிதனுக்கும் கிடைக்கும் பலன் என்னவென்று கேள்.

Verse 3

नरके वसते घोरे समाः कल्पशतायुतम् / ततो निवर्तते घोरो गवां क्रोधो हि दारुणः / सलिलं च न गृह्णन्ति पितरस्तस्य देहिनः

அவன் கொடிய நரகத்தில் கோடிக்கணக்கான கல்பகாலம் தங்குவான். அதற்குப்பின்பும் பசுக்களின் மிகக் கடுமையான கோபம் தணியாது; அந்த உடலுடையவனின் பித்ருக்கள் அவன் அளிக்கும் தர்ப்பண நீரையும் ஏற்கமாட்டார்கள்.

Verse 4

यस्तु पुत्रांस्तथा बालान् स्नापयेत् पाययेत् तथा / यथात्मना तथा सर्वान् दानं विप्रेषु दापयेत्

யார் தம் மகன்களையும் சிறு குழந்தைகளையும் குளிப்பாட்டி, குடிக்கவும் உணவளிக்கவும் செய்து, தன்னைப் போலவே எல்லா சார்ந்தவர்களையும் பேணுகிறாரோ—அவர் பிராமணர்களுக்கு தானம் அளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 5

ऐश्वर्याल्लोभमोहाद् वा गच्छेद् यानेन यो नरः / निष्फलं तस्य तत् तीर्थं तसमाद्यानं विवर्जयेत्

செல்வப் பெருமை, பேராசை அல்லது மயக்கம் காரணமாக வாகனத்தில் தீர்த்தத்திற்கு செல்பவன், அவனுக்கு அந்த தீர்த்தயாத்திரை பயனற்றதாகும்; ஆகவே அத்தகைய வாகனப் பயணத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 6

गङ्गायमुनयोर्मध्ये यस्तु कन्यां प्रयच्छति / आर्षेण तु विवाहेन यथा विभवविस्तरम्

கங்கை–யமுனை நடுப்பகுதியில், தன் வசதிக்கேற்ப ரிஷி-அங்கீகாரமான ஆர்ஷ திருமண முறையில் கன்யாதானம் செய்பவன், மிகுந்த புண்ணியத்தை அடைவான்.

Verse 7

न स पश्यति तं घोरं नरकं तेन कर्मणा / उत्तरान् स कुरून् गत्वा मोदते कालमक्षयम्

அந்த தர்மச் செயல் காரணமாக அவன் அந்தக் கொடிய நரகத்தை காணமாட்டான். உத்தரகுரு தேசத்திற்குச் சென்று அழியாத காலம் வரை மகிழ்வான்.

Verse 8

वटमूलं समाश्रित्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / सर्वलोकानतिक्रम्य रुद्रलोकं स गच्छति

ஆலமரத்தின் வேரைச் சரணடைந்து யார் பிராணனைத் துறக்கிறாரோ, அவர் எல்லா உலகங்களையும் கடந்து ருத்ரலோகத்தை அடைகிறார்.

Verse 9

तत्र ब्रह्मादयो देवा दिशश्च सदिगीश्वराः / लोकपालाश्च सिद्धाश्च पितरो लोकसंमताः

அங்கே பிரம்மா முதலிய தேவர்கள், திசைகள் மற்றும் அவற்றின் அதிபதிகள், உலகபாலர்கள், சித்தர்கள், மேலும் எல்லா உலகங்களாலும் மதிக்கப்படும் பித்ருக்கள் இருந்தனர்.

Verse 10

सनत्कुमारप्रमुखास्तथा ब्रह्मर्षयो ऽपरे / नागाः सुपार्णाः सिद्धाश्च तथा नित्यं समासते / हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः

அங்கே சனத்குமாரர் முதலிய முனிவர்கள், பிற பிரம்மரிஷிகள், நாகர்கள், சுபர்ணர்கள் (கருடாதி தெய்வப் பறவைகள்), சித்தர்கள் எப்போதும் கூடிச் சபையில் அமர்ந்திருப்பர். மேலும் பிரஜாபதிகளை முன்னிலையில் வைத்து, பகவான் ஹரியும் அங்கே அமர்ந்திருப்பார்.

Verse 11

गङ्गायमुनयोर्मध्ये पृथिव्या जघनं स्मृतम् / प्रयागं राजशार्दूल त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

கங்கை–யமுனை நடுப்பகுதி பூமியின் ‘ஜகனம்’ எனக் கூறப்படுகிறது. அரசர்களில் புலியே! அதுவே திரிலோகத்திலும் புகழ்பெற்ற பிரயாகம்.

Verse 12

तत्राभिषेकं यः कुर्यात् संगमे संशितव्रतः / तुल्यं फलवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः

விரதத்தில் உறுதியானவர் அந்த சங்கமத்தில் அபிஷேகம் (புனித நீராடல்) செய்தால், ராஜசூயமும் அஷ்வமேதமும் செய்ததற்குச் சமமான பலனை அடைவார்.

Verse 13

न मातृवचनात् तात न लोकवचनादपि / मतिरुत्क्रमणीया ते प्रयागगामनं प्रति

மகனே, தாயின் சொற்களாலும் மக்களின் பேச்சாலும் உன் உறுதி சலிக்காதே; பிரயாகம் செல்லும் நோக்கில் நிலைபெறு।

Verse 14

दश तीर्थ सहस्त्राणि षष्टिकोट्यस्तथापरे / तेषां सान्निध्यमत्रैव तीर्थानां कुरुनन्दन

குருநந்தனே, பத்தாயிரம் தீர்த்தங்களும் மேலும் அறுபது கோடியும்—அத்தீர்த்தங்களின் சான்னித்யம் இங்கேயே உள்ளது।

Verse 15

या गतिर्योगयुक्तस्य सत्त्वस्थस्य मनीषिणः / सा गतिस्त्यजतः प्राणान् गङ्गायमुनसंगमे

யோகத்தில் இணைந்தும் சத்துவத்தில் நிலைத்தும் உள்ள ஞானிக்கு கிடைக்கும் பரம நிலை, கங்கை-யமுனை சங்கமத்தில் உயிர் விடுபவனுக்கும் அதே நிலையாகும்।

Verse 16

न ते जीवन्ति लोके ऽस्मिन् यत्र तत्र युधिष्ठिर / ये प्रयागं न संप्राप्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

யுதிஷ்டிரா, அவர்கள் எங்கு வாழ்ந்தாலும், மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற பிரயாகத்தை அடையாதவர்கள் இவ்வுலகில் உண்மையில் வாழ்வதில்லை எனலாம்।

Verse 17

एवं दृष्ट्वा तु तत् तीर्थं प्रयागं परमं पदम् / मुच्यते सर्वपापेभ्यः शशाङ्क इव राहुणा

இவ்வாறு அந்தத் தீர்த்தம்—பரம நிலையாம் பிரயாகம்—அதைப் பார்த்த மாத்திரத்திலே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்; ராகுவின் பிடியிலிருந்து சந்திரன் விடுபடுவது போல.

Verse 18

कम्बलाश्वतरौ नागौ यमुनादक्षिणे तटे / तत्र स्नात्वा च पीत्वा च मुच्यते सर्वपातकैः

யமுனையின் தென் கரையில் கம்பலன், அச்வதரன் எனும் இரு நாகர்கள் உள்ளனர். அங்கே நீராடி அந்த நீரைப் பருகினால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவர்.

Verse 19

तत्र गत्वा नरः स्थानं महादेवस्य धीमतः / आत्मानं तारयेत् पूर्वं दशातीतान् दशापरान्

அங்கே சென்று ஞானமிகு மகாதேவரின் புனிதத் தலத்தில் மனிதன் முதலில் தன்னைத் தானே உய்விக்கட்டும்; அந்தப் புண்ணியத்தால் முன் பத்து முன்னோர்களையும் பின் பத்து சந்ததியினரையும் உய்விப்பான்.

Verse 20

कृत्वाभिषेकं तु नरः सो ऽश्वमेधफलं लभेत् / स्वर्गलोकमवाप्नोति यावदाहूतसंप्लवम्

அபிஷேகத்தைச் செய்தால் மனிதன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைவான். அவன் ஸ்வர்கலோகத்தை அடைந்து, நியதிக்காலத்தில் வரும் மஹாப்ரளயம் வரை அங்கே தங்குவான்.

Verse 21

पूर्वपार्श्वे तु गङ्गायास्त्रैलोक्यख्यातिमान् नृप / अवचः सर्वसामुद्रः प्रतिष्ठानं च विश्रुतम्

அரசே! கங்கையின் கிழக்குப் புறத்தில் மூவுலகும் புகழும் அவசம் உள்ளது; அங்கேயே கடல்நோக்கிச் செல்லும் எல்லா நீரோடைகளின் மாபெரும் சங்கமமாகப் புகழ்பெற்ற பிரதிஷ்டானமும் உள்ளது.

Verse 22

ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं यदि तिष्ठति / सर्वपापविशुद्धात्मा सो ऽश्वमेधफलं लभेत्

பிரம்மச்சாரி கோபத்தை வென்று மூன்று இரவுகள் நியமத்துடன் தங்கினால், அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து சுத்தமான உள்ளத்துடன் அச்வமேதப் பலனுக்கு ஒப்பான புண்ணியத்தை அடைவான்.

Verse 23

उत्तरेण प्रतिष्ठानं भागीरथ्यास्तु सव्यतः / हंसप्रपतनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

வடக்கில் பிரதிஷ்டானம் உள்ளது; பாகீரதியின் இடக்கரையில் ‘ஹம்ஸ-ப்ரபதனம்’ எனும் தீர்த்தம் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது।

Verse 24

अश्वमेधफलं तत्र स्मृतमात्रात् तु जायते / यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च तावत् स्वर्गे महीयते

அங்கே நினைவு மட்டும் செய்தாலே அஷ்வமேத யாகப் பலன் உண்டாகும்; சந்திரன் சூரியன் இருக்கும் வரை சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுவான்।

Verse 25

उर्वशीपुलिने रम्ये विपुले हंसपाण्डुरे / परित्यजतियः प्राणान् शृणु तस्यापि यत् फलम्

அன்னம்போல் வெண்மையான, இனியதும் விரிந்ததுமான ஊர்வசி கரையில் யார் உயிரை விடுகிறாரோ—அவருக்குக் கிடைக்கும் பலனையும் கேள்।

Verse 26

षष्टिवर्षसहस्त्राणि षष्टिवर्षशतानि च / आस्ते स पितृभिः सार्धं स्वर्गलोके नराधिप

மனுநாதனே! அவன் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகளும் மேலும் அறுநூறு ஆண்டுகளும் பித்ருக்களுடன் சேர்ந்து சொர்க்கலோகத்தில் தங்குவான்।

Verse 27

अथं संध्यावटे रम्ये ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः / नरः शुचिरुपासीत ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

பின்பு அழகிய சந்த்யா-வட்டத்தில் பிரம்மச்சாரி, இந்திரியங்களை வென்ற, தூயவன் வழிபாடு செய்யட்டும்; அதனால் பிரம்மலோகத்தை அடையலாம்।

Verse 28

कोटितीर्थं समाश्रित्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / कोटिवर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते

கோடிதீர்த்தத்தைச் சரணடைந்து அங்கேயே உயிர் துறப்பவன், ஸ்வர்கலோகத்தில் கோடி-ஆயிரம் ஆண்டுகள் மதிப்புடன் போற்றப்படுவான்.

Verse 29

यत्र गङ्गा महाभागा बहुतीर्थतपोवना / सिद्धक्षेत्रं हि तज्ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा

மிகப் பாக்கியமுடைய தேவீ கங்கை பல தீர்த்தங்களும் தவவனங்களும் நிறைந்தவளாய் எங்கே ஓடுகிறாளோ, அந்த இடம் ‘சித்தக்ஷேத்திரம்’ என அறியப்பட வேண்டும்; இதில் மேலும் விசாரணை வேண்டாம்.

Verse 30

क्षितौ तारयते मर्त्यान् नागांस्तारयते ऽप्यधः / दिवि तारयते देवांस्तेन त्रिपथगा स्मृता

பூமியில் அவள் மனிதரைத் தாராளமாகக் கரை சேர்க்கிறாள்; கீழுலகில் நாகர்களையும் விடுவிக்கிறாள்; விண்ணுலகில் தேவர்களையும் கடத்துகிறாள்—அதனால் அவள் ‘திரிபதகா’ என நினைக்கப்படுகிறாள்.

Verse 31

यावदस्थीनि गङ्गायां तिष्ठन्ति पुरुषस्य तु / तावद् वर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते

ஒரு மனிதனின் எலும்புகள் கங்கையில் எத்தனை காலம் தங்குகின்றனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் ஸ்வர்கலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.

Verse 32

तीर्थानां परमं तीर्थं नदीनां परमा नदी / मोक्षदा सर्वभूतानां महापातकिनामपि

தீர்த்தங்களில் இதுவே உத்தம தீர்த்தம்; நதிகளில் இதுவே உத்தம நதி; எல்லா உயிர்களுக்கும்—மகாபாதகிகளுக்கும் கூட—மோட்சம் அளிப்பவள்.

Verse 33

सर्वत्र सुलभा गङ्गा त्रिषु स्थानेषु दुर्लभा / गङ्गाद्वारे प्रयागे च गङ्गासागरसंगमे

கங்கை பல இடங்களில் எளிதில் அணுகத்தக்கவளாயினும், மூன்று புனிதத் தலங்களில் அவள் அரிதாகப் போற்றப்படுகிறாள்—கங்காத்வாரம், பிரயாகம், கங்காசாகர சங்கமம்.

Verse 34

सर्वेषामे भूतानां पापोपहतचेतसाम् / गतिमन्वेषमाणानां नास्ति गङ्गासमा गतिः

பாவத்தால் காயமுற்ற மனத்தையுடைய எல்லா உயிர்களுக்கும், உண்மையான கதியை நாடுபவர்களுக்கு—கங்கையை ஒத்த கதியும் சரணும் இல்லை.

Verse 35

पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् / माहेश्वरात् परिभ्रष्टा सर्वपापहरा शुभा

அவர் புனிதங்களில் பரமப் புனிதம்; மங்களங்களில் பரம மங்களம். மஹேஸ்வர மார்க்கத்திலிருந்து வழுவினவன், எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றும் அந்தத் திருநலத்திலிருந்து விலகுகிறான்.

Verse 36

कृते युगे तु तीर्थानि त्रेतायां पुष्करं परम् / द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं कलौ गङ्गां विशिष्यते

கிருதயுகத்தில் தீர்த்தங்கள் பொதுவாக முதன்மை; திரேதாயுகத்தில் புஷ்கரம் உத்தமம்; துவாபரத்தில் குருக்ஷேத்திரம் உத்தமம்; கலியுகத்தில் கங்கை சிறப்பாகச் சிறந்தது.

Verse 37

गङ्गामेव निषेवेत प्रयागे तु विशेषतः / नान्यत् कलियुगोद्भूतं मलं हन्तुं सुदुष्कृतम्

கங்கையையே நாடி வழிபட வேண்டும்—சிறப்பாகப் பிரயாகத்தில்; ஏனெனில் கலியுகத்தில் எழும், மிகத் தீய செயல்களால் உண்டாகும் கொடிய மாசை அழிக்க வேறு எதுவும் வல்லதல்ல.

Verse 38

अकामो वा सकामो वा गङ्गायां यो विपद्यते / स मृतो जायते स्वर्गे नरकं च न पश्यति

ஆசையற்றவராயினும் ஆசையுள்ளவராயினும்—கங்கையில் உடலைத் துறப்பவன் சொர்க்கத்தில் மறுபிறவி பெறுவான்; நரகத்தை காணான்।