Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वात्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततः सर्वाणि गुह्यानि तीर्थान्यायतनानि च / जगाम भगवान् व्यासो जैमिनिप्रमुखैर्वृतः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஆறாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையின் பூர்வபாகத்தில் முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—பின்னர் ஜைமினி முதலிய முனிவர்கள் சூழ, பகவான் வியாசர் எல்லா மறைத் தீர்த்தங்களுக்கும் புனித ஆலயங்களுக்கும் புறப்பட்டார்।

Verse 2

प्रयागं परमं तीर्थं प्रयागादधिकं शुभम् / विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्

பிரயாகம் பரம தீர்த்தம்; மேலும் பிரயாகத்தைவிடவும் மிகச் சுபமான ஒரு புனிதத் தலம் உள்ளது. அதுபோல விச்வரூப தீர்த்தமும், ஒப்பற்ற தால தீர்த்தமும் வணங்கத்தக்கவை।

Verse 3

आकाशाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैवार्षभं परम् / स्वर्नोलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्

‘ஆகாசாக்ய’ எனப்படும் மகாதீர்த்தம் உள்ளது; அதுபோல உயர்ந்த ‘ரிஷப தீர்த்தம்’ உள்ளது. ‘ஸ்வர்ணோல’ மகாதீர்த்தம்; மேலும் ‘கௌரி தீர்த்தம்’ ஒப்பற்றது।

Verse 4

प्राजापत्यं तथा तीर्थं स्वर्गद्वारं तथैव च / जम्बुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्

‘பிராஜாபத்ய’ எனப்படும் அந்தத் தீர்த்தம் ‘ஸ்வர்கத்வாரம்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அது ‘ஜம்புகேஸ்வரம்’ என்றும் கூறப்படுகிறது; ‘தர்ம’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற உத்தம தீர்த்தம் அது।

Verse 5

गयातीर्थं महातीर्थं तीर्थं चैव महानदी / नारायणं परं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्

கயா-தீர்த்தம் மகாதீர்த்தம்; மகாநதியும் புனித தீர்த்தமே. நாராயணனே பரம தீர்த்தம்; வாயு-தீர்த்தம் ஒப்பற்றது.

Verse 6

ज्ञानतीर्थं परं गुह्यं वाराहं तीर्थमुत्तमम् / यमतीर्थं महापुण्यं तीर्थं संवर्तकं शुभम्

ஞான-தீர்த்தம் பரமமும் ஆழ்ந்த ரகசியமும்; வாராஹ-தீர்த்தம் மிகச் சிறந்த தீர்த்தம். யம-தீர்த்தம் மகாபுண்யம்; ஸம்வர்த்தக-தீர்த்தம் மங்களம் தரும்.

Verse 7

अग्नितीर्थं द्विजश्रेष्ठाः कलशेश्वरमुत्तमम् / नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவர்களே, அக்னி-தீர்த்தமும் உயர்ந்த கலசேஸ்வர (தீர்த்தமும்) உண்டு; அதுபோல் நாக-தீர்த்தம், சோம-தீர்த்தம், சூர்ய-தீர்த்தமும் உண்டு.

Verse 8

पर्वताख्यं महागुह्यं मणिकर्णमनुत्तमम् / घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

பர்வதாக்ய (தீர்த்தம்), ‘மகாகுஹ்ய’ எனும் மிக ரகசிய தீர்த்தம், ஒப்பற்ற மணிகர்ணம்; தீர்த்தங்களில் சிறந்த கடோத்கசம்; மேலும் ஸ்ரீ-தீர்த்தமும் பிதாமஹ-தீர்த்தமும் உண்டு.

Verse 9

गङ्गातीर्थं तु देवेशं ययातेस्तीर्थमुत्तमम् / कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

கங்கா-தீர்த்தமும் தேவேச (தீர்த்தமும்) உண்டு; யயாதி அரசனின் சிறந்த தீர்த்தமும் உண்டு; காபில (தீர்த்தம்) மற்றும் சோமேச (தீர்த்தம்) கூட; மேலும் ஒப்பற்ற பிரஹ்ம-தீர்த்தமும் உண்டு.

Verse 10

अत्र लिङ्गं पुरानीय ब्रह्मा स्नातुं यदा गतः / तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिङ्गमैश्वरम्

இங்கே ஒரு பழமையான புனித லிங்கம் இருந்தது. பிரம்மா நீராடச் சென்றபோது, அதே நேரத்தில் விஷ்ணு அந்த ஈசுவரரூப தெய்வீக லிங்கத்தை நிறுவினார்.

Verse 11

ततः स्नात्वा समागत्य ब्रह्मा प्रोवाच तं हरिम् / मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवानसि

பின்னர் நீராடி வந்து பிரம்மா ஹரியிடம் கூறினார்— “நான் கொண்டு வந்த இந்த லிங்கத்தை நீ ஏன் நிறுவினாய்?”

Verse 12

तमाह विष्णुस्त्वत्तो ऽपि रुद्रे भक्तिर्दृढा मम / तस्मात् प्रतिष्ठितं लिङ्गंनाम्ना तव भविष्यति

விஷ்ணு கூறினார்— “ருத்ரா! உன்னிடத்தில் என் பக்தி உறுதியானது. ஆகவே இந்த நிறுவப்பட்ட லிங்கம் உன் நாமத்தாலே புகழ்பெறும்.”

Verse 13

भूतेश्वरं तथा तीर्थं तीर्थं धर्मसमुद्भवम् / गन्धर्वतीर्थं परमं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

அதேபோல் பூதேஸ்வர தீர்த்தம், தர்மசமுத்பவம் எனப்படும் தீர்த்தம், உயர்ந்த கந்தர்வ தீர்த்தம், மேலும் சிறந்த வாஹ்நேய தீர்த்தமும் உள்ளன.

Verse 14

दौर्वासिकं व्योमतीर्थं चन्द्रतीर्थं द्विजोत्तमाः / चित्राङ्गदेश्वरं पुण्यं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! துர்வாச தீர்த்தம், வ்யோம தீர்த்தம், சந்திர தீர்த்தம்; மேலும் புண்ணியமான சித்ராங்கதேச்வரமும் புண்ணியமான வித்யாதரேஸ்வரமும் உள்ளன.

Verse 15

केदारतीर्थमुग्राख्यं कालञ्जरमनुत्तमम् / सारस्वतं प्रभासं च भद्रकर्णं ह्रदं शुभम्

‘உக்ர’ எனப் புகழ்பெற்ற கேதாரத் தீர்த்தம், ஒப்பற்ற காலஞ்சரம், சாரஸ்வதம், பிரபாசம், மேலும் ‘பத்ரகர்ண’ எனும் மங்களகரமான ஏரி—இவை அனைத்தும் புனிதத் தீர்த்தங்கள்.

Verse 16

लौकिकाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैव वृषध्वजम् / हिरण्यगर्भं गोप्रेक्ष्यं तीर्थं चैव वृषध्वजम्

‘லௌகிகா’ எனும் மகாத் தீர்த்தம், மேலும் ‘விருஷத்வஜ’ எனும் தீர்த்தம்; ‘ஹிரண்யகர்ப’ மற்றும் ‘கோப்ரேக்ஷ்ய’ இவையும் தீர்த்தங்கள்; அதுபோல ‘விருஷத்வஜ’ எனும் தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 17

उपशान्तं शिवं चैव व्याघ्रेश्वरमनुत्तमम् / त्रिलोचनं महातीर्थं लोलार्कं चोत्तराह्वयम्

உபசாந்தம் மற்றும் சிவம் எனும் தீர்த்தங்கள், ஒப்பற்ற வ்யாக்ரேஸ்வரர்; ‘திரிலோசன’ எனும் மகாத் தீர்த்தம்; மேலும் ‘உத்தர’ எனவும் அழைக்கப்படும் லோலார்கம்.

Verse 18

कपालमोचनं तीर्थं ब्रह्महत्याविनाशनम् / शुक्रेश्वरं महापुण्यमानन्दपुरमुत्तमम्

பிராமணஹத்தி பாவத்தை அழிக்கும் ‘கபாலமோசன’ தீர்த்தம்; மிகுந்த புண்ணியமளிக்கும் ‘சுக்ரேஸ்வர’ தலம்; மேலும் ‘ஆனந்தபுரம்’ எனும் உயர்ந்த புனிதத் தலம்.

Verse 19

एवमादीनि तीर्थानि प्राधान्यात् कथितानि तु / न शक्यं विस्तराद् वक्तुं तीर्थसंख्या द्विजात्तमाः

இவ்வாறு முதன்மையை கருத்தில் கொண்டு இத்தீர்த்தங்கள் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டன; ஓ சிறந்த த்விஜர்களே, தீர்த்தங்களின் முழு எண்ணிக்கையையும் விரிவாகச் சொல்ல இயலாது.

Verse 20

तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वाभ्यर्च्य पिनाकिनम् / उपोष्य तत्र तत्रासौ पाराशर्यो महामुनिः

அந்த எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடி, பினாகினன் சிவனை வழிபட்டு, மகாமுனி பாராசர்யர் ஒவ்வொரு இடத்திலும் உபவாசம் இருந்தார்।

Verse 21

तर्पयित्वा पितॄन् देवान् कृत्वा पिण्डप्रिदानकम् / जगाम पुनरेवापि यत्र विश्वेश्वरः शिवः

பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்து, பிண்டதானம் நிறைவேற்றி, அவர் மீண்டும் விஸ்வேஸ்வரன் சிவன் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றார்।

Verse 22

स्नात्वाभ्यर्च्य परं लिङ्गं शिष्यैः सह महामुनिः / उवाच शिष्यान् धर्मात्मा स्वान् देशान् गन्तुमर्हथा

நீராடி, சீடர்களுடன் பரம லிங்கத்தை வழிபட்டு, தர்மாத்மா மகாமுனி சீடர்களிடம்—“இப்போது உங்கள் உங்கள் தேசங்களுக்கு செல்லுங்கள்” என்று கூறினார்।

Verse 23

ते प्रणम्य महात्मानं जग्मुः पैलादयो द्विजाः / वासं च तत्र नियतो वाराणस्यां चकार सः

பைல முதலிய இருபிறப்புச் சான்றோர் அந்த மகாத்மாவை வணங்கி புறப்பட்டனர். அவர் கட்டுப்பாட்டுடன் அங்கேயே வாராணசியில் தங்கினார்।

Verse 24

शान्तो दान्तस्त्रिषवणंस्नात्वाभ्यर्च्य पिनाकिनम् / भैक्षाहारो विशुद्धात्मा ब्रह्मचर्यपरायणः

அமைதியும் தன்னடக்கமும் கொண்டு, மூன்று சந்திகளிலும் நீராடி பினாகினன் சிவனை வழிபட வேண்டும்; பிச்சையுணவால் வாழ்ந்து, உள்ளம் தூய்மையாய் இருந்து, பிரம்மச்சரியத்தில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்।

Verse 25

कदाचिद् वसता तत्र व्यासेनामिततेजसा / भ्रममाणेन भिक्षा तु नैव लब्धा द्विजोत्तमाः

அந்தணர்களில் சிறந்தவர்களே! அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட வியாசர் அங்கு தங்கியிருந்தபோது, பிச்சை தேடி அலைந்தும் அவருக்கு உணவு கிடைக்கவில்லை.

Verse 26

ततः क्रोधावृततनुर्नराणामिह वासिनाम् / विघ्नं सृजामि सर्वेषां येन सिद्धिर्विहीयते

அப்போது கோபத்தால் சூழப்பட்ட உடலை உடைய நான், இங்கு வசிக்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் தடைகளை உருவாக்குவேன், அதனால் அவர்களின் ஆன்மீக சித்தி அழியும் என்று எண்ணினேன்.

Verse 27

तत्क्षणे सा महादेवी शङ्करार्धशरीरिणी / प्रादुरासीत् स्वयं प्रीत्या वेषं कृत्वा तु मानुषम्

அந்த கணமே, சங்கரரின் சரிபாதியான மகாதேவி, மகிழ்ச்சியுடன் மனித உருவம் தாங்கி தாமாகவே அங்கு தோன்றினாள்.

Verse 28

भो भो व्यास महाबुद्धे शप्तव्या भवता न हि / गृहाण भिक्षां मत्तस्त्वमुक्त्वैवं प्रददौ शिवा

"ஓ மகாபுத்திமான் வியாசரே! நீங்கள் சாபமிடக்கூடாது. என்னிடமிருந்து பிச்சையை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்," என்று கூறி சிவா (பார்வதி) அவருக்கு உணவளித்தாள்.

Verse 29

उवाच च महादेवी क्रोधनस्त्वं भवान् यतः / इह क्षेत्रे न वस्तव्यं कृतघ्नो ऽसि त्वया सदा

மேலும் மகாதேவி கூறினார்: "நீங்கள் கோபக்காரராக இருப்பதால், இந்த புனித தலத்தில் வசிக்கக்கூடாது; ஏனெனில் நீங்கள் எப்போதும் நன்றியற்றவர்."

Verse 30

एवमुक्तः स भगवान् ध्यानाज्ज्ञात्वा परां शिवाम् / उवाच प्रणतो भूत्वा स्तुत्वा च प्रवरैः स्तवैः

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது அந்த பகவான் தியானத்தால் பராசிவையை அறிந்து, பணிந்து வணங்கி, சிறந்த ஸ்தோத்திரங்களால் போற்றி, பின்னர் உரைத்தார்।

Verse 31

चतुर्दश्यामथाष्टम्यां प्रवेशं देहि शाङ्करि / एवमस्त्वित्यनुज्ञाय देवी चान्तरधीयत

“ஓ ஷாங்கரீ, சதுர்தசி மற்றும் அஷ்டமி நாளில் (எங்களுக்கு) பிரவேச அனுமதி அருள்வாயாக.” தேவி “எவமஸ்து” என்று அனுமதித்து மறைந்தாள்।

Verse 32

एवं स भगवान् व्यासो महायोगी पुरातनः / ज्ञात्वा क्षेत्रगुणान् सर्वान् स्थितस्तस्याथ पार्श्वतः

இவ்வாறு அந்தப் பழம்பெரும் மகாயோகி பகவான் வியாசர், க்ஷேத்திரத்தின் எல்லாக் குணங்களையும் அறிந்து, பின்னர் அவருடைய அருகில் நின்றார்।

Verse 33

एवं व्यासं स्थितं ज्ञात्वा क्षेत्रं सेवन्ति पण्डिताः / तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः

வியாசர் இவ்வாறு இங்கு தங்கியிருப்பதை அறிந்து பண்டிதர்கள் இந்தக் க்ஷேத்திரத்தைச் சேவித்து வழிபடுகின்றனர்; ஆகவே மனிதன் எல்லா முயற்சியுடனும் வாராணசியில் வாசிக்க வேண்டும்।

Verse 34

सूत उवाच यः पठेदविमुक्तस्य माहात्म्यं शृणुयादपि / श्रावयेद् वा द्विजान् शान्तान् सो ऽपियातिपराङ्गतिम्

சூதர் கூறினார்—அவிமுக்த (காசி) மஹாத்மியத்தை யார் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அல்லது கேட்கிறாரோ, அல்லது அமைதியான த்விஜர்களுக்குக் கேட்கச் செய்கிறாரோ, அவரும் பரமகதியை அடைவார்।

Verse 35

श्राद्धे वा दैविके कार्ये रात्रावहनि वा द्विजाः / नदीनां चैव तीरेषु देवतायतनेषु च

ஓ இருபிறப்பினரே! சிராத்தம் ஆகட்டும், தேவர்க்குரிய தெய்விகச் செயல் ஆகட்டும், இரவாகட்டும் பகலாகட்டும்—இவை நதிக்கரைகளிலும், தேவாலயங்களிலும், தெய்வத் திருத்தலங்களிலும் செய்யத்தக்கன.

Verse 36

स्नात्वा समाहितमना दम्भमात्सर्यवर्जितः / जपेदीशं नमस्कृत्य स याति परमां गतिम्

நீராடி, மனத்தை ஒருமைப்படுத்தி, பாசாங்கும் பொறாமையும் நீங்கி, ஈசுவரனை வணங்கி அவன் நாமஜபம் செய்ய வேண்டும்; அவன் பரமகதி (மோட்சம்) அடைவான்.