Adhyaya 38

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे चाक्षुषसर्गवर्णनं नाम सप्तत्रिंशत्तमो ऽध्यायः सूत उवाच सप्तम त्वथ पर्याये मनोर्वैवस्वतस्य ह / मारीचात्कश्यपाद्देवा जज्ञिरे परमर्षयः

இவ்வாறு வாயு உரைத்த ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் பூர்வபாகம், இரண்டாம் அனுஷங்கபாதத்தில் ‘சாக்ஷுஷ ஸர்க வர்ணனம்’ எனும் முப்பத்தேழாம் அத்தியாயம். சூதர் கூறினார்—வைவஸ்வத மனுவின் ஏழாம் பரியாயத்தில் மாரீசி வம்சத்துக் கச்யபரிடமிருந்து தேவர்கள் மற்றும் பரமரிஷிகள் பிறந்தனர்.

Verse 2

आदित्या वसवी रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः / भृगवोंऽगिरसश्चैव ते ऽष्ठौ देवगणाः स्मृताः

ஆதித்யர், வசுக்கள், ருத்ரர், சாத்யர், விஸ்வேதேவர், மருத்கணம், ப்ருகுக்கள், அங்கிரஸர்—இவர்கள் எட்டு தேவகணங்கள் என நினைவில் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 3

आदित्या मरुतो रुद्रा विज्ञेयाः कश्यपात्मजाः / साध्याश्य वसवो विश्वे धर्मपुत्रास्त्रयो गणाः

ஆதித்யர், மருதர், ருத்ரர்—இவர்கள் கச்யபரின் புதல்வர்கள் என அறியப்பட வேண்டும்; மேலும் சாத்யர், வசுக்கள், விஸ்வேதேவர்—இந்த மூன்று கணங்களும் தர்மனின் புதல்வர்கள்.

Verse 4

भृगोस्तु भृगवो देवा ह्यङ्गिरसोंऽगिरः सुताः / वैवस्वतेंऽतरे ह्यस्मिन्नित्ये ते छन्दजा मताः

ப்ருகுவிலிருந்து ப்ருகுக்கள் தேவர்களாகவும், அங்கிரஸிலிருந்து அங்கிரஸப் புதல்வர்களாகவும் ஆனார்கள்; இந்த வைவைஸ்வத மன்வந்தரத்தில் அவர்கள் நித்தியர், சந்தஸால் பிறந்தவர் எனக் கருதப்படுகின்றனர்.

Verse 5

एते ऽपि च गमिष्यन्ति महान्तं कालपर्ययात् / एवं सर्गस्तु मारीचो विज्ञेयः सांप्रतः शुभः

இவர்களும் காலத்தின் மாற்றத்தால் மகத்தான முடிவை அடைவார்கள்; ஆகவே மாரீசி தொடர்புடைய இந்த ஸர்கம் இப்போது சுபமானது என அறிய வேண்டும்.

Verse 6

तेजस्वी सांप्रतस्तेषामिन्द्रो नाम्ना महाबलः / अतीतानागता ये च वर्त्तन्ते सांप्रतं च ये

அவர்களிடையே இப்போது ‘இந்திரன்’ எனப் பெயர்பெற்ற மகாபலன், தேஜஸ்வியாய் விளங்குகின்றான். கடந்தோர், வருங்காலோர், இந்நிகழ்காலோர்—அனைவருக்கும் அவன் தலைவன்.

Verse 7

सर्वे मन्वन्तरेद्रास्ते विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः / भूतभव्यभवन्नाथाः सहस्राक्षाः पुरन्दराः

அனைத்து மன்வந்தரங்களின் இந்திரர்களும் ஒரே இலக்கணமுடையவர்கள் என அறியப்பட வேண்டும். அவர்கள் பூதம்-பவிஷ்யம்-வர்த்தமான் ஆகியவற்றின் நாதர்கள்; ஆயிரக்கண் உடையோர்; புரந்தரர் எனப் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 8

सघवन्तश्चते सर्वे शृङ्गिणो वज्रपाणयः / सर्वैः क्रतुशतेनेष्टं पृथक्छतगुणेन तु

அவர்கள் அனைவரும் சகவந்தர், கொம்புடையோர், வஜ்ரத்தைத் தாங்கியோர். அனைவரும் நூறு கிரதுக்கள் (யாகங்கள்) செய்தனர்; மேலும் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக நூற்றுமடங்கு பலனுடன் இஷ்டி செய்தனர்.

Verse 9

त्रैलोक्ये यानि सत्त्वानि गतिमन्ति ध्रुवाणि च / अभिभूयावतिष्ठन्ति धर्माद्यैः कारणैरपि

மூவுலகிலும் இயக்கமுள்ள உயிர்களும், துருவமாய் நிலைத்திருப்பவைகளும்—அவை கூட தர்மம் முதலிய காரணங்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு தத்தம் நிலையில் நிலைகொள்கின்றன.

Verse 10

तेजसा तपसा बुद्ध्या बलश्रुतपराक्रमैः / भूतभव्यभवन्नाथा यथा ते प्रभविष्णवः

தேஜஸ், தபஸ், புத்தி, பலம், ஸ்ருதி, பராக்ரமம் ஆகியவற்றால் அவர்கள்—பூதம்-பவிஷ்யம்-வர்த்தமான் நாதர்கள்—அவ்வாறே வல்லமை பெற்று பிரபவிக்கின்றனர்.

Verse 11

एतत्सर्वं प्रवक्ष्यामि ब्रुवतो मे निबोधत / भूतभव्यभवद्ध्येत त्समृतं लोकत्रयं द्विजैः

இவை அனைத்தையும் நான் உரைப்பேன்; என் சொற்களை கவனமாகக் கேளுங்கள். பூதம், பவ்யம், நிகழ்காலம் ஆகியவற்றின் தியானத்தால் த்விஜர்கள் மும்முலகையும் நினைத்தனர்.

Verse 12

भूर्लोको ऽयं स्मृतो भूतमन्तरिक्षं भवत्स्मृतम् / भव्यं स्मृतं दिवं ह्येतत्तेषां वक्ष्यामि साधनम्

இந்த பூலோகம் ‘பூதம்’ எனக் கூறப்படுகிறது; அந்தரிக்ஷம் ‘நிகழ்காலம்’ என நினைக்கப்படுகிறது. திவம் ‘பவ்யம்’ எனச் சொல்லப்படுகிறது; அவற்றின் சாதனத்தை நான் உரைப்பேன்.

Verse 13

ध्यायता लोकनामानि ब्रह्मणाग्रे विभाषितम् / भूरिति व्याहृतं पूर्वं भूर्लोको ऽयमभूत्तदा

லோகங்களின் பெயர்களைத் தியானித்தபடி, பிரம்மா ஆதியில் உரைத்தார். முதலில் ‘பூः’ என்ற வ்யாஹ்ருதி உச்சரிக்கப்பட்டது; அப்பொழுது இந்த பூலோகம் தோன்றியது.

Verse 14

भू सत्तायां स्मृतो धातुस्तथासौ लोकदर्शने / भूतत्वाद्दर्शनाच्चैव भूर्लोको ऽयमभूत्ततः

‘பூ’ என்ற தாது ‘இருத்தல்/சத்தா’ என்ற பொருளில் நினைக்கப்படுகிறது; அது லோகதர்ஷனத்திலும் புகழ்பெற்றது. பூதத்துவமும் தர்ஷனமும் காரணமாக இந்த பூலோகம் உருவாயிற்று.

Verse 15

अतो ऽयं प्रथमो लोको भूतत्वाद्भूर्द्वजैः स्मृतः / भूते ऽस्मिन्भवदित्युक्तं द्वितीयं ब्रह्मणा पुनः

ஆகையால் இந்த முதல் லோகம் பூதத்துவத்தால் த்விஜர்களால் ‘பூः’ என நினைக்கப்பட்டது. மீண்டும், இந்தப் பூதத்திலேயே பிரம்மா இரண்டாவதைக் ‘பவঃ’ என்று கூறினார்.

Verse 16

भवदित्यत्पद्यमाने काले शब्दो ऽयमुच्यते / भवनात्तु भुवल्लोको निरुत्तया हि निरुच्यते

‘பவத்’ தோன்றும் காலத்தில் இச்சொல் உச்சரிக்கப்படுகிறது. ‘பவன’ என்பதிலிருந்து ‘புவஃ’ லோகம் எனும் பெயர் நிருக்தியால் விளக்கப்படுகிறது.

Verse 17

अन्तरिक्षं भवत्तस्माद्द्वितीयो लोक उच्यते / उत्पन्ने तु तथा लोके द्वितीये ब्रह्मणा पुनः

அதிலிருந்து அந்தரிக்ஷம் தோன்றியது; ஆகவே அது இரண்டாம் லோகம் எனப்படுகிறது. அந்த இரண்டாம் லோகம் உண்டானபின் பிரம்மா மீண்டும்…

Verse 18

भव्येति व्याहृतं पश्चाद्भव्यो लोकस्ततो ऽभवत् / अनागते भव्य इत शब्द एष विभाव्यते

பின்னர் ‘பவ்ய’ எனும் வ்யாஹ்ருதி உச்சரிக்கப்பட்டது; அதனால் ‘பவ்ய’ என்ற லோகம் தோன்றியது. ‘பவ்ய’ என்ற சொல் அனாகதம், அதாவது எதிர்காலம் எனவும் கருதப்படுகிறது.

Verse 19

तस्माद्भव्यो ह्यसौ लोको नामतस्त्रिदिवं स्मृतम् / भूरितीयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं भुवः स्मृतम्

ஆகவே அந்த ‘பவ்ய’ லோகம் பெயரால் ‘திரிதிவ’ என நினைக்கப்படுகிறது. ‘பூஃ’ என்பது பூமி; ‘புவஃ’ என்பது அந்தரிக்ஷம் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 20

दिवं स्मृतं तथा भव्यं त्रलोक्यस्यैष निर्णयः / त्रैलोक्ययुक्तैर्व्याहारैस्तिस्रो व्याहृतयो ऽभवन्

‘திவ’ என்பதும் ‘பவ்ய’ எனவே நினைக்கப்படுகிறது—இதுவே திரிலோகத்தின் தீர்மானம். திரைலோக்யத்துடன் கூடிய இவ்வ்யாஹாரங்களால் மூன்று வ்யாஹ்ருதிகள் உண்டாயின.

Verse 21

नाथ इत्येष धातुर्वै धातुज्ञैः पालने स्मृतः / यस्माद्भूतस्य लोकस्य भव्यस्य भवतस्तथा

‘நாத’ என்னும் தாது, தாதுவறிந்தோர் கூறுவதுபோல் ‘பாலித்தல்’ என்ற பொருளுடையது; ஏனெனில் அவர் பூதம், நிகழ்காலம், வருங்காலம் ஆகிய உலகங்களைப் போஷிக்கிறார்.

Verse 22

लोकत्रयस्य नाथास्ते तस्मादिन्द्राद्विजैः स्मृताः / प्रधानभूता देवेन्द्रा गुणभूतास्तथैव च

அவர்கள் மும்முலகின் நாதர்கள்; ஆகையால் இருபிறப்பினர் அவர்களை ‘இந்திரர்’ என நினைக்கின்றனர். தேவேந்திரர்கள் பிரதான-சொரூபமாயும், குண-சொரூபமாயும் உள்ளனர்.

Verse 23

मन्वन्तरेषु ये देवा यज्ञभाजो भवन्ति हि / यज्ञगन्धर्वरक्षांसि पिशाचो रगमानुषाः

மன்வந்தரங்களில் யாகப் பங்குபெறும் தேவர்கள்—யாக-கந்தர்வர், ராட்சசர், பிசாசர் மற்றும் ரகமானுஷர்—இவர்களே ஆவர்.

Verse 24

महिमानः स्मृता ह्येते देवेन्द्राणां तु सर्वशः / देवेन्द्रा गुरवो नाथा राजानः पितरो हि ते

இவை அனைத்தும் தேவேந்திரர்களின் மகிமைகளாக முழுமையாகச் சொல்லப்பட்டன; தேவேந்திரர்கள் குருக்கள், நாதர்கள், அரசர்கள், மேலும் பித்ரு-சமமானவர்களும் ஆவர்.

Verse 25

रक्षन्तीमाः प्रजा ह्येते धर्मेणेह सुरोत्तमाः / इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं देवेन्द्राणां समासतः

இந்த சுரோத்தமர்கள் தர்மத்தினால் இங்கே பிரஜைகளைப் பாதுகாக்கிறார்கள்; இவ்வாறு தேவேந்திரர்களின் இலக்கணம் சுருக்கமாக உரைக்கப்பட்டது.

Verse 26

सप्तर्षीन्संप्रवक्ष्यामि सांप्रतं ये दिवं श्रिताः / गाधिजः कौशिको धीमान्विश्वामित्रो महातपाः

இப்போது விண்ணுலகத்தை அடைந்துள்ள அந்த சப்தரிஷிகளை நான் உரைக்கிறேன்—காதியின் புதல்வன், கௌசிக குலத்தவன், ஞானமிகு, மகாதபஸ்வி விஸ்வாமித்திரர்।

Verse 27

भार्गवो जमदग्निश्च ह्यौर्वपुत्रः प्रतापवान् / बृहस्पतिसुतश्चापि भरद्वाजो महा यशाः

பார்கவ குலத்து ஜமதக்னி, மேலும் ஔர்வரின் புதல்வன் வீரமிகு; அதுபோல ப்ருஹஸ்பதியின் புதல்வன் பரத்வாஜரும் மகாயசஸ்வி.

Verse 28

औतथ्यो गौतमो विद्वाञ्शरद्वान्नाम धार्मिकः / स्वायंभुवो ऽत्रिर्भगवान्ब्रह्मकोशः सपञ्चमः

ஔதத்தியர், கல்விமிகு கௌதமர், ‘சரத்வான்’ எனப்படும் தர்மநிஷ்டன்; மேலும் ஸ்வயம்புவான பகவான் அத்ரி—இவர் ஐந்தாவதாக ‘பிரஹ்மகோச’ எனப் புகழப்படுகிறார்.

Verse 29

षष्ठो वसिष्ठपुत्रस्तु वसुमांल्लोकविश्रुतः / वत्सरः काश्यपश्यैव सप्तैते साधुसंमताः

ஆறாவதாக வசிஷ்டரின் புதல்வன் வசுமான், உலகப் புகழ்பெற்றவன்; மேலும் வத்ஸரன் மற்றும் காச்யபர்—இவ்வேழும் சாதுக்கள் ஏற்றோர்.

Verse 30

एते सप्तर्षयश्योक्ता वर्त्तन्ते सांप्रतेंऽतरे / इक्ष्वाकुश्च नृगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेब च

இவ்வாறு கூறப்பட்ட சப்தரிஷிகள் இக்காலத்தில் இடைநிலையிலே (தத்தம் லோகங்களில்) நிலைத்திருக்கின்றனர்; மேலும் இக்ஷ்வாகு, ந்ருக, த்ருஷ்ட, சர்யாதி ஆகியோரும்.

Verse 31

नरिष्यन्तश्चविख्यातो नाभागो दिष्ट एव च / करूषश्च पृषध्रश्च पांशुश्चनवमः स्मृतः

நரிஷ்யந்தன் புகழ்பெற்றவன்; நாபாகன், திஷ்டனும்; மேலும் கரூஷன், ப்ருஷத்ரன், பாஂஷு—இவர்கள் ஒன்பதாவது என நினைக்கப்படுகின்றனர்।

Verse 32

मनोर्वैवस्वतस्यैते नव पुत्राः सुधार्मिकाः / कीर्तिता वै तथा ह्येते सप्तमं चैतदन्तरम्

வைவஸ்வத மனுவின் இவர்கள் ஒன்பது புதல்வர்கள் மிகுந்த தர்மநிஷ்டையினர்; இவ்வாறே அவர்கள் புகழப்பட்டனர்; இதுவே ஏழாவது மன்வந்தரம்.

Verse 33

इत्येष ह मया पादो द्वितीयः कथितोद्विजाः / विस्तरेणानुपूर्व्या च भूयः किं कथयाम्यहम्

ஓ த்விஜர்களே, இவ்வாறு நான் இரண்டாம் பாதத்தை வரிசையாக விரிவாக உரைத்தேன்; இனி நான் மேலும் என்ன சொல்லுவேன்?